Στην Ειδική Θεωρία της Σχετικότητας, ο Αϊνστάιν καθόρισε ότι ο χρόνος είναι σχετικός - με άλλα λόγια, ο ρυθμός με τον οποίο περνάει ο χρόνος εξαρτάται από το πλαίσιο αναφοράς σας
Η γιαγιά μου η Μαρίνα συνήθιζε να μου λέει ότι ο χρόνος επιταχύνεται όσο μεγαλώνεις, επειδή κάθε μέρα που περνάει είναι προοδευτικά ένα μικρότερο βήμα στο χρόνο που έχει ήδη περάσει.
Δεν είμαι σίγουρος αν η εξήγηση της Μαρίνας μπορεί να θεωρηθεί επέκταση της Ειδικής Θεωρίας της Σχετικότητας, αλλά πάντα είχε έναν τρόπο να τοποθετεί τα πράγματα σε ένα πλαίσιο, ώστε να βγάζουν νόημα.
Και όπως θα σας πει κάθε γονιός, το να αλλάζεις πάνες μοιάζει με αιωνιότητα, αλλά όταν τα παιδιά τους αρχίζουν να περπατούν, μεγαλώνουν πολύ πιο γρήγορα.
Η ακίνητη περιουσία έχει παρόμοια ζητήματα.
Ένα καλά σχεδιασμένο κτίριο έχει τον τρόπο να διατηρεί τη μοναδικότητα και την ποιότητά του με την πάροδο του χρόνου.
Σκεφτείτε το Πάνθεον στη Ρώμη- κατασκευάστηκε το 125 μ.Χ., ο γιγαντιαίος θόλος του ήταν ο μεγαλύτερος στον κόσμο για 1300 χρόνια και παρέμεινε ο μεγαλύτερος μη υποστηριζόμενος θόλος στον κόσμο.
Αντίθετα, κοιτάξτε μερικά από τα κτίρια κατοικιών που κατασκευάστηκαν τα τελευταία 10-15 χρόνια, όπου τα τελειώματα είναι ήδη ξεφλουδισμένα, υποφέρουν από ζημιές νερού/συγκέντρωση υγρασίας και έχουν γεράσει σαν το CD single των Lambada.
Πηγαίνοντας πέρα από το σχεδιασμό και την ποιότητα κατασκευής, ένα κτίριο υπάρχει κυρίως για να εξυπηρετεί ένα σκοπό, πχ, να στεγάσει μια οικογένεια, να προσφέρει χώρο για συνεργασία και να αποθηκεύει αντικείμενα.
Καθώς αυτές οι ανάγκες αλλάζουν με την πάροδο του χρόνου, το κτίριο πρέπει να μπορεί να προσαρμοστεί σε αυτές.
Για παράδειγμα, μια νέα οικογένεια θα χρειαστεί περισσότερους αποθηκευτικούς χώρους καθώς τα παιδιά μεγαλώνουν, ξεχωριστά δωμάτια για κάθε παιδί καθώς ανθίζει στην εφηβεία, και πιο εργονομικά σχεδιασμένες σκάλες καθώς οι γονείς μεγαλώνουν.
Υπάρχουν δύο τρόποι για να λυθούν αυτά τα προβλήματα προσαρμοστικότητας.
Είτε αλλάζετε κατοικία σε κάθε στάδιο της ζωής σας (ξεκινάτε σε ένα διαμέρισμα, μετακομίζετε στα περίχωρα σε ένα σπίτι με κήπο και επιστρέφετε σε ένα διαμέρισμα στο κέντρο της πόλης για να βρίσκεστε κοντά στις ανέσεις όταν μεγαλώσετε)
Είτε χτίζετε/αγοράζετε ήδη ένα κτίριο με αυτή την ευελιξία και γκρεμίζετε τοίχους, μετακινώντας πράγματα καθώς αλλάζει η ζωή σας.
Στις ΗΠΑ, ο πρώτος είναι ο επικρατέστερος κανόνας. Στη Βόρεια Ευρώπη, είναι ένα μείγμα των δύο.
Στη Νοτιοανατολική Ευρώπη, χτίζουμε σπίτια που μοιάζουν με το Πάνθεον και θα αντέξουν χίλια χρόνια (αν και οι στέγες τους τείνουν να στάζουν)
Υπάρχουν τρία σημαντικά σημεία εδώ.
Πρώτον, το σπίτι σας δεν είναι επένδυση.
