Δικαστήριο απέρριψε αγωγή καταθετών της Τράπεζας Κύπρου που ζητούσαν αποζημίωση για το bail-in του 2013, όπου σχεδόν οι μισές ανασφάλιστες αποταμιεύσεις τους μετατράπηκαν σε μετοχές.
Σε απόφαση με ημερομηνία 3 Ιουνίου, ανακοινώθηκε την Τρίτη ότι το Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού δήλωσε ότι τα ευρήματά του επιβεβαιώνουν εκ νέου την τότε ανάγκη λήψης μέτρων εξυγίανσης στις δύο μεγαλύτερες τράπεζες του νησιού που σημαίνει το bail-in ή "κούρεμα" των καταθέσεων
Οι καταθέτες μήνυαν το κράτος, την Κεντρική Τράπεζα Κύπρου και την Τράπεζα Κύπρου, ζητώντας αποζημίωση και υποστηρίζοντας ότι έχασαν χρήματα λόγω των μέτρων εξυγίανσης που λήφθηκαν το 2013. Ισχυρίστηκαν επίσης ότι η μεταφορά των υποχρεώσεων της Λαϊκής Τράπεζας στην Τράπεζα Κύπρου επιβάρυνε σημαντικά τα οικονομικά μεγέθη της τελευταίας και με τον τρόπο αυτό μεγιστοποιήθηκε το ποσό του κουρέματος
Αφού εξέτασε τα επιχειρήματα των εναγόντων, το δικαστήριο τα απέρριψε όλα, θεωρώντας τα στη συνέχεια ατεκμηρίωτα και ιδιότροπα και σημειώνοντας ότι οι ενάγοντες δεν είχαν τεκμηριώσει τους ισχυρισμούς τους.
Αντιθέτως, το δικαστήριο τάχθηκε υπέρ των εναγομένων, σημειώνοντας ότι τα περιουσιακά στοιχεία της Λαϊκής που μεταβιβάστηκαν στην Τράπεζα Κύπρου υπερτερούσαν των μεταβιβαζόμενων υποχρεώσεων της Λαϊκής, και ως εκ τούτου, υπό το πρίσμα αυτό δεν επιβάρυνε επιπλέον τις αποταμιεύσεις των καταθετών της Τράπεζας Κύπρου που επηρεάστηκαν από το bail-in.
Στους μεγαλοκαταθέτες της Τράπεζας Κύπρου μετατράπηκε το 47,5% των ανασφάλιστων χρημάτων τους (οποιοδήποτε ποσό άνω των 100.000 ευρώ) σε μετοχές, σύμφωνα με τους όρους μιας πρωτοφανούς διεθνούς διάσωσης. Όσον αφορά τη Λαϊκή Τράπεζα, όλες οι ανασφάλιστες καταθέσεις εκεί διαγράφηκαν, και ο δανειστής εκκαθαρίστηκε και οι δραστηριότητές του ενσωματώθηκαν στην Τράπεζα Κύπρου.
Σύμφωνα με το πρόγραμμα που συμφωνήθηκε μεταξύ της Κύπρου και των επίσημων δανειστών της τον Μάρτιο του 2013, οι μεγαλοκαταθέτες πλήρωσαν για την ανακεφαλαιοποίηση της Τράπεζας Κύπρου, η οποία ήταν σε μεγάλο βαθμό εκτεθειμένη στη χρεοκοπημένη Ελλάδα.
Στην απόφασή του, το περιφερειακό δικαστήριο δέχθηκε επίσης το επιχείρημα των εναγομένων ότι η Κυπριακή Δημοκρατία αδικαιολόγητα μηνύεται με την αιτιολογία ότι άσκησε ανεπαρκή έλεγχο στις τράπεζες, δεδομένου ότι το κράτος δεν είναι νομικά υπεύθυνο για τις τράπεζες.
Επιπλέον, το δικαστήριο αποδέχθηκε τη θέση των εναγομένων ότι το κυπριακό κράτος, το ίδιο αντιμέτωπο με χρεοκοπία, είχε εξετάσει όλες τις επιλογές πριν αποφασίσει να συνάψει συμφωνία με τους διεθνείς δανειστές το λεγόμενο "μνημόνιο"
Το δικαστήριο σημείωσε ότι, ως αποτέλεσμα των μέτρων εξυγίανσης των τραπεζών, ήταν δυνατό να συνεχιστεί η παροχή βασικών τραπεζικών υπηρεσιών προς το κοινό, διασφαλίζοντας έτσι τη σταθερότητα του χρηματοπιστωτικού συστήματος στο σύνολό του. Επιπλέον, "οι καταθέτες προστατεύθηκαν πλήρως, εξασφαλίζοντας την άμεση πρόσβασή τους στις ασφαλισμένες αποταμιεύσεις τους και χωρίς να μεταφερθεί το κόστος της εξυγίανσης στους φορολογούμενους."
Τα μέτρα εξυγίανσης διατήρησαν επίσης χιλιάδες θέσεις εργασίας στις τράπεζες. Έτσι, έκρινε το δικαστήριο, τα μέτρα ήταν "απολύτως αναγκαία και αναπόφευκτα."
Μια βασική διαπίστωση του δικαστηρίου αφορά το καθεστώς των αποταμιεύσεων ενός ατόμου. Οι προσφεύγοντες είχαν υποστηρίξει ότι τα μέτρα εξυγίανσης είχαν παραβιάσει το δικαίωμά τους στην ιδιοκτησία.
Επικαλούμενο την κυπριακή νομολογία, το δικαστήριο έκρινε ότι "από τη στιγμή που τα χρήματα κατατίθενται σε μια τράπεζα, παύουν να αποτελούν περιουσιακό στοιχείο [ΙΔΙΟΚΤΗΣΊΑ] του καταθέτη, αλλά γίνονται περιουσιακό στοιχείο της τράπεζας.
"Ως εκ τούτου, [ΟΙ ΚΑΤΑΘΈΣΕΙΣ] δεν τυγχάνουν της προστασίας του άρθρου 23 του Συντάγματος."
Τα περιεχόμενα αυτού του άρθρου, συμπεριλαμβανομένων των σχετικών εικόνων, ανήκουν στην Cyprus Mail
Οι απόψεις και οι γνώμες που εκφράζονται είναι του συγγραφέα και/ή της Cyprus Mail
Πηγή
