Την ώρα που η κυβέρνηση προσπαθούσε να καθαρίσει τη βρωμιά από τη λασπωμένη φήμη της για τη διάσπαση κυρώσεων, ο υφυπουργός Πολιτισμού έσβηνε κεριά διαφορετικού είδους.
Ο υφυπουργός Πολιτισμού Μιχάλης Χατζηγιάννης ήθελε να μάθει ο κόσμος ότι γιόρτασε τα γενέθλια του πολιτικού του ΔΗΚΟ Νικόλα Παπαδόπουλου.
Ήταν εκεί για να τραγουδήσει μαζί με τους ευχητές και να δείξει ότι οι ποπ τραγουδιστές έχουν χρυσή καρδιά.
Αν αναρωτιέστε γιατί το υπουργείο θεώρησε καλή ιδέα να παρευρεθεί στα γενέθλια ενός πολιτικού που πιθανότατα χάρισε στον Μιχάλη τη δουλειά του - δεν χρειάζεται να το σκέφτεστε πια.
Ήταν ένα λάθος, υπήρξε ένα ατόπημα - θα έπρεπε να ήταν μόνο για τον προσωπικό λογαριασμό του τραγουδιστή και όχι υλικό για τις επίσημες δουλειές της κυβέρνησης
Αλλά φάνηκε μόνο ότι ήταν ένα ολίσθημα ενός κουμπιού των κοινωνικών δικτύων, όταν υπήρξαν αντιδράσεις για την ανάρτηση στο Twitter.
Οι επικριτές χρησιμοποιούν αυτή την τελευταία γκάφα δημοσίων σχέσεων για να χτυπήσουν την κυβέρνηση στο κεφάλι, καθώς αγωνίζεται να κρατήσει το κεφάλι της πάνω από το νερό.
Γιατί μια τραγουδίστρια της ποπ ενδιαφέρεται περισσότερο για τα tweets γενεθλίων ως υπουργός "πολιτισμού" φαίνεται περίεργο.
Παρ' όλα αυτά, δεν θα έπρεπε να περιμένουμε κάτι άλλο σε μια χώρα που δύσκολα ενθαρρύνει νεανική κουλτούρα ή ποικιλομορφία.
Εκτός από το να τρίβεται με την πολιτική ελίτ και να μπερδεύει τις πλατφόρμες κοινωνικής δικτύωσης, τι κάνει το υφυπουργείο για την προώθηση νέων καλλιτεχνών;
Δεν έχουμε δει ακόμη να βγαίνουν μεγάλες ιδέες από το υπουργείο ή ένα όραμα για το πώς θα πρέπει να είναι η πολιτιστική μας κληρονομιά στο μέλλον.
Το να ενδιαφερθούν οι νέοι για τις τέχνες θα ήταν μια αρχή, αλλά αμφιβάλλω αν ο γενέθλιος τραγουδιστής είναι σταυροφόρος του πρωτοποριακού κινηματογράφου, της stand up comedy ή της μεταβιομηχανικής τέχνης.
Άθελά του, ο υφυπουργός απέδειξε ότι ο σύγχρονος πολιτισμός περιορίζεται στις αναρτήσεις στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και στο να εντυπωσιάζουμε τους ανθρώπους με την διαδικτυακή μας παρουσία.
Ο Χατζηγιάννης θα παρευρίσκεται τώρα σε κάθε πάρτι γενεθλίων κάθε πολιτικού ηγέτη για να δείξει ότι δεν παίρνει θέση και δεν κάνει ρουσφέτια για πολιτικές χάρες;
Γενικά, η κυβέρνηση δείχνει να μην είναι σίγουρη για τον εαυτό της, με τους υπουργούς της να προσπαθούν να φανούν επίκαιροι, αλλά να μην έχουν ικανότητες στην κοινωνική επαφή με το κοινό.
Επειδή οι εκλογές κερδήθηκαν, δεν σημαίνει ότι η διαμάχη τελείωσε- η κοινωνία παλεύει με το κόστος ζωής, τα υψηλά επιτόκια, τα στεγαστικά δάνεια, τα ενοίκια, την εγκληματικότητα, τη γραφειοκρατία και τους χαμηλούς μισθούς.
