Το Πάσχα είναι μια περίοδος κατά την οποία υποτίθεται ότι πρέπει να δείξουμε συμπόνια και ενσυναίσθηση για όσους υποφέρουν ή είναι λιγότερο τυχεροί για να αντιμετωπίσουν τις δυσκολίες που μας επιφυλάσσουν η ζωή και οι περιστάσεις
Η αναζήτηση καλοσύνης στην κυπριακή δικαιοσύνη είναι μια άσκηση μαζοχισμού και αυτοτραυματισμού.
Η δικαιοσύνη προορίζεται να είναι τυφλή, αμερόληπτη και να αναζητά την αλήθεια, αλλά υπάρχουν πολλά παραδείγματα που παράγουν το ακριβώς αντίθετο.
Η κυπριακή δικαιοσύνη είναι πασίγνωστα αργή, ληθαργική και άκαμπτη σε αλλαγές ή μεταρρυθμίσεις.
Είναι ένας τόπος όπου κυρίως οι άτυχοι, οι αδικημένοι και οι φτωχοί χτυπιούνται από τη νομική γλώσσα, την αδιαφορία και την προκατάληψη.
Οι έχοντες εξουσία, οι πλούσιοι, οι διεφθαρμένοι πολιτικοί, οι απατεώνες και οι απατεώνες είναι εκείνοι με τις διασυνδέσεις που αποφεύγουν το εσωτερικό μιας δικαστικής αίθουσας.
Πολλοί άνθρωποι που καταστρέφουν ζωές συνήθως δεν λαμβάνουν ποτέ τη δικαιοσύνη που τους αξίζει ή όσοι βρίσκονται στην άλλη άκρη της κακίας τους.
Ζούμε σε έναν κόσμο αρπακτικών που καταδιώκουν τα θύματα για οικονομικό ή σεξουαλικό όφελος.
Η δικαστική αίθουσα είναι ένα δίχτυ που σαρώνει τον πυθμένα του ωκεανού όταν η κοινωνία, η κυβέρνηση ή ο νόμος έχουν αποτύχει.
Το νομικό σύστημα πρέπει να υπάρχει για να αποκαθιστά την πίστη μας στην ανθρωπότητα ή για να τιμωρεί αυστηρά τους ενόχους και πώς διορθώνουμε τις κακοδικίες.
Είναι η φυλάκιση των ανθρώπων η μόνη λύση -εκτός από τους εγκληματικά παράφρονες- ή υπάρχουν εναλλακτικές λύσεις που αξίζει να δοκιμάσουμε.
Όλοι θα θέλαμε να πιστεύουμε ότι η δικαιοσύνη είναι εκεί για να υπερασπιστεί τη θέση μας όταν την καλούμε να διορθώσει ένα λάθος.
Πολλοί θα υποστήριζαν ότι το σύστημα είναι ήδη στημένο πριν καν σκεφτούμε να προσλάβουμε δικηγόρο - τα ζάρια είναι γεμάτα και το παιχνίδι έχει τελειώσει.
Η κυπριακή δικαιοσύνη φαίνεται να αγκαλιάζει τα πρωτοσέλιδα για όλους τους λάθος λόγους, όπως η δίκη μιας έφηβης από το Ηνωμένο Βασίλειο που φέρεται να βιάστηκε στις διακοπές της, αλλά χαρακτηρίστηκε ψεύτρα από δικαστή.
Κρίθηκε σκόπιμο από τη νομική υπηρεσία να σύρει άσκοπα ένα τραυματισμένο θύμα βιασμού στα δικαστήρια, μόνο και μόνο για να ανατραπεί η καταδίκη της στην έφεση
Μόνο η επιμονή και η αποφασιστικότητα της γυναίκας να καθαρίσει το όνομά της εξασφάλισαν την ακύρωση μιας επισφαλούς ετυμηγορίας.
Ευτυχώς, το Ανώτατο Δικαστήριο κατανόησε ότι η γυναίκα έτυχε κακής μεταχείρισης από την αστυνομία, η οποία την πίεσε να αλλάξει την κατάθεσή της όταν επέστρεψε για να δώσει συμπληρωματικές πληροφορίες.