Επενδύστε σε εσάς
Επιλέξατε να το αγοράσετε επειδή βάλατε τα συναισθήματά σας ότι θέλετε να έχετε κάτι δικό σας πάνω από την προστιθέμενη αξία του να έχετε την απαραίτητη ευελιξία για να κυνηγήσετε στόχους καριέρας σε διάφορες γεωγραφικές περιοχές.
Έχετε επιλέξει το συγκεκριμένο ακίνητο με βάση αυτό που σας αρέσει αυτή τη στιγμή, χωρίς να σκεφτείτε τις ανάγκες σας μακροπρόθεσμα.
Δεύτερον, με τον ίδιο τρόπο που θα αλλάξει η ζωή σας, θα αλλάξουν και οι επιθυμίες και οι ανάγκες των παιδιών σας.
Η Μαρίνα συνήθιζε να καλεί τις φίλες της για τσάι και όλη η οικογένεια μαζευόταν για μεγάλα γεύματα το Σαββατοκύριακο.
Οι γονείς μου έχουν δύο σαλόνια, όπου στο ένα από αυτά δεν είχε γίνει "ζωή" εδώ και τέσσερις δεκαετίες λόγω του ότι η μητέρα μου δούλευε και φοβόταν μην λεκιάσει τους λευκούς καναπέδες (η εξαίρεση είναι ένας μικρός λεκές από κατούρημα στην άκρη του χαλιού όταν ο σκύλος τρύπωσε μέσα, αλλά υπάρχει μια στρατηγικά τοποθετημένη καρέκλα που τον κρύβει).
Οι γονείς συχνά ανακαλύπτουν ότι τα παιδιά τους δεν θέλουν τα σπίτια τους επειδή είναι πολύ μεγάλα ή πολύ δαπανηρά για τη λειτουργία τους.
Τρίτον, στην αρχή της καριέρας σας, η βασική σας επένδυση πρέπει να είναι σε εσάς και όχι σε τούβλα.
Ενώ αυτό μετατοπίζεται με την πάροδο του χρόνου, στην αρχή της καριέρας σας, η κύρια εστίασή σας θα πρέπει να είναι η εκπαίδευση, η δικτύωση και το να έχετε την ευελιξία να κυνηγήσετε ευκαιρίες χωρίς να έχετε άκαμπτα περιουσιακά στοιχεία που σας δεσμεύουν.
Σύμφωνα με την Παγκόσμια Τράπεζα, το προσδόκιμο ζωής ενός ατόμου που γεννήθηκε το 1979 στην Κύπρο είναι 75 ετών και στην Ελλάδα 73.
Όσοι γεννήθηκαν το 2000 έχουν προσδόκιμο ζωής 78 ετών και στις δύο χώρες.
Ο μέσος αριθμός των θέσεων εργασίας που αναμένεται να έχει κάποιος κατά τη διάρκεια του εργασιακού του βίου είναι 14, δηλ, μία κάθε 2-4 χρόνια.
Αυτό σημαίνει ότι θα πρέπει να συνεχίσετε να εκπαιδεύεστε και να επαναπροσδιορίζετε τον εαυτό σας 14 διαφορετικές φορές για να παραμείνετε ανταγωνιστικοί απέναντι σε ανθρώπους νεότερους από τα παιδιά σας και πιθανώς σε όλες τις γεωγραφικές περιοχές.
Ο Τζορτζ Μπερνς, ο κωμικός των ΗΠΑ, είπε ότι "Τα γηρατειά συμβαίνουν. Το να μεγαλώνεις είναι προαιρετικό."
Τα κτίρια πρέπει να είναι σε θέση να προσαρμόζονται στις ανάγκες σας, καθώς αυτές αλλάζουν και εξελίσσονται μακροπρόθεσμα.
Η ευελιξία είναι το κλειδί, ειδικά στο πρώιμο τμήμα της επαγγελματικής σας ζωής, όταν είστε το κύριο περιουσιακό σας στοιχείο.
Καθώς προοδευτικά μεγαλώνετε και ο χρόνος επιταχύνεται, αυτές οι ανάγκες θα αλλάξουν και πάλι.
Να ζήσετε και να ευημερήσετε.
Του Παύλου Λοΐζου, Διευθύνοντος Συμβούλου Ask Wire
Τα περιεχόμενα αυτού του άρθρου, συμπεριλαμβανομένων των σχετικών εικόνων, ανήκουν στον Financial Mirror
Οι απόψεις και οι γνώμες που εκφράζονται είναι του συγγραφέα ή/και του Financial Mirror
Πηγή