Ρωτήστε οποιονδήποτε μαθητή λυκείου στην Κύπρο για το πού βρίσκεται το Ντονμπάς, το Κίεβο ή η Κριμαία, και τις περισσότερες φορές, θα πάρετε μια μουδιασμένη απάντηση.
Και ζητήστε τους να δείξουν αυτές τις περιοχές σε ένα χάρτη, και το αποτέλεσμα θα είναι πραγματικά τραγικό.
Οι νέοι μας δεν είναι ούτε ηλίθιοι, ούτε αδαείς. Απλώς, δεν τους έχουν δοθεί τα κατάλληλα εργαλεία για να μάθουν περισσότερα
Δεν έχει να κάνει με ένα εθνικοκεντρικό πρόγραμμα σπουδών, γιατί πολλοί από τους μαθητές μας δεν μπορούν να ξεχωρίσουν τους αρχαίους φιλοσόφους από τις σημερινές διασημότητες.
Καταλήγει στην εκπαίδευση και στην έλλειψη δίψας γι' αυτήν.
Μια χούφτα κρατικά λύκεια και οι ομάδες διευθυντών και καθηγητών τους κάνουν καταπληκτική δουλειά.
Κάποια μάλιστα διαπρέπουν διεθνώς, παίρνοντας μέρος σε φόρουμ και διαγωνισμούς, κάνοντας συχνά Cyprus proud.
Πολλοί είναι επίσης καινοτόμοι, παράγοντας βιντεοσκοπημένο υλικό, gadgets και πρακτικές συσκευές καθημερινής χρήσης.
Αλλά τις περισσότερες φορές, εξαρτάται από την ατομική πρωτοβουλία, ένα βιβλιοφάγο σκουλήκι με επιθυμία να διαβάσει περισσότερα, ένα πάθος για την απορρόφηση ξένων πολιτισμών και την αφοσίωση για την εκπλήρωση υψηλού επιπέδου κριτηρίων εισαγωγής στα πανεπιστήμια.
Δεν ανησυχείς γι' αυτούς γιατί ξέρεις ότι θα τα καταφέρουν.
Ωστόσο, η συντριπτική πλειονότητα, με λίγη καθοδήγηση, δεν μπορεί να συγκροτήσει ένα ισχυρό επιχείρημα υπέρ ή κατά της ρωσικής εισβολής στην Ουκρανία, πόσο μάλλον να κάνει παραλληλισμούς της κατάστασης με άλλες ιστορικές συγκρούσεις.
Μήπως επειδή έχουμε πληθώρα κατώτερων βαθμίδων καθηγητών φιλολογίας, γυμναστών ή θρησκευτικών που θέλουν μια σίγουρη δουλειά για όλη τους τη ζωή;
Σίγουρα, η καλύτερη γνώση μιας ή δύο γλωσσών και η ευρύτερη κατανόηση των περιφερειακών και θρησκευτικών κρίσεων και συγκρούσεων θα τους κάνει καλύτερους πολίτες, που θα παίρνουν σοφότερες αποφάσεις.
Η ιστορία επαναλαμβάνεται συνεχώς και όσο λιγότερα γνωρίζεις για τη δική σου ιστορία, εκτός από αυτά που μηχανικά διδάσκεται στα σχολεία, τόσο μικρότερο αντίκτυπο θα έχετε σε θέματα καθημερινής ζωής, κοινωνίας, πολιτισμού.
Το debate είναι σχεδόν ανύπαρκτο, αν και ενθαρρύνεται περισσότερο στα ιδιωτικά σχολεία ως δραστηριότητα διαμόρφωσης χαρακτήρα και λόγω των πιστωτικών μονάδων που κερδίζετε προς όφελός σας κατά την υποβολή αίτησης στο πανεπιστήμιο.
Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο οι συζητήσεις στις καφετέριες είναι ρηχές- σήμερα, οι συζητήσεις είναι σύντομες και συχνά επικεντρώνονται σε αθλητικές ειδήσεις και ειδήσεις διασημοτήτων.
Η ακαδημαϊκή αριστεία έχει υποβαθμιστεί και αντικατασταθεί από την "ασφαλή επίτευξη της απασχόλησης", με μικρή υπευθυνότητα, ακόμη και στο πλαίσιο καλά χρηματοδοτούμενων ερευνητικών προγραμμάτων, από φόβο μήπως χαθεί η χρηματοδότηση από διεθνείς πηγές ελλείψει τοπικών επενδύσεων στη γνώση.
Αυτό δεν σημαίνει ότι όλοι πρέπει να στοχεύουν να γίνουν πυρηνικοί φυσικοί, να εξερευνήσουν γαλαξίες ή να αφήσουν το στίγμα τους ως χειρουργοί εγκεφάλου.
Ακριβώς το αντίθετο, η Κύπρος είχε μια παράδοση απλών ανθρώπων που διάβαζαν κάθε σπιθαμή μιας εφημερίδας στο παλιό καφενείο του χωριού, πολύ συχνά με επαγγελματική κατάρτιση και γνώριζαν περισσότερα από τους πολιτικούς που κάθονταν γύρω από ένα τραπέζι.
Έχουμε χάσει την αίσθηση μιας καλύτερης εκπαίδευσης για τα παιδιά μας;
Ή μήπως είμαστε ικανοποιημένοι που θα έχουν μια δουλειά για μια ζωή, με αποκορύφωμα μιας "λαμπρής καριέρας" τη συνταξιοδότηση και τη σύνταξη;
Τα περιεχόμενα αυτού του άρθρου, συμπεριλαμβανομένων των σχετικών εικόνων, ανήκουν στην Financial Mirror
Οι απόψεις και οι γνώμες που εκφράζονται είναι του συγγραφέα ή/και της Financial Mirror
Πηγή
