Ανασκόπηση του 2022:
Έγραψα δύο δωδεκάδες άρθρα για την Sunday Mail το 2022, αλλά ένα ιδιαίτερα ξεχωρίζει - ένα άρθρο για τη συνθήκη του ΠΟΥ για την πανδημία, που δημοσιεύτηκε στις 12 Ιουνίου.
Το άρθρο πήγε καλά, αλλά όχι θεαματικά καλά (περίπου 1.750 προβολές στην ιστοσελίδα μας). Υποθέτω ότι δεν ακούστηκε ιδιαίτερα σημαντικό ή επείγον το γεγονός ότι ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας σχεδιάζει μια νομικά δεσμευτική παγκόσμια συνθήκη για την αντιμετώπιση των πανδημιών. Άλλωστε, όπως έγραψα στο άρθρο, "Η ιδέα είναι να υποβληθεί έκθεση στη Συνέλευση Υγείας το 2023 με στόχο την υιοθέτηση μιας συνθήκης, ή άλλου μέσου, μέχρι το 2024". Αυτό είναι πολύ μακριά.
Από την άλλη πλευρά, αυτό ήταν πριν από έξι μήνες - και πάνω στην ώρα, στις 7 Δεκεμβρίου, ο ΠΟΥ ανακοίνωσε στον ιστότοπό του ότι "τα κράτη μέλη του ΠΟΥ συμφωνούν να αναπτύξουν μηδενικό σχέδιο νομικά δεσμευτικής συμφωνίας για την πανδημία στις αρχές του 2023". Οι διαπραγματεύσεις θα ξεκινήσουν τον Φεβρουάριο.
Μια συνθήκη για την πανδημία έρχεται, με άλλα λόγια - και, αν και σε ορισμένες χώρες ετοιμάζεται αντίσταση, η Κύπρος δεν είναι μια από αυτές τις χώρες.
Ακόμα και τότε, τον Ιούνιο, ο υπουργός Υγείας μας δεσμεύτηκε για την υποστήριξή του. Έκτοτε, τον Οκτώβριο, έφτασε η είδηση μιας συμφωνίας για τη δημιουργία ενός γραφείου του ΠΟΥ στην Κύπρο, γεγονός που καθιστά ακόμη πιο απίθανο να πολεμήσουν οι πολιτικοί μας ενάντια σε μια τέτοια συνθήκη
Θα έπρεπε να πολεμήσουν (ή οποιοσδήποτε) εναντίον της; Θα ενθάρρυνα τους αναγνώστες να διαβάσουν το άρθρο, αν δεν το έχουν ήδη διαβάσει, και να αποφασίσουν μόνοι τους. Ακόμη περισσότερο, θα τους ενθάρρυνα να αντισταθούν στον πειρασμό να πιστέψουν ότι το Covid έχει "τελειώσει", και να αντιμετωπίσουν τα τελευταία τρία χρόνια ως ένα είδος κακού ονείρου από το οποίο έχουμε τώρα ξυπνήσει.
Ακόμη και τον Ιούνιο, όταν δημοσιεύθηκε το άρθρο, το Covid είχε λίγο πολύ "τελειώσει". Υπήρχαν μόνο 30 άνθρωποι στο νοσοκομείο, σχεδόν κανένας σε σοβαρή κατάσταση. Το ασφαλές πέρασμα είχε σε μεγάλο βαθμό εγκαταλειφθεί. Ακόμη και η εντολή για τις μάσκες είχε μόλις καταργηθεί - για να επανέλθει ένα μήνα αργότερα μέχρι το τέλος Αυγούστου, μετά από ένα κύμα νέων κρουσμάτων.
Ακόμη και τον Ιούνιο, κανείς δεν φαινόταν να ανησυχεί υπερβολικά από το γεγονός ότι για δύο μήνες - από τον Δεκέμβριο του 2021 έως τα μέσα Φεβρουαρίου του 2022 - οι ανεμβολίαστοι άνθρωποι είχαν απαγορευτεί πλήρως από χώρους φιλοξενίας και πολλούς δημόσιους χώρους.
Απαγορεύονταν ακόμη και αν μπορούσαν να παρουσιάσουν αρνητικό τεστ από λίγες ώρες νωρίτερα. Είχαν απαγορευτεί ακόμη και αν ήταν γνωστό ήδη από το καλοκαίρι του 2021, από τα δεδομένα στο Ισραήλ, ότι οι εμβολιασμένοι μπορούν ακόμη να μεταδώσουν το Covid και να μολύνουν άλλους
Ακόμη και τον Ιούνιο, ο κόσμος φαινόταν να έχει ξεχάσει ότι η Αυστρία και η Γερμανία σχεδίαζαν υποχρεωτικό εμβολιασμό από τον Μάρτιο - και άλλαξαν γνώμη μόνο λόγω της άφιξης του Omicron, το οποίο ήταν τόσο διαδεδομένο που έγινε ενοχλητικά προφανές ότι το να είσαι εμβολιασμένος δεν κάνει καμία διαφορά, τουλάχιστον στη μόλυνση (τα εμβόλια Covid φαίνεται να προσφέρουν κάποια προστασία από σοβαρές ασθένειες).