Άλλη μια υπόθεση ενώπιον της κυπριακής δικαιοσύνης είναι μια ιστορία όπου ένα μέτρο κοινής λογικής θα πρέπει να χρησιμοποιηθεί για να αποφευχθεί μια παρόμοια άδικη έκβαση.
Ο 74χρονος Βρετανός συνταξιούχος Ντέιβιντ Χάντερ δικάζεται για την προμελετημένη δολοφονία της ετοιμοθάνατης συζύγου του τον Δεκέμβριο του 2021.
Δολοφονία από έλεος
Είχε δηλώσει αθώος ενώπιον του ποινικού δικαστηρίου Πάφου αφού οι δικηγόροι του υποστήριξαν ότι επρόκειτο για "δολοφονία από έλεος" καθώς η σύζυγός του Τζάνις τον είχε παρακαλέσει να τερματίσει τον πόνο της.
Η βρετανική οργάνωση Justice Abroad - που εκπροσώπησε τη Βρετανίδα - συνεργάζεται με Κύπριους δικηγόρους για την υπόθεση του Χάντερ, ο οποίος αντιμετωπίζει ισόβια κάθειρξη αν καταδικαστεί.
Η Justice Abroad και οι Κύπριοι δικηγόροι ζήτησαν από τον Γενικό Εισαγγελέα να αλλάξει την κατηγορία από φόνο σε υποβοήθηση αυτοκτονίας, η οποία επισύρει μέγιστη ποινή 10 ετών αντί της υποχρεωτικής ισόβιας κάθειρξης για φόνο.
Ο Γενικός Εισαγγελέας θα μπορούσε να είχε ενεργήσει για το "δημόσιο συμφέρον" παρεμβαίνοντας στην υπόθεση για να διασφαλίσει ότι ένας αφοσιωμένος σύζυγος δεν θα δικαστεί για τη δολοφονία της συζύγου του που έπασχε από καρκίνο του αίματος.
Τι θα κάναμε εμείς στην ίδια θέση αν βλέπαμε ένα αγαπημένο μας πρόσωπο - να υποφέρει αφόρητα - χωρίς ποιότητα ζωής, να αγωνιά σε ακραίους πόνους.
Ο David Hunter είπε στην αστυνομία ότι η Janice τον παρακάλεσε να βάλει τέλος στη ζωή της μετά τη διάγνωση καρκίνου του αίματος σε τελικό στάδιο.
Βρέθηκε νεκρή στο σπίτι που μοιράζονταν στο χωριό Τρεμιθούσα στις 18 Δεκεμβρίου 2021 και ο σύζυγος βρίσκεται έκτοτε στη φυλακή περιμένοντας τη δίκη
Πιστεύεται ότι είναι η πρώτη υπόθεση ευθανασίας στην Κύπρο
Έρχεται ανάμεσα στις κινήσεις του κοινοβουλίου για τη νομιμοποίηση της ευθανασίας ενάντια στις σφοδρές αντιδράσεις της Εκκλησίας.
Ίσως είναι η κατάλληλη στιγμή για να διευρυνθεί αυτή η συζήτηση και να γίνει μια ανοιχτή δημόσια συζήτηση.
Ναι, η ζωή είναι πολύτιμη, αλλά πότε παύει να αποκτά νόημα και κάτω από ποιες συνθήκες θα πρέπει κάποιος να επιλέξει το τέλος του.
Ο πρώην ανθρακωρύχος αποσύρθηκε στην Κύπρο με τη σύζυγό του για 56 χρόνια, αλλά δεν μπορούσε πλέον να τη βλέπει να υποφέρει.
Είναι αυτό το άτομο που η δικαιοσύνη θα έπρεπε να απονέμει ισόβια κάθειρξη για φόνο εκ προμελέτης;
Πώς μπορούμε να νιώθουμε σίγουροι ότι αποδόθηκε δικαιοσύνη και ότι η ποινή ταιριάζει με το έγκλημα;
Καλό Πάσχα
Τα περιεχόμενα αυτού του άρθρου, συμπεριλαμβανομένων των σχετικών εικόνων, ανήκουν στην Financial Mirror
Οι απόψεις και οι γνώμες που εκφράζονται είναι του συγγραφέα ή/και της Financial Mirror
Πηγή
