Απέχουμε ακριβώς εννέα μήνες από τις επόμενες προεδρικές εκλογές, και το παιχνίδι των μουσικών καρεκλών έχει ξεκινήσει για τα καλά, με 10 υποψηφίους να είναι υποψήφιοι
Από προετοιμασμένους πολιτικούς μέχρι καθηγητές, έναν δικηγόρο ανθρωπίνων δικαιωμάτων και έναν εμπειρογνώμονα τηλεπικοινωνιών, όλοι είναι πρωτοεμφανιζόμενοι στην προεδρική κούρσα- κάποιοι είναι σκοτεινά άλογα και όλοι άνδρες.
Ο τελευταίος που προστέθηκε στον αυξανόμενο κατάλογο των βαρέων βαρών αυτή την εβδομάδα ήταν ο πρώην υπουργός Εξωτερικών Νίκος Χριστοδουλίδης, η υποψηφιότητα του οποίου αναμενόταν ευρέως, με αποτέλεσμα ο πρόεδρος του ΔΗΣΥ Αβέρωφ Νεοφύτου να προλάβει και να βάλει το όνομά του πριν από οποιονδήποτε άλλον στο κόμμα.
Όπως ήταν αναμενόμενο, η οργή του κυβερνώντος κόμματος ήταν σφοδρή, δυσαρεστημένοι που ο πρώην επικεφαλής διπλωμάτης θα μοίραζε τις ψήφους του ΔΗΣΥ, κάποιοι μάλιστα τον κατηγορούσαν ότι συναγελάζεται με τους αρχηγούς του ΔΗΚΟ της κεντροδεξιάς.
Αντ' αυτού, σκοπεύουν να προτείνουν τον πρόεδρό τους, Νικόλα Παπαδόπουλο.
Αυτό επέτρεψε τα φώτα της δημοσιότητας να φύγουν από το ΑΚΕΛ, την αξιωματική αντιπολίτευση, που αποφάσισε να στηρίξει τον πρώην σύμβουλο του Προέδρου Αναστασιάδη στο Κυπριακό, Ανδρέα Μαυρογιάννη.
Αυτό ώθησε τους σκληροπυρηνικούς εντός του κομμουνιστικού κόμματος να κατακεραυνώσουν την ηγεσία τους για "έλλειψη επαφής με τη βάση των ψηφοφόρων", λέγοντας ότι δεν είχαν επιλογή και ότι ήταν το μικρότερο κακό.
Οι παραδοσιακοί εντός του εργατικού κόμματος ήθελαν έναν δικό τους για το προεδρικό χρίσμα, ρίχνοντας μάλιστα και το όνομα της ειλικρινούς βουλευτού Ειρήνης Χαραλαμπίδη, η οποία συνεχίζει να συγκεντρώνει τις περισσότερες προτιμησιακές ψήφους, εκλογική αναμέτρηση με εκλογική αναμέτρηση, παρά το γεγονός ότι δεν είναι μέλος του κόμματος.
Η εναλλακτική επιλογή για το ΑΚΕΛ ήταν ο Αχιλλέας Δημητριάδης, ένας χαμηλόφωνος δικηγόρος ανθρωπίνων δικαιωμάτων, ο οποίος έχει ασκήσει κριτική σχεδόν σε όλα όσα έκανε η απερχόμενη κυβέρνηση κατά τη διάρκεια της θητείας της, από την εγκατάλειψη του αγώνα για την επιστροφή των Βαρωσίων μέχρι την ανοχή στη διαφθορά
Όλα τα θέματα φαίνεται να μιλούν στις καρδιές ενός αυξανόμενου αριθμού ανθρώπων
Η επιλογή μεταξύ Μαυρογιάννη και Demetriades φαίνεται να βασίστηκε κυρίως στο γεγονός ότι εμφανίζονται ως οι πιο ένθερμοι υποστηρικτές μιας ομοσπονδιακής, διζωνικής, δικοινοτικής λύσης στην 48χρονη διαίρεση του νησιού.
Το θέμα αυτό υποχωρεί στο μυαλό των νεότερων, αδικημένων ψηφοφόρων.
Ορισμένοι κύκλοι μάλιστα υποστηρίζουν ότι ο Μαυρογιάννης, λόγω της μακροχρόνιας θητείας του στην public domain, γνωρίζει τη λειτουργία της κυβερνητικής μηχανής και θα ήταν καλύτερος στη διαχείρισή της.
Και οι δύο υποψήφιοι δεν κουβαλούν επίσης κανένα φορτίο, έχουν καθαρό πολιτικό ιστορικό και δεν έχουν εμπλακεί σε υποθέσεις διαφθοράς, είτε για οικονομικό είτε για πολιτικό όφελος.
Θα έχει ενδιαφέρον να δούμε πώς όλα αυτά τα νέα αστέρια της πολιτικής σκηνής θα εμπλακούν με το ευρύ κοινό κατά τη διάρκεια των εβδομάδων και των μηνών, κάνοντας ελιγμούς μεταξύ του χειρισμού των επιπτώσεων στην οικονομία από τον πόλεμο στην Ουκρανία, ενώ παράλληλα θα παρακολουθούν με προσοχή την πανδημία, με νέες παραλλαγές του Covid να διαφαίνονται.
Μας περιμένει ένα μακρύ, καυτό καλοκαίρι.
Τα περιεχόμενα αυτού του άρθρου, συμπεριλαμβανομένων των σχετικών εικόνων, ανήκουν στην Financial Mirror
Οι απόψεις και οι γνώμες που εκφράζονται είναι του συντάκτη ή/και της Financial Mirror
Πηγή