Ακόμα και τώρα - πόσο μάλλον τον Ιούνιο - δεν έχουμε ακόμα συζητήσει ένα ζωτικής σημασίας ερώτημα για κάθε λεγόμενη ελεύθερη κοινωνία: τι θα γινόταν αν τα εμβόλια Covid είχαν επιτύχει να σταματήσουν τον ιό;
Το γεγονός ότι δεν ήταν, και ότι το Covid έγινε ενδημικό ούτως ή άλλως, κάνει τον ηθικό υπολογισμό ευκολότερο - αλλά τι θα γινόταν αν ήταν; Θα δικαιολογούσε αυτό την κυβέρνηση να περιορίσει τις ελευθερίες των ανθρώπων και να τους υποχρεώσει να εμβολιαστούν, απαγορεύοντας ή επιβάλλοντας πρόστιμα σε όσους δεν το έκαναν;
Πρέπει να αποφασίσουμε ποια είναι η θέση μας σε αυτό, ως κοινωνία - γιατί θα ξανασυμβεί.
Το κείμενο της συνθήκης του ΠΟΥ για την πανδημία είναι ακόμη υπό διαπραγμάτευση, φυσικά - αλλά είναι λογικό να υποθέσουμε ότι θα εξουσιοδοτεί τη λήψη μέτρων παρόμοιων με αυτά που ελήφθησαν για το Covid. Η μόνη διαφορά είναι ότι τώρα θα αποφασίζονται από τεχνοκράτες, και τα κράτη μέλη θα δεσμεύονται νομικά να εφαρμόζουν αυτές τις αποφάσεις.
Κάποιοι μπορεί να πιστεύουν ότι είναι περιττό θέμα, αφού το Covid είναι πλέον ενδημικό και μπορεί να μην υπάρξει ποτέ άλλη πανδημία στη διάρκεια της ζωής μας. Ίσως ναι - αλλά σημειώστε, για παράδειγμα, ότι το 2022 κυκλοφόρησε επίσης το νέο βιβλίο του Μπιλ Γκέιτς με τίτλο How to Prevent the Next Pandemic. Πείτε με κυνικό, αλλά από τη στιγμή που δίνετε σε έναν οργανισμό την εξουσία να διαχειρίζεται πανδημίες, η εύρεση πραγματικών πανδημιών προς διαχείριση είναι το μικρότερο από τα προβλήματά του
Κοιτάζοντας πίσω, ίσως ήταν πολύ νωρίς για να προσελκύσει μεγάλο ενδιαφέρον το άρθρο μου. (Θα πρέπει να κάνουμε μια συνέχεια το 2023.) Ή ίσως ο πραγματικός λόγος της σχετικής αδιαφορίας είναι ότι, αν και οι αναγνώστες ενδιαφέρονται για τέτοια θέματα, αισθάνονται ανήμποροι να κάνουν πολλά γι' αυτά
Είναι χαρακτηριστικό, για παράδειγμα, ότι ζήτησα από μερικούς τοπικούς πολιτικούς να σχολιάσουν το θέμα - αλλά μόνο ένας απάντησε, ο Πανίκος Λεωνίδου του ΔΗΚΟ. Οι βουλευτές ήταν πολύ πιο φωνακλάδες το 2021, όταν η κυβέρνησή μας πρότεινε έναν παρόμοιο νόμο, διαμαρτυρόμενοι δυνατά ότι έδινε υπερβολικές εξουσίες στον υπουργό Υγείας - ωστόσο φαίνονται πιο πρόθυμοι να δεχτούν από ξένους αυτό που θα θεωρούσαν υπερβολικό από τη δική μας κυβέρνηση. Από την άλλη, ποιος θέλει να πάει κόντρα στην παγκόσμια συναίνεση;
Η συνθήκη μπορεί να αποδειχθεί εντελώς αθώα. Απλά δεν το ξέρουμε (ακόμα). Μπορεί να τεθούν ασφαλιστικές δικλείδες που θα αποτρέπουν, για παράδειγμα, τον υποχρεωτικό εμβολιασμό ή την καταστολή των αντίθετων απόψεων (ή αλλιώς "παραπληροφόρηση"). Ίσως να μην εφαρμοστεί καν για πολλά χρόνια. Ή ίσως επιβληθεί αμέσως, για το νέο Covid ή τη νέα μαϊμουδοπανώλη, αναγκάζοντάς μας να περιορίσουμε την κοινωνία μας με τρόπους που δεν θέλουμε και δεν ψηφίσαμε ποτέ.
Καθώς οδεύουμε προς το 2023 - και μετά - το μόνο που μπορούμε να κάνουμε είναι να περιμένουμε και να αναρωτιόμαστε.
Τα περιεχόμενα αυτού του άρθρου, συμπεριλαμβανομένων των σχετικών εικόνων, ανήκουν στην Cyprus Mail
Οι απόψεις και οι γνώμες που εκφράζονται είναι του συγγραφέα και/ή της Cyprus Mail
Πηγή
