Από τις εναλλασσόμενες αποχρώσεις της σημαίας μέχρι τα χρώματα των ποδοσφαιρικών ομάδων, η Κύπρος έχει μια ξεχωριστή παλέτα. Αλλά γιατί επιλέχθηκαν αυτά τα χρώματα αναρωτιέται η Alix Norman
Μπλε για τη θάλασσα. Χρυσό για τον ήλιο. Το πράσινο για τη γοητεία μας για το κρύο σκληρό χρήμα, ίσως; Αλλά η παλέτα της Κύπρου είναι κάτι περισσότερο από αυτά τα τρία προφανή. Η Τρίτη, 21 Μαρτίου, είναι η Παγκόσμια Ημέρα Χρωμάτων, πράγμα που σημαίνει ότι δεν υπάρχει καλύτερη στιγμή για να εξερευνήσετε τα χρώματα του νησιού μας...
Όταν σκέφτεστε τις αποχρώσεις της Κύπρου, είναι το τοπίο που σας έρχεται πρώτα στο μυαλό: το ασημοπράσινο των ελαιώνων, με φόντο την ημιδιαφανή γαλαζοπράσινη Μεσόγειο και το θολό μωβ των βουνών. Καθώς αλλάζουν οι εποχές, αλλάζουν και τα χρώματά μας. Την άνοιξη, υπάρχουν ζωηρά χρυσά λουλούδια και καυτές κόκκινες παπαρούνες μέχρι εκεί που φτάνει το μάτι. Το καλοκαίρι, έχουμε λευκό καυτό ουρανό και διψασμένα χάλκινα χωράφια. Το φθινόπωρο, το τοπίο γίνεται σμαραγδένιο και αμέθυστο, καθώς ο καιρός κρυώνει και η ζωή των φυτών ξαναζωντανεύει. Και το χειμώνα, φωτεινά πορτοκαλί γεμίζουν τους δρόμους μας και καυτά ροζ φλαμίνγκο αναβοσβήνουν σε ζαφειρένιες αλμυρές λίμνες.
Αλλά υπάρχει κάτι περισσότερο στην εθνική μας παλέτα από την απλή χλωρίδα και πανίδα. Πάρτε για παράδειγμα τη σημαία. Συχνά γράφεται λανθασμένα ως κίτρινη και πράσινη για να συμβολίζει τον ήλιο και τη γη, αλλά στην πραγματικότητα η χρωματική της σύνθεση επιλέχθηκε με πολύ μεγαλύτερη προσοχή: το πράσινο των κλαδιών ελιάς συμβολίζει την ειρήνη, ενώ το ίδιο το νησί αποδίδεται σε χαλκό, φόρος τιμής στα κοιτάσματα ορυκτών που έδωσαν στην Κύπρο το όνομά της.
HTTPS:/CYPRUS-MAIL.COM/WP-CONTENT/UPLOADS/2023/03/CYPRUS-FLAG-WAVING-SYMBOL-PREVIEW.JPGΣχεδιασμένη από τον Τουρκοκύπριο καλλιτέχνη İsmet Güney, η σημερινή μας σημαία ήταν ο νικητής ενός εθνικού διαγωνισμού, οι κανόνες του οποίου απαιτούσαν ένα σχέδιο που να μην απεικονίζει μπλε ή κόκκινο (τα χρώματα της σημαίας της Ελλάδας και της σημαίας της Τουρκίας). Η αρχική πρόταση, ευγενική χορηγία της πρώην βρετανικής αποικιακής διοίκησης, περιείχε ένα σκουριασμένο-καφέ Κ (για το "Kypros" και το χαλκό, υποθέτουμε) σε λευκό πεδίο που υποδηλώνει την ειρήνη. Αλλά αυτή απορρίφθηκε από τον πρόεδρο Μακάριο και τον αντιπρόεδρο Fazil Küçük- και οι δύο προτίμησαν το σχέδιο του Güney
Ενδιαφέρον παρουσιάζει το γεγονός ότι η σημαία της χώρας ανανεώθηκε με την πάροδο των ετών. Αρχικά, η Κύπρος προοριζόταν να είναι απλώς ένα χάλκινο περίγραμμα- αλλά στις 16 Αυγούστου 1960, αυτό συμπληρώθηκε. Στη συνέχεια, τον Απρίλιο του 2006, το σχήμα των κλαδιών ελιάς τροποποιήθηκε ελαφρώς και το χρώμα της Κύπρου άλλαξε από Pantone 336-C σε Pantone 574, ένα βαθύτερο χαλκό.
Κατά τη διάρκεια των ημερών του προτεινόμενου σχεδίου Ανάν, προκηρύχθηκε διαγωνισμός για μια νέα σημαία που θα αντιπροσώπευε τη σχεδιαζόμενη ανασυγκροτημένη συνομοσπονδιακή δημοκρατία της Κύπρου. Υποβλήθηκαν περισσότερες από 1000 συμμετοχές, πολλές από τις οποίες ενσωμάτωναν τα χρώματα του μπλε, του πράσινου και του χαλκού. Καθώς όμως το Σχέδιο απορρίφθηκε, καμία δεν επιλέχθηκε.
