Σκληρά λόγια είπε ο Υπουργός Εξωτερικών της Ρωσικής Ομοσπονδίας Σεργκέι Λαβρόφ για την Κύπρο και την Ελλάδα, απαντώντας σε ερώτηση του ανταποκριτή του Κυπριακού Πρακτορείου Ειδήσεων στη Μόσχα. Είχε ρωτήσει τον Λαβρόφ τι θα έλεγε σε όλους εκείνους "που πιστεύουν ότι η Ρωσία ενεργεί όπως άλλες ιμπεριαλιστικές δυνάμεις που παραβιάζουν το διεθνές δίκαιο και επιδιώκουν την κατοχή εδαφών και την αλλαγή συνόρων, μια πολιτική που έπληξε την Ελλάδα και την Κύπρο."
Η απάντηση του Λαβρόφ ακούστηκε περισσότερο σαν επίπληξη: "Δεν ξέρω από τι υποφέρουν περισσότερο η Ελλάδα και η Κύπρος. Ήμασταν πάντα πολύ στενοί φίλοι με τους Έλληνες και τους Κύπριους, ενώ αυτές οι μεταμορφώσεις που έλαβαν χώρα στις ηγεσίες αυτών των χωρών ήταν φυσικό να τις εντοπίσουμε και να τις καταγράψουμε". Η Ρωσία ήταν θύμα της Δύσης, υποστήριξε, καθώς οι ΗΠΑ "συγκέντρωναν δυνάμεις" από τους "δορυφόρους τους" και τις χώρες του ΝΑΤΟ "ώστε να ξεκινήσουν έναν παγκόσμιο υβριδικό πόλεμο εναντίον μας."
Πώς γίνεται να μην το γνωρίζουν αυτό οι ηγεσίες της Κύπρου και της Ελλάδας; "Δεν μπορώ να φανταστώ ότι άνθρωποι που έχουν τα αξιώματα του πρωθυπουργού και του προέδρου χωρών της Ευρώπης, πολύ περισσότερο χωρών που έχουν μακροχρόνιες ιστορικές σχέσεις με τη Ρωσική Ομοσπονδία, δεν γνωρίζουν τα γεγονότα ή δεν είναι σε θέση να τα αναλύσουν", δήλωσε στο ΚΥΠΕ. Ήταν μια σπόντα προς τις κυβερνήσεις της Κύπρου και της Ελλάδας, οι οποίες ευθυγραμμίστηκαν με τη Δύση μετά την εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία και ψήφισαν υπέρ των κυρώσεων της ΕΕ, τις οποίες και εφάρμοσαν
Η Ρωσία είναι ο κορυφαίος εφαρμοστής της πολιτικής της μετα-αλήθειας και σε αυτό το πεδίο δραστηριοποιείται ο Λαβρόφ, υποστηρίζοντας ότι ο επιτιθέμενος, ο οποίος έχει αποστολή να αφανίσει την Ουκρανία, είναι στην πραγματικότητα το θύμα μιας αμερικανικής συνωμοσίας. Και τον τρομάζει το γεγονός ότι χώρες που βρίσκονται υπό την επιρροή, αν όχι τον έλεγχο της Μόσχας, όπως η Κύπρος και, σε μικρότερο βαθμό, η Ελλάδα, δεν συμμερίζονται αυτή τη διαστρεβλωμένη εκδοχή της πραγματικότητας. Για τον Λαβρόφ, η αφοσίωση στη Μόσχα (που κατ' ευφημισμόν αναφέρεται ως μακροχρόνιες ιστορικές σχέσεις), για την έλλειψη της οποίας κανείς δεν θα μπορούσε να κατηγορήσει τη Δημοκρατία, υπαγορεύει την αδιαμφισβήτητη αποδοχή της δικής της εκδοχής των γεγονότων και την αγνόηση των αποφάσεων των εταίρων μας στην Ε.Ε.
