Υποστήριξα πριν από μερικά χρόνια στον τότε Υπουργό Εσωτερικών ότι ήταν ανθρωπίνως αδύνατο για ένα άτομο με τα καλύτερα προσόντα να διαχειριστεί ένα τόσο πολυποίκιλο υπουργείο.
Η συζήτηση προχώρησε με πρόταση να προσληφθούν ιδιώτες σύμβουλοι ή επαγγελματίες με τα κατάλληλα προσόντα
Το εμπόδιο ήταν ότι έπρεπε να προκηρυχθούν δημόσιοι διαγωνισμοί, πράγμα που δεν συνάδει με το στόχο (δηλαδή να ανατεθεί η δουλειά στον καλύτερο και όχι στον φθηνότερο, να γίνει βοηθός του υπουργού).
Επίσης, επειδή επρόκειτο για πολιτικό διορισμό, το θέμα θα περιπλεκόταν ακόμη περισσότερο χωρίς να διασφαλίζεται ότι το υπουργείο θα απασχολούσε τους καλύτερους
Έτσι, χάρηκα ιδιαίτερα με την απόφαση για τη δημιουργία αναπληρωτή υπουργού Τουρισμού και Ναυτιλίας και τις άλλες που ακολούθησαν
Το θέμα είναι η επιλογή αναπληρωτή υπουργού όχι από κομματικά στελέχη αλλά από ανθρώπους με γνώση και εμπειρία στον ιδιωτικό τομέα και όχι από πρώην κυβερνητικά στελέχη.
Αν ρωτήσετε τους διάφορους πρώην διευθυντές του Κτηματολογίου και της Πολεοδομίας που τώρα εργάζονται ως ιδιώτες, θα σας απαντήσουν ότι "δεν γνώριζαν την κατάσταση από την άλλη πλευρά", δηλαδή τις ανησυχίες του κοινού, τους προβληματισμούς του, τις δυσκολίες, την αδιαπέραστη γραφειοκρατία.
Ο προαναφερόμενος υφυπουργός (ή αναπληρωτής υπουργός) θα πρέπει να γνωρίζει τις κυβερνητικές διαδικασίες, ώστε να μην υπόκειται σε συμβουλές δημοσίων υπαλλήλων οι οποίοι, στην πλειοψηφία τους, δεν επιθυμούν καμία αλλαγή ούτε γνωρίζουν πώς αυτή θα επιτευχθεί.
Στη συνέχεια ανέπτυξα μια σχέση αμοιβαίας ενημέρωσης με τον υπουργό
Μια από τις "επιτυχίες" μας ήταν η συμβολή μας στην οικοδομική αμνηστία στον υπολογισμό των αποζημιώσεων με "ζώνες εκτίμησης".
Υπάρχει τώρα η ευκαιρία να πάμε τα πράγματα σε νέο επίπεδο με το πνεύμα αλλαγής που πρεσβεύει η σημερινή κυβέρνηση
Οι δύο νέοι υφυπουργοί Τουρισμού (κ. Περδίος) και Ναυτιλίας (αρχικά η κα Πηλείδη και τώρα ο κ. Δημητριάδης) έδειξαν τι μπορούν να κάνουν τέτοιοι υφυπουργοί όταν χρησιμοποιούν ανθρώπους εκτός Δημόσιας Υπηρεσίας.
Έχω μελετήσει τις προδιαγραφές των αναπληρωτών υπουργών όσον αφορά τα καθήκοντά τους και έχω ορισμένες απόψεις:
Ένας υπουργός έχει καθήκοντα του υπουργείου του, εβδομαδιαίες συνεδριάσεις του Υπουργικού Συμβουλίου, συνεδριάσεις στη Βουλή των Αντιπροσώπων, υπουργικές επιτροπές, κομματικές συνεδριάσεις, ατομικά προβλήματα πολιτών, κηδείες/ομιλίες και κοινωνικές εκδηλώσεις που είναι αδύνατον να αντιμετωπιστούν από άποψη χρόνου και γνώσεων
Παράλληλα, πιστεύω ότι οι διευθυντές τέτοιων υπουργείων δεν είναι οι κατάλληλοι άνθρωποι για να βοηθήσουν στις πολιτικές αποφάσεις.
Λαμβάνοντας υπόψη την αναποτελεσματικότητα της Δημόσιας Υπηρεσίας και το κόστος που αυτή προκαλεί, το κόστος των Υφυπουργείων είναι ελάχιστο σε σχέση με την εξοικονόμηση (σε όρους καλύτερης εκτέλεσης/άμεσης λήψης αποφάσεων) με απτά αποτελέσματα.