Όπως και η σημαία, έτσι και το λογότυπο του Κυπριακού Οργανισμού Τουρισμού και του Υφυπουργείου Τουρισμού, στο οποίο έχει μετεξελιχθεί, έχει επίσης αλλάξει αρκετές φορές με την πάροδο των χρόνων. Σύμφωνα με την επίσημη περιγραφή, η πιο πρόσφατη επανάληψη απεικονίζει "μια χρωματική παλέτα που αντιπροσωπεύει όλες τις πτυχές της Κύπρου. Τον ήλιο (πορτοκαλί), τον πολιτισμό μας (κίτρινο), τον ουρανό και τη θάλασσα (μπλε) και τέλος τα δάση, τους ελαιώνες, την πλούσια φύση μας (πράσινο)."
Το πού ακριβώς ενσωματώνονται όλα αυτά τα χρώματα είναι ένα μικρό μυστήριο: το πραγματικό λογότυπο απεικονίζει απλώς τις λέξεις "Love Cyprus" σε αποχρώσεις του κεραμιδί και του χρυσού. Άλλοι συνδυασμοί τοπικών χρωμάτων έχουν ίσως περισσότερο νόημα. Ειδικά εκείνοι των ποδοσφαιρικών μας ομάδων...
Το κίτρινο και το μπλε υποδηλώνουν την Apoel FC, ένας χρωματικός συνδυασμός που έχει δύο πιθανούς λόγους. Ο πρώτος υποδηλώνει ότι κατά τη συγχώνευση της Poel (μπλε και λευκό) με τον ΑΠΟΕΛ (κίτρινο και μαύρο) το 1948 επιλέχθηκαν τα δύο βασικά χρώματα για να εκπροσωπήσουν τη νέα ομάδα. Αλλά άλλες πηγές υποστηρίζουν ότι το μπλε συμβολίζει την Ελλάδα, ενώ το κίτρινο υποδηλώνει τη βυζαντινή σημαία.
HTTPS:/CYPRUS-MAIL.COM/WP-CONTENT/U...31_2139044026266047_3951057201311287186_N.JPG
Εν τω μεταξύ, το πράσινο και το λευκό υποδηλώνουν την Ομόνοια, ένας συνδυασμός που επιλέχθηκε το 1948 λίγο μετά την ίδρυση της ομάδας. Σύμφωνα με την ιστοσελίδα του συλλόγου, τα χρώματα αυτά αντικατοπτρίζουν τόσο το όνομα όσο και το ήθος: "ομόνοια" σημαίνει αρμονία ή ενότητα στα ελληνικά, και τα πράσινα και λευκά διακριτικά αντιπροσωπεύουν την ελπίδα και τη χαρά.
Από εκεί και πέρα, το νησί έχει έναν οποιοδήποτε αριθμό από μέρη που έχουν πάρει το όνομά τους από χρώματα. Από το "λέφκα", την αρχαία ελληνική λέξη για το λευκό, πήραμε την πρωτεύουσά μας Λευκωσία (διάφορες θεωρίες υποστηρίζουν ότι το όνομα αφορά είτε τον ασβεστόλιθο της περιοχής, είτε τα αρχικά λευκά σπίτια του οικισμού). Τα Κοκκινοχώρια είναι τα "κόκκινα" χωριά γύρω από την Αμμόχωστο, τα οποία ονομάστηκαν έτσι από την αιματηρή γη της περιοχής. Και παρόλο που η περιοχή των Κρασοχωρίων πήρε το όνομά της από την ελληνική λέξη "κρασί", η αρχική σημασία της λέξης kraso πιστεύεται επίσης ότι είναι "κόκκινο"
Τα παραδοσιακά χρώματα του νησιού μας απολαμβάνουν μια παρόμοια συναρπαστική ιστορία. Στα υφάσματά μας, θα βρείτε συχνά φωτεινά κόκκινα και πορτοκαλί που υποδηλώνουν πάθος και ενέργεια, καθώς και τα βαθιά μπλε και πράσινα που συνδέονται με την ηρεμία και τη φύση. Το μαύρο, όπως φοριέται από τους ηλικιωμένους, αντιπροσωπεύει προφανώς το πένθος. Και το λευκό -όπως συνηθίζεται στη Δύση- είναι το σύμβολο της αγνότητας και της αθωότητας που χρησιμοποιείται στους γάμους και τις βαπτίσεις.
Είναι ενδιαφέρον ότι η πιο αξιοσημείωτη διαίρεση του νησιού είναι επίσης το χρώμα που συνδέεται συχνότερα με την ειρήνη. Αλλά αναρωτηθήκατε ποτέ γιατί αναφερόμαστε στην Πράσινη Γραμμή;
Με αποστολή τη δημιουργία μιας γραμμής κατάπαυσης του πυρός που θα χώριζε την ελληνοκυπριακή και την τουρκοκυπριακή κοινότητα στο νησί, μια ομάδα χαρτογράφων και αξιωματούχων του ΟΗΕ συναντήθηκε στις 30 Δεκεμβρίου 1963. Μετά από 12 ώρες συζήτησης, ένας από τους ομόλογούς τους έφτασε να πάρει ένα πράσινο μολύβι σινογραφίας - το μόνο που μπορούσε να βρεθεί εκείνη την εποχή! - και άρχισε να ζωγραφίζει. Και έτσι σημειώθηκε η διαίρεση του νησιού με ένα χρώμα που αργότερα έδωσε το όνομά του στην ίδια τη γραμμή!
Το κατά πόσο αυτή η ιστορία είναι εντελώς αληθινή δεν είναι σίγουρο.
Τα περιεχόμενα αυτού του άρθρου, συμπεριλαμβανομένων των σχετικών εικόνων, ανήκουν στην Cyprus Mail
Οι απόψεις και οι γνώμες που εκφράζονται είναι του συγγραφέα ή/και της Cyprus Mail
Πηγή
