Ομάδα εμπειρογνωμόνων καλεί την Κύπρο να διπλασιάσει τις προσπάθειές της για την προστασία των γυναικών από τη βία και να συμμορφωθεί με τη Σύμβαση της Κωνσταντινούπολης
Η Ομάδα Εμπειρογνωμόνων του Συμβουλίου της Ευρώπης για τη δράση κατά της βίας κατά των γυναικών και της ενδοοικογενειακής βίας (GREVIO) δημοσίευσε την βασική έκθεση αξιολόγησης για την Κύπρο.
Η έκθεση περιέχει μια ολοκληρωμένη ανάλυση της εφαρμογής των διατάξεων της Σύμβασης της Κωνσταντινούπολης στην Κύπρο
Αναγνωρίζει τα βήματα που έχει κάνει η χώρα για να συμμορφωθεί με τη συνθήκη και προσδιορίζει τους τομείς στους οποίους απαιτείται ακόμη πρόοδος.
Σημειώνει τα θετικά νομικά και πολιτικά μέτρα που ελήφθησαν μετά την κύρωση της σύμβασης από την Κύπρο, "τα οποία καταδεικνύουν τη σταθερή αποφασιστικότητα για την πρόληψη και την καταπολέμηση της ενδοοικογενειακής βίας και της βίας κατά των γυναικών και τη διασφάλιση της ισότητας των φύλων."
Παρά ταύτα, η GREVIO παρατήρησε αρκετά ζητήματα στα οποία απαιτείται βελτίωση για την επίτευξη υψηλότερων επιπέδων συμμόρφωσης με τις απαιτήσεις της Σύμβασης της Κωνσταντινούπολης.
Η έκθεση επισημαίνει την απουσία κέντρου κρίσης βιασμού ή κέντρου αναφοράς για τη σεξουαλική βία που να είναι σε θέση να παρέχει ολιστική και ολοκληρωμένη υποστήριξη στα θύματα σεξουαλικής βίας/βιασμού
Και τα εγκληματολογικά στοιχεία μπορούν να αφαιρεθούν από το θύμα εάν έχει καταγγείλει τη βία στην αστυνομία, απαίτηση που δεν συνάδει με τη σύμβαση.
Οι διαρθρωτικές ελλείψεις που εντοπίστηκαν προέρχονται από τη συνύπαρξη του νόμου του 2000 για τη βία στην οικογένεια και του νόμου για την πρόληψη και την καταπολέμηση της βίας κατά των γυναικών και της ενδοοικογενειακής βίας, που οδηγεί σε επικαλυπτόμενες και αντιφατικές διατάξεις.
Η έκθεση υπογραμμίζει επίσης ότι, παρά τα δύο διαδοχικά εθνικά σχέδια δράσης για την ισότητα των φύλων για τη δημιουργία μιας κεντρικής βάσης δεδομένων για όλες τις μορφές βίας κατά των γυναικών, δεν έχει σημειωθεί καμία πρόοδος.
Τα δεδομένα που συλλέγονται κρίνονται "λιγοστά, ασύνδετα και ανίκανα να δώσουν μια συνολική εικόνα για τη συχνότητα της ενδοοικογενειακής βίας και άλλων μορφών βίας κατά των γυναικών".
"Η ανεπαρκής συλλογή στατιστικών στοιχείων σχετικά με τον αριθμό των καταγγελιών που λαμβάνονται από την αστυνομία, των ερευνών που ξεκινούν, των κατηγοριών που απαγγέλλονται και των τελικών καταδικαστικών αποφάσεων που εκδίδονται από τα δικαστήρια, για οποιαδήποτε μορφή βίας κατά των γυναικών, καθιστά εξαιρετικά δύσκολη την αξιολόγηση των ποσοστών φθοράς και τον εντοπισμό των κενών στην αντιμετώπιση της βίας κατά των γυναικών από την ποινική δικαιοσύνη."
Παρά τα μέτρα που έχουν ληφθεί για την εκπαίδευση των αστυνομικών σχετικά με τη βία κατά των γυναικών, η έκθεση υπογραμμίζει ότι οι προκαταλήψεις και οι πατριαρχικές συμπεριφορές εξακολουθούν να φαίνονται "ανεξέλεγκτες" και έχουν οδηγήσει στην αποτυχία καταγραφής της βίας κατά των γυναικών και στην αδράνεια της αστυνομίας.
Υπάρχει επίσης υπερβολική εμπιστοσύνη στη δήλωση του θύματος, χωρίς να συλλέγονται πρόσθετα αποδεικτικά στοιχεία, γεγονός που έχει οδηγήσει σε χαμηλό αριθμό υποθέσεων που προχωρούν με επιτυχία στην αλυσίδα της ποινικής δικαιοσύνης.
