Σκηνικό τρόμου στο Αιγαίο στήνει η Τουρκία, μετά την επαναφορά στο προσκήνιο της αμφισβήτησης της κυριαρχίας ελληνικών νησιών. Ως αιτία προβάλλεται από την τουρκική κυβέρνηση η στρατιωτικοποίηση των νησιών αυτών, κάτι που υποστηρίζουν ότι παραβιάζει την Συνθήκη της Λωζάνης του 1923. Ήταν η Συνθηκη που καθορισε τα σύνορα της χώρας, μετά τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο και την Μικρασιατική Εκστρατεία.
Πρόκειται για την μισή αλήθεια και ανιστόριτες προσεγγίσεις, τις οποίες η Τουρκία προσαρμόζει στα μέτρα της. Ας δούμε τι λέει η Αθήνα για όλα αυτά, αρχίζοντας από το παράδειγμα της Λήμνου και της Σαμοθράκης. Πράγματι η Σύμβαση της Λωζάνης προέβλεπε την αποστρατιωτικοποίηση των δύο νησιών (όπως τον Βόσπορο, τη θάλασσα του Μαρμαρά, την Ίμβρο και την Τένεδο). Αυτό που δεν λέει η Τουρκία είναι πως η πρόνοια αυτή καταργήθηκε από την Σύμβαση του Μοντρέ το 1936. Μάλιστα τότε η Άγκυρα είχε αναγνωρίσει γραπτώς το δικαίωμα της Ελλάδας να εξοπλίσει τα δύο ακριτικά νησιά.
Σε ό,τι αφορά την Μυτιλήνη, την Χίο, την Σάμο και την Ικαρία αναφέρονται στην Συνθήκη Ειρήνης της Λωζάνης η οποία φυσικά δεν προβλέπει την αποστρατιωτικοποίηση. Ο μόνος περιορισμός που είχε τεθεί ήταν η μη δημιουργία ναυτικών βάσεων ή οχυρωματικών έργων στα τέσσερα νησιά. Η Συνθήκη δίνει το δικαίωμα στην Ελλάδα να διατηρεί εκεί «τον συνήθη αριθμόν των δια την στρατιωτικήν υπηρεσίαν καλουμένων, οίτινες δύνανται να εκγυμνάζωνται επί τόπου».
Το κείμενο αναφέρεται και σε ρητή απαγόρευση των υπερπτήσεων ελληνικών αεροσκαφών πάνω από τις ακτές της Μικράς Ασίας και αντίστοιχα τουρκικών αεροσκαφών πάνω από τα τέσσερα ελληνικά νησιά. Ως εκ τούτου η Τουρκία είναι αυτή που παραβιάζει σχεδόν καθημερινά την εν λόγω Συνθήκη.
Τι ισχύει για τα Δωδεκάνησα
Το καθεστώς των Δωδεκανήσων διέπεται από την Συνθηκη των Παρισίων του 1947, μέσω της οποίας είχαν παραχωρηθεί τα νησιά αυτά στην Ελλάδα από την Ιταλία. Στη Σύμβαση υπάρχει πρόνοια για αποστρατιωτικοποίηση, την οποία ενέταξε στο κείμενο η Σοβιετική Ένωση. Την πρόνοια στην ουσία ακύρωσε η δημιουργία του ΝΑΤΟ (1949) και το Σύμφωνο της Βαρσοβίας (1955), η στρατιωτική συμμαχία των κομμουνιστικών κρατών της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης.
Παρά το γεγονός ότι η Τουρκία δεν είναι συμβαλλόμενο μέρος στην Συνθήκη των Παρισίων, η Αθήνα ξεκαθάρισε ουκ ολίγες φορές πως στα Δωδεκάνησα διατηρεί δυνάμεις εθνοφυλακής, βάσει της Συνθήκης Μείωσης Συμβατικών Εξοπλισμών στην Ευρώπη του 1990.
Ακόμη και στην περίπτωση που τίποτα από τα παραπάνω δεν ίσχυε, το Ελληνικό Υπουργείο Εξωτερικών επικαλείται το φυσικό και νόμιμο δικαίωμα όλων των κρατών στην άμυνα σε περίπτωση απειλής. Απειλή που υφίσταται αν μιλήσουμε για τις καθημερινές δηλώσεις Τούρκων αξιωματούχων, αν δούμε τις παραβιάσεις του FIR Αθηνών ή της ελληνικής υφαλοκρηπίδας και αν αναλογιστούμε τον αριθμό των στρατιωτικών μονάδων που διατηρεί η Άγκυρα στα παράλια της Μικράς Ασίας.
Όπως ξεκάθαρα φαίνεται, τα επιχειρήματα της Τουρκίας καταρρίπτονται από την πορεία της ιστορίας, τις δικές της πράξεις και φυσικά το Διεθνές Δίκαιο. Όχι αυτό στο οποίο αναφέρονται επί καθημερινής βάσεως οι Ερντογάν, Τσαβούσογλου και Ακάρ. Αυτό που αναγνωρίζουν και ακολουθούν όλα τα υπόλοιπα κράτη του πλανήτη.
Contents of this article including associated images are belongs Cyprus Times
Views & opinions expressed are those of the author and/or Cyprus Times
Source
