Ανοικτές πληγές και στην κυπριακή οικονομία αφήνει ο συνεχιζόμενος πόλεμος στην Ουκρανία, με πολλούς συμπολίτες μας να νοιώθουν στο πετσί τους τις επιπτώσεις των κυρώσεων προς την Ρωσία ως αποτέλεσμα του αυξανόμενου πληθωρισμού και της ακρίβειας, συνεπακόλουθα του πολέμου.
Κάποιοι όμως το βιώνουν ακόμα πιο έντονα μιας και εξαιτίας αυτού έμειναν χωρίς δουλειά. Παράδειγμα, σημαντικός αριθμός εργαζόμενων στην Λεμεσό που απασχολούνταν σε εταιρείες ρωσικών συμφερόντων.
Το κύμα απολύσεων μεγαλώνει και οι υπάλληλοι των εταιρειών αυτών που έμειναν εν μία νυκτί χωρίς μισθό, επιχειρούν να οργανωθούν διεκδικώντας δεδουλευμένα και αποζημιώσεις. Ήδη έχει κατατεθεί αίτημα για σύσταση σωματείου υπό την ονομασία Ε.S.A.P.A. (European Sanctions Affecting People Association), την εκπροσώπηση του οποίου ανέλαβε η δικηγόρος κ. Μαρία Ιωαννίδου.
«Σκοπός του Σωματείου είναι να βρεθεί μία δίκαιη λύση γι αυτούς τους ανθρώπους που, από τη μία στιγμή στην άλλη, βρέθηκαν εκτεθειμένοι και περιθωριοποιημένοι από την ίδια κοινωνία η οποία τους επευφημούσε σε άλλες περιόδους, καθώς οι ρωσικές εταιρείες ήταν και είναι, αναμφίβολα, μία από τις βασικές λίθους στις οποίες στηρίζεται η κυπριακή οικονομία. Κανένας από τους εν λόγω κύπριους κατοίκους δεν ανέμενε ούτε και μπορούσε να προβλέψει το ξαφνικό κλείσιμο της εταιρείας, καθώς ήταν οικονομικά πολύ προσοδοφόρα και σταθερή επιχείρηση» αναφέρεται σε σχετική επιστολή προς την Βουλή των Αντιπροσώπων.
Αρχικά η κυρία Ιωαννίδου ανέλαβε τις υποθέσεις των 150 περίπου εργαζομένων που έμειναν άνεργοι με το κλείσιμο δύο εταιρειών στις οποίες επιβλήθηκαν κυρώσεις, ωστόσο ο αριθμός αυτός φαίνεται να μεγαλώνει.
«Το σωματείο αριθμεί μέλη τα οποία έχουν υπογράψει και ενταχθεί για σκοπούς ίδρυσης γύρω στα 50 άτομα. Το σύνολο των εργαζομένων είναι 150 που έχουν πληγεί από τις κυρώσεις που επιβλήθηκαν σε δύο εταιρείες στη Λεμεσό. Ωστόσο τις τελευταίες ώρες με προσέγγισαν εργαζόμενοι από άλλες δύο εταιρείες, που αριθμούν γύρω στα 50 άτομα» ανέφερε μιλώντας στη Cyprus Times η κυρία Ιωαννίδου.
Σύμφωνα με στοιχεία που επικαλείται η κυρία Ιωαννίδου, εξαιτίας των κυρώσεων που έχουν επιβληθεί ο αριθμός των εταιρειών στη Λεμεσό που έκλεισαν πλησιάζει τις 100. «Σήμερα το μάθαμε κι εμείς, είναι 100 εταιρείες που έκαναν αίτημα στο κράτος για να πληρώσουν εργαζομένους». Ερωτηθείσα για πόσους εργαζόμενους μιλούμε εφόσον ο αριθμός των εταιρειών είναι τόσο μεγάλος, εξέφρασε άγνοια. Σημείωσε ωστόσο ότι αυτές είναι μόνο οι ρωσικές εταιρείες που έκλεισαν. Σε αυτές θα πρέπει να προστεθούν και οι εργαζόμενοι σε άλλες εταιρείες που διέθεταν ρωσικά τμήματα και αυτά έχουν πλέον κλείσει.