Επιπλέον, η έκθεση εκφράζει σοβαρή ανησυχία για την έλλειψη υποχρεωτικής αρχικής και ενδοϋπηρεσιακής κατάρτισης των εισαγγελέων και των δικαστών, σημειώνοντας ότι ορισμένοι έχουν αναφερθεί ότι "επιδεικνύουν σεξιστικές και μισογυνικές συμπεριφορές απέναντι στις γυναίκες θύματα ενδοοικογενειακής βίας και σεξουαλικής βίας/βιασμού" και γενικά δεν κατανοούν επαρκώς την παραδειγματική αλλαγή στην απόδειξη του βιασμού μετά την τροποποίηση του σχετικού νόμου.
Η έκθεση εντοπίζει επίσης σημαντικές ελλείψεις στον νόμο και την πρακτική των οικογενειακών δικαστηρίων όταν αποφασίζουν για τα δικαιώματα επιμέλειας και επίσκεψης μετά από ενδοοικογενειακή βία.
"Σύμφωνα με τους σχετικούς νόμους, δεν γίνεται ρητή αναφορά στην ενδοοικογενειακή βία ή σε άλλες μορφές βίας κατά των γυναικών ως νομικό κριτήριο που πρέπει να λαμβάνεται υπόψη όταν αποφασίζεται η επιμέλεια και η επίσκεψη."
Επιπλέον, τα οικογενειακά δικαστήρια φαίνεται να ερμηνεύουν το συμφέρον του παιδιού ως τη διατήρηση της επαφής και με τους δύο γονείς σε όλες τις περιπτώσεις, ακόμη και όταν το παιδί έχει γίνει μάρτυρας βίας."
"Ανησυχία εκφράζεται εξίσου για την αύξηση της χρήσης από τα δικαστήρια της έννοιας του λεγόμενου "συνδρόμου γονικής αποξένωσης" σε περιπτώσεις ενδοοικογενειακής βίας, έννοια η οποία αναγνωρίζεται ότι δεν υφίσταται."
Οι αιτούντες άσυλο κακοποιούνται
Η GREVIO υπογραμμίζει επίσης τον "συσσωρευμένο κίνδυνο" για τις μετανάστριες και τις γυναίκες που ζητούν άσυλο να πέσουν θύματα σεξουαλικής βίας και βιασμού, αναφερόμενη σε αναφορές της κοινωνίας των πολιτών σχετικά με ιδιοκτήτες σπιτιών που εκμεταλλεύονται την επισφαλή κατάσταση των γυναικών που ζητούν άσυλο και την απελπισμένη ανάγκη τους για στέγαση
Επιπλέον, οι γυναίκες που ζητούν άσυλο και οι μετανάστριες αντιμετωπίζουν δυσκολίες να καταγγείλουν τη βία λόγω φύλου και να λάβουν υποστήριξη.
"Στο κέντρο υποδοχής της Πουρνάρας έχουν ληφθεί ανεπαρκή μέτρα για το διαχωρισμό των ανύπαντρων γυναικών και των ασυνόδευτων κοριτσιών από τους άνδρες, με αποτέλεσμα να υπάρχουν πολυάριθμες αναφορές σεξουαλικής βίας σε αυτή τη δομή υποδοχής", αναφέρει η έκθεση.
Μεταξύ των συστάσεων που προτείνονται, το GREVIO προτρέπει τις κυπριακές αρχές να δημιουργήσουν κρίση βιασμού ή σεξουαλικής βίας κέντρα παραπομπής και να παρέχουν ιατρικές και ιατροδικαστικές εξετάσεις, τραυματική υποστήριξη και ψυχολογική συμβουλευτική για τα θύματα.
Επιπλέον, ζητά ένα σαφές νομικό πλαίσιο που να διέπει τα περιοριστικά μέτρα στην ενδοοικογενειακή βία, αποφεύγοντας τυχόν επικαλύψεις μεταξύ των εφαρμοστέων διατάξεων και διασφαλίζοντας παράλληλα ότι τα περιοριστικά μέτρα είναι διαθέσιμα στα θύματα για άμεση προστασία.
Καλεί επίσης την κυβέρνηση να διασφαλίσει ότι οι επείγουσες διαταγές απαγόρευσης σε περιπτώσεις ενδοοικογενειακής βίας μπορούν να εκδίδονται γρήγορα.
Η έκθεση GREVIO ζητά την ίδρυση νέων εξειδικευμένων μονάδων έρευνας για την ενδοοικογενειακή βία με την κατάρτιση, την καθοδήγηση και την εμπειρογνωμοσύνη για τον χειρισμό άλλων μορφών βίας κατά των γυναικών, όπως η παρενόχληση, οι ψηφιακές μορφές βίας κατά των γυναικών, η σεξουαλική παρενόχληση, ο ακρωτηριασμός των γυναικείων γεννητικών οργάνων, ο αναγκαστικός γάμος και ο βιασμός.
Τα περιεχόμενα αυτού του άρθρου, συμπεριλαμβανομένων των σχετικών εικόνων, ανήκουν στην Financial Mirror
Οι απόψεις και οι γνώμες που εκφράζονται είναι αυτές του συγγραφέα ή/και της Financial Mirror
Πηγή