Δεν υπάρχει αμφίδρομη συνομιλία με την κυβέρνηση - σπάνιος δημόσιος διάλογος, ενώ κανείς στις δημόσιες υπηρεσίες δεν σηκώνει το τηλέφωνο.
Επειδή απαιτούμε τόσα λίγα από τους πολιτικούς μας, τα τρομακτικά tweets για πάρτι γενεθλίων μοιάζουν καλή ιδέα εκείνη τη στιγμή να προαναγγέλλονται ως πολιτιστικό γεγονός.
Τα κολλώδη δάχτυλα
Η απάθεια και η αδιαφορία είναι ο προεπιλεγμένος τρόπος λειτουργίας της κυπριακής πολιτικής- κανείς δεν νοιάζεται μέχρι να τον πιάσουν με κολλώδη δάχτυλα ή η διεθνής κοινότητα να του ρίξει μια ματιά.
Δεν μπορούν όλα να διορθωθούν, αλλά πρέπει να υπάρξει αλλαγή στάσης και νοοτροπίας που να ανεβάζει τον πήχη στα δημόσια αξιώματα.
Οι επιπτώσεις των κυρώσεων οφείλονται ακριβώς στο γεγονός ότι έχουμε δημιουργήσει έναν ασφαλή χώρο για να κόβουμε γωνίες και να αγνοούμε κανόνες και πρότυπα
Οι Κύπριοι έχουν στοχοποιηθεί από το Ηνωμένο Βασίλειο και τις ΗΠΑ, προσπαθώντας να κάνουν τη ζωή δύσκολη για τους πλούσιους συμπαθούντες του Κρεμλίνου στον ξυλοδαρμό της Ουκρανίας.
Το Λονδίνο και η Ουάσιγκτον είναι βασικοί σύμμαχοι και εμπορικοί εταίροι που η Λευκωσία δεν έχει την πολυτέλεια να αναστατώσει.
Η Κύπρος θέλει να περιορίσει τη ζημιά συνεργαζόμενη με τις ΗΠΑ και το Ηνωμένο Βασίλειο για την ανάλυση των αποδεικτικών στοιχείων εναντίον των "υποκινητών".
Εννοείται ότι μετά το φιάσκο με τα διαβατήρια έναντι μετρητών, η Κύπρος έχει στόχο στην πλάτη της από όσους υποψιάζονται το σκοτεινό παρελθόν της.
Μπορεί να μην είναι πλέον ένα τεράστιο πλυντήριο βρώμικου ρωσικού χρήματος, αλλά το στίγμα είναι δύσκολο να αφαιρεθεί μετά από ένα ιστορικό ύποπτων συναλλαγών.
Αυτή η κυβέρνηση έχει μάθει ότι η αγνόηση του θέματος θα κάνει τα πράγματα χειρότερα- το να πιάσει την τσουκνίδα και να αντιμετωπίσει τις συνέπειες είναι αυτό που κάνουν οι ενήλικες χώρες.
Όταν το σύστημα διαβατηρίων άρχισε να προκαλεί ανησυχία στην Ευρώπη - η προηγούμενη κυβέρνηση αγνόησε τον θόρυβο και κατηγόρησε τους "ζηλιάρηδες ανταγωνιστές"
Η Λευκωσία άργησε πολύ να κλείσει τα παραθυράκια και να αποκαταστήσει την εμπιστοσύνη σε ένα σύστημα που πουλούσε διαβατήρια της ΕΕ σε ανεπιθύμητους.
Τελικά, χρειάστηκαν μυστικοί δημοσιογράφοι για να μας κατεβάσουν τα παντελόνια για να δουν όλοι το κρυφό τατουάζ της διαφθοράς μας.
Ο κόσμος δεν θα το ξεχάσει γρήγορα αυτό, οπότε ζούμε με τις αμαρτίες του παρελθόντος ή βάζουμε έναν υπουργό να έρθει να μας τραγουδήσει.
Τα περιεχόμενα αυτού του άρθρου, συμπεριλαμβανομένων των σχετικών εικόνων, ανήκουν στην Financial Mirror
Οι απόψεις και οι γνώμες που εκφράζονται είναι του συγγραφέα ή/και της Financial Mirror
Πηγή