Συζητώντας πριν από χρόνια με τον πρώην συμφοιτητή μου Ανδρέα Χρίστου, πρώην Υπουργό Εσωτερικών, του είπα: "Έχω 72 υπαλλήλους και η ώρα είναι 8.30 μ.μ., κοιμάμαι στον καναπέ από την κούραση, πώς το κάνεις;"
Yes Minister[/B]
Είμαι σίγουρος ότι έχετε δει τη δημοφιλή βρετανική τηλεοπτική σειρά "Yes Minister", όπου ό,τι κι αν επιθυμεί ο υπουργός, αυτός που διαχειρίζεται τα θέματα είναι η Δημόσια Υπηρεσία.
Για παράδειγμα, ο φόρος ακίνητης περιουσίας, το Κτηματολόγιο και το Υπουργείο Εσωτερικών, με διάφορους τρόπους, υιοθετούν τακτική υπεκφυγής για εναλλακτικές προτάσεις με την απάντηση "αυτό δεν είναι δυνατόν"
Σε συνάντηση με μέλη του Επιτροπή Οικονομικών της Βουλής των Αντιπροσώπων και αφού τους εξηγήσαμε κάποια θέματα σχετικά με την αγορά ακινήτων, μας είπαν "τι περιμένετε να κάνουμε;".
Για τη βελτίωση της γνώσης/αποτελεσματικότητας, κατέθεσα πρόταση για υιοθέτηση βοηθών (2-3 άτομα ανά βουλευτή), με τους βοηθούς να προτείνονται από τους ίδιους βουλευτές και να ελέγχονται από το Πανεπιστήμιο Κύπρου για την επάρκειά τους.
Οπότε ναι μεν θα είναι κομματικά μέλη από τη μια, αλλά θα πρέπει να υπάρχει υψηλότερη ποιότητα από την άλλη.
Η ιδέα αυτή υιοθετήθηκε αλλά χωρίς την πρόνοια για έγκριση από το Πανεπιστήμιο Κύπρου. Έτσι, για άλλη μια φορά, μια "δουλειά για τα παιδιά"
Αυτή είναι η νέα προσέγγιση των θεμάτων που χρειάζεται τη συμβολή όλων όσοι μπορούν να προωθήσουν το θέμα αυτό
Πριν την υιοθέτησή της, θα πρέπει όλοι να θυμηθούμε τι κοστίζει μια νέα υπηρεσία και τι θα αποδώσει - ένα είδος ανάλυσης κόστους-οφέλους
Ίσως μπορεί να βοηθήσει ο Γενικός Ελεγκτής ή ξένες εταιρείες συμβούλων
Έχω απευθυνθεί στους εκάστοτε Υπουργούς Εσωτερικών για ρύθμιση της νομοθεσίας για τα κοινά έξοδα. Δυστυχώς, παρά την αρχική τους θετική προσέγγιση, το θέμα παραμένει στάσιμο εδώ και 15 χρόνια (πρόσφατα ο Επίτροπος Νομοθεσίας ανέλαβε κάποια πρωτοβουλία)
Αντίστοιχα απευθύνθηκα στον σημερινό Υπουργό Εσωτερικών για τη βελτίωση της πρότασης για τη μείωση των ενοικίων/προσιτής στέγασης, πρόταση που κατατέθηκε επανειλημμένα από το 2013 και το 2017, ξανά το 2019, χωρίς ανταπόκριση, ενώ η προσέγγισή μας στη Βουλή με τα πολιτικά συμφέροντα που ενεπλάκησαν είναι ότι χειρότερο - το αποτέλεσμα ήταν τίποτα.
Για τον πιθανό "νέο" Υφυπουργό Εσωτερικών, προτείνω να ασχοληθεί με:
- Πολεοδομικά θέματα
- Θέματα Κτηματικής Υπηρεσίας
- Νομικά θέματα (όπως απαλλοτριώσεις ενοικίων και Τ/Κ ακινήτων).
Τα παραπάνω καλύπτουν το 40% του έργου του υπουργού και θα επιτρέψουν στον υπουργό να είναι πιο αποτελεσματικός και να έχει καλή διακυβέρνηση γενικότερα.
Αντώνης Λοΐζου, Εκτιμητής Ακινήτων, Πωλητής Ακινήτων & Υπεύθυνος Αναπτυξιακών Έργων
Τα περιεχόμενα αυτού του άρθρου συμπεριλαμβανομένων των σχετικών εικόνων ανήκουν στον Financial Mirror
Οι απόψεις και οι γνώμες που εκφράζονται είναι του συγγραφέα ή/και του Financial Mirror
Source