Έχοντας κατά νου αυτή τη δουλική αφοσίωση στη Μόσχα που επέδειξε το κυπριακό πολιτικό κατεστημένο όλα αυτά τα χρόνια, ο Λαβρόφ θεώρησε ότι δικαιούται να προβεί στην επίπληξή του. Μετά την προσάρτηση της Κριμαίας, ο Πρόεδρος Αναστασιάδης ήταν ο μόνος ηγέτης της ΕΕ που αποδέχθηκε πρόσκληση του Προέδρου Πούτιν να παραστεί σε μεγάλη παρέλαση στην Κόκκινη Πλατεία- τρεις ηγέτες κομμάτων επισκέφθηκαν την Κριμαία μετά την προσάρτησή της μετά από πρόσκληση της Μόσχας- το κυπριακό νομοθετικό σώμα ενέκρινε ψήφισμα με το οποίο καλούσε την κυβέρνηση να εργαστεί για την άρση των κυρώσεων της ΕΕ κατά της Ρωσίας λόγω της Κριμαίας- δύο ηγέτες κομμάτων απαίτησαν δημοσίως να δοθεί στη Ρωσία στρατιωτική βάση- στην ΕΕ η Κύπρος συχνά επιχειρηματολογούσε κατά της επιβολής κυρώσεων. Να αναφέρουμε πώς ο πρώην πρέσβης της Ρωσίας, μέχρι την ημέρα που έφυγε, ανακατευόταν συνεχώς στις εσωτερικές υποθέσεις και έδινε οδηγίες;
Η απάντηση του Αναστασιάδη στην επίπληξη του Λαβρόφ ήταν σχεδόν απολογητική. Είπε ότι τη στιγμή που μια φιλική χώρα όπως η Ρωσία "μας ανάγκασε να ακολουθήσουμε τις συλλογικές συμφωνίες της ΕΕ, δεν μπορούσε να περιμένει ότι θα μπορούσαμε να είμαστε το στίγμα της Ευρώπης, δηλαδή οι διαφωνούντες σε μέτρα που έχουν συμφωνηθεί ομόφωνα". Αφού εξέφρασε την ευγνωμοσύνη του προς τη Ρωσία "για την αταλάντευτη στάση της στο Κυπριακό", είπε ότι "δεν υπάρχουν επιλογές όταν παραβιάζεται το διεθνές δίκαιο". Έπρεπε να αναφερθεί στη στάση της Μόσχας στο Κυπριακό, η οποία αποτελούσε πάντοτε τη δικαιολογία για τη δουλικότητα της Δημοκρατίας, παρόλο που αυτή η δήθεν στάση αρχών δεν αναστάτωσε ποτέ την Άγκυρα. Αρκεί να πούμε ότι η Μόσχα ποτέ δεν καταδίκασε την τουρκική εισβολή.
Αν ο υπουργός Εξωτερικών οποιασδήποτε δυτικής χώρας είχε προβεί σε παρόμοια δημόσια επίπληξη και προειδοποίηση προς την Κύπρο, θα είχε προκληθεί πολιτικός σάλος. Τα κόμματα θα προέτρεπαν την κυβέρνηση να ανακαλέσει τον πρεσβευτή της, ενώ οι αρθρογράφοι των εφημερίδων θα ζητούσαν αντίποινα. Η επίπληξη του Λαβρόφ, αντίθετα, έγινε δεκτή με σιωπή, ούτε μια επικριτική λέξη δεν ειπώθηκε από κανέναν. Υπογράμμισε την υποταγή της χώρας στη Μόσχα, η οποία δεν έχει επηρεαστεί καθόλου από τις εξαιρετικά στενές πολιτικές, στρατηγικές και οικονομικές σχέσεις της Ρωσίας με την Τουρκία, σχέσεις που έγιναν ακόμη πιο στενές μετά την εισβολή στην Ουκρανία
Οι πολιτικοί και άλλοι διαμορφωτές της κοινής γνώμης δεν το βλέπουν ως πρόβλημα, παρόλο που η πρόσφατη επιθετική ρητορική της Τουρκίας και οι καθημερινές απειλές κατά της Ελλάδας θα μπορούσαν να συνδεθούν με τους ισχυρούς δεσμούς που έχουν αναπτυχθεί μεταξύ της Μόσχας και της Άγκυρας, η οποία απομακρύνεται σιγά-σιγά από τη σφαίρα επιρροής της Δύσης. Οι υποψήφιοι πρόεδροι φαίνεται να αγνοούν τι συμβαίνει και οι σχέσεις μας με τη Δύση και την Ανατολή δεν αποτέλεσαν μέρος της προεκλογικής συζήτησης. Ίσως αυτό να είναι αναπόφευκτο αν αναλογιστεί κανείς ότι δύο από τους υποψηφίους υποστηρίζονται από κόμματα που τάσσονται ανοιχτά υπέρ της Μόσχας με πρόσχημα το Κυπριακό και δεν θα ήθελαν να αντιμετωπιστεί το θέμα
Αλλά το θέμα πρέπει να αντιμετωπιστεί, γιατί ο κόσμος έχει γίνει τόσο διχασμένος όσο ήταν την εποχή του Ψυχρού Πολέμου και η Κύπρος πρέπει να κάνει μια επιλογή. Δεν μπορούμε να παίζουμε και με τις δύο πλευρές, όπως ήταν η κρατική πολιτική από την εποχή του Μακαρίου. Στον νέο κόσμο που διαμορφώνεται, αυτό δεν είναι βιώσιμο. Πρέπει να αγνοήσουμε τους τραμπουκισμούς του Λαβρόφ και να πάρουμε τη θέση μας στη δυτική ομάδα κρατών.
Τα περιεχόμενα αυτού του άρθρου, συμπεριλαμβανομένων των σχετικών εικόνων, ανήκουν στην Cyprus Mail
Οι απόψεις και οι γνώμες που εκφράζονται είναι του συγγραφέα ή/και της Cyprus Mail
Πηγή