«Μιλούμε για πάρα πολλούς ανθρώπους, δε ξέρουμε τι νούμερο μπορεί να φτάσει» αναφέρει η κυρία Ιωαννίδου, η οποία διεκδικεί για λογαριασμό των εργαζομένων αποζημιώσεις αλλά και δεδουλευμένα. «Οι κυρώσεις διαφέρουν αναλόγως της εταιρείας. Υπάρχουν εταιρείες ρωσικές που λόγω των κυρώσεων παγοποιούν τα πάντα και δεν δίνουν ούτε μισθούς και άλλες εταιρείες στις οποίες επιβάλλονται μερικώς οι κυρώσεις. Υπάρχει ειδική επιτροπή που δίνει κάποια χρήματα, κατόπιν έγκρισης για αποπαγοποίηση χρημάτων.
Για την ώρα, μέλη του σωματείου είναι μόνο πρώην εργαζόμενοι της εταιρείας SCF Management Services (Cyprus) LTD, η οποία είχε έδρα τη Λεμεσό καθώς και η Sovcomflot’s Cyprus LTD -ρωσικών κυβερνητικών συμφερόντων- η οποία ήταν από τις πρώτες εταιρείες που μπήκαν στη λίστα, από τα πρώτα πακέτα κυρώσεων. Οι δύο εταιρείες υποχρεώθηκαν να διακόψουν τις εργασίες τους από τις 15 Μαΐου.
Χωρίς δουλειά εν μία νυκτί 14 χρόνια μετά
Στο οικονομικό τμήμα της Sovcomflot’s Cyprus LTD για 14 ολόκληρα χρόνια, η κυρία Άντρη Χατζηρωτή από τη Λεμεσό βρέθηκε εν μία νυκτί χωρίς δουλεία. «Το έβλεπαν οι προϊστάμενοι μας να έρχεται. Όταν επιβλήθηκε το 5ο πακέτο κυρώσεων έγινε αντιληπτό, σε συνεννόηση με τη Μόσχα, ότι δε μπορούσε να συνεχίσει η εταιρεία. Μετά ήρθε το 6ο πακέτο και διαλυθήκαμε» λέει στη Cyprus Times.
«Δε θα κρίνω αν ήταν σωστή ή λάθος η επιβολή των κυρώσεων. Αυτό είναι ένα πολύ μεγάλο θέμα. Είμαι και πρόσφυγας, Βαρωσιώτισα, εκδιώχθηκα από τον τόπο μου και μπορώ να καταλάβω τους Ουκρανούς πρόσφυγες. Πάντως στη Λεμεσό θα υπάρξει τεράστιο πρόβλημα. Η δική μου εταιρεία ας πούμε ήταν μία από τις καλύτερες. Προσπαθούσαν μέχρι το τέλος να φέρουν λεφτά να μας πληρώσουν, αφού ήταν στο εξωτερικό οι λογαριασμοί μετά το 2013. Παρ’ όλα αυτά παρέμειναν στην Κύπρο» εξηγεί η κυρία Χατζηρωτή.
«Και μετά; Ο Γολγοθάς για εξεύρεση νέας εργασίας;» η ερώτηση προς την κυρία Χατζηρωτή.
«Ένας Γολγοθάς, δύσκολες συνθήκες και λάβετε υπόψιν ότι εγώ είμαι 54 χρονών» εξηγεί η κυρία Άντρη, αντιλαμβανόμενη ότι υπάρχει ήδη ανεργία και σίγουρα οι εργοδότες προτιμούν νεαρότερους που λαμβάνουην και χαμηλότερους μισθούς. «Στη δική μας ηλικία υπάρχουν πολλές υποχρεώσεις, δάνεια που τρέχουν, για κάποιους φοιτητικά για τα παιδιά τους, για άλλους στεγαστικά. Έχουμε άτομα που είναι πολύ κοντά στη συνταξιοδότηση και είναι πολύ χειρότερα. Για να καταλάβετε αυτή η εταιρεία είναι στην Κύπρο για 30 χρόνια, έχουμε άτομα που δούλευαν εκεί για 29 χρόνια. Και φυσικά είναι αλυσίδα, επηρεάζονται δικηγορικά γραφεία και όχι μόνο» εξηγεί η κυρία Χατζηρωτή.
Contents of this article including associated images are belongs Cyprus Times
Views & opinions expressed are those of the author and/or Cyprus Times
Source
