Τι νέο υπάρχει

[Financial Mirror] Τα θύματα καρκίνου αξίζουν δικαιοσύνη

cache_728x3000_Analog_medium_1558972_75656_2292022.jpg

Οι καρκινοπαθείς που μήνυσαν και κέρδισαν την αρχική τους υπόθεση εναντίον ενός μοναδικού υποδηματοποιού για τη χρήση τοξικών υλικών που θεωρούνται καρκινογόνα είδαν την έφεσή τους για υψηλότερη αποζημίωση να απορρίπτεται από το Ανώτατο Δικαστήριο αυτή την εβδομάδα.

Η ένσταση του κράτους έγινε δεκτή επειδή δεν υπάρχουν επαρκείς επιστημονικές αποδείξεις που να συνδέουν τις εκπομπές του εργοστασίου με τους θανάτους από καρκίνο.

Οι κάτοικοι της συνοικίας Λατσιά, ορισμένοι από τους οποίους ζούσαν σε απόσταση 500 μέτρων από το εργοστάσιο, αισθάνονται μεγάλη αδικία, παρά τη δικαίωσή τους στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας νωρίτερα φέτος.

Αισθάνονται εγκαταλελειμμένοι από την πολιτεία και ότι δεν υπήρξε καμία ηθική ευθύνη που επέτρεψε τη λειτουργία του εργοστασίου για τέσσερις δεκαετίες

Μελέτη κορυφαίων επιδημιολόγων διαπίστωσε ότι ένας συγκεκριμένος καρκίνος, ο οποίος θα έπρεπε να εμφανίζεται σε ποσοστό ενός θύματος ανά 100.000 κατοίκους, σκότωσε οκτώ από τους 2.000 κατοίκους της περιοχής αυτής.

Επιπλέον, οι κάτοικοι της περιοχής διαμαρτύρονταν για την οσμή και τις εκπομπές τοξικών αναθυμιάσεων από την αρχή της λειτουργίας του εργοστασίου.

Χρειάστηκαν 20 χρόνια για να ακουστούν και άλλες δύο δεκαετίες για να κλείσει το εργοστάσιο.

Ωστόσο, η ζημιά είχε γίνει, και παρά το γεγονός ότι κυβερνητικοί αξιωματούχοι και πολιτικοί όλων των ιδεολογικών καταβολών αυτοπροβάλλονται ως υπερασπιστές των ανθρώπων με καρκίνο, παραμέλησαν αυτή την κοινότητα

Δεν υπάρχει αμφιβολία σε κανέναν ότι αυτό που παρήγαγε το εργοστάσιο ήταν τοξικό.

Και ότι οι οικογένειες έχασαν αγαπημένα τους πρόσωπα σε αυτό που περιγράφεται ως υπερβολική σύμπτωση.

Γι' αυτό και ζήτησαν μεγαλύτερες αποζημιώσεις από τον πρώην υπεύθυνο του εργοστασίου και τις αρμόδιες κρατικές υπηρεσίες, όχι ότι τα χρήματα θα έφερναν πίσω τα μέλη των οικογενειών που βρήκαν φρικτό θάνατο.

Η μεγαλύτερη αποζημίωση ήταν 200.000 ευρώ, που καταβλήθηκε στην οικογένεια ενός τρίχρονου κοριτσιού που πέθανε από καρκίνο του εγκεφάλου

Η μικρότερη αποζημίωση ήταν 50.000 ευρώ

Φαίνεται ότι αυτό είναι το κόστος του θανάτου στην Κύπρο, τουλάχιστον που προκαλείται από τρίτους.

Το θέμα εδώ είναι διττό - από τη μια, το κράτος να αρνείται να αναλάβει τις ευθύνες του και τουλάχιστον να φαίνεται ότι είναι στο πλευρό των θυμάτων, ενώ από την άλλη, διεφθαρμένοι δημόσιοι υπάλληλοι και εκείνοι που συχνά κάνουν τα στραβά μάτια σε πολλές αδικίες, συνεχίζουν να κυκλοφορούν ελεύθεροι, ατιμώρητοι ως συνένοχοι θανάτου, αν όχι δολοφονίας

Η ηθική έχει πεταχτεί από το παράθυρο. Τα δικαιώματα αγνοούνται.

Οι λίγοι συνεχίζουν να επιβάλλονται στην πλειοψηφία.

Τα τελευταία χρόνια έχει αποδειχθεί ξεκάθαρα ότι στην Κύπρο μπορείς να ξεφύγεις με το φόνο, ειδικά αν το θύμα είναι ένα αθώο τρίχρονο αγγελούδι ή η ανυπεράσπιστη σύζυγος ενός συνταξιούχου, του οποίου ο πόνος θα συνεχιστεί μέχρι να πεθάνει.

Σε όλες τις συζητήσεις με τους πολιτικούς που στοχεύουν να γίνουν πρόεδροι αυτής της χώρας τον ερχόμενο Φεβρουάριο, η δήλωση και η πρόθεση καταπολέμησης του εγκλήματος και της διαφθοράς πετιούνται σαν γλυκά σε παιδικό πάρτι.

Αυτό αποτελεί προσβολή, ειδικά από ορισμένους υποψηφίους, τα ονόματα των οποίων συνδέονται με μια λίστα αγορών διαφθοράς και παραβατικότητας

η οποία, βέβαια, δεν έχει αποδειχθεί επιστημονικά!



Τα περιεχόμενα αυτού του άρθρου, συμπεριλαμβανομένων των σχετικών εικόνων, ανήκουν στην Financial Mirror
Οι απόψεις και οι γνώμες που εκφράζονται είναι του συγγραφέα ή/και της Financial Mirror

Πηγή

 
Πίσω
Κορυφή