Ο πληθωρισμός αυξάνεται για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα και πρέπει να συνειδητοποιήσουμε ότι επηρεάζει με διαφορετικό τρόπο διάφορες ομάδες ανθρώπων
Ο πληθωρισμός υπολογίζεται ως ο ρυθμός αύξησης ενός δείκτη που αποτελείται από αρκετές εκατοντάδες αγαθά και υπηρεσίες που το μέσο νοικοκυριό συνήθως αγοράζει.
Έτσι, ο πληθωρισμός όπως μετράται δεν αντικατοπτρίζει την αύξηση του κόστους ζωής για το σύνολο του πληθυσμού αλλά για το μέσο αντιπροσωπευτικό νοικοκυριό.
Τα φτωχότερα νοικοκυριά, που συνήθως δαπανούν πολύ μεγαλύτερο ποσοστό του εισοδήματός τους για τρόφιμα και ενέργεια, βιώνουν ουσιαστικά πολύ υψηλότερο πληθωρισμό για το καλάθι αγαθών που αγοράζουν.
Τα νοικοκυριά αυτά πλήττονται πολύ περισσότερο από τον υπόλοιπο πληθυσμό, και ορισμένα μπορεί να δυσκολεύονται να τα βγάλουν πέρα.
Οι εργαζόμενοι των οποίων τα εισοδήματα δεν θα προσαρμοστούν και οι αποταμιευτές χάνουν από τον πληθωρισμό.
Οι οφειλέτες επωφελούνται επειδή η πραγματική αξία του δανείου τους καταναλώνεται έως ότου το επιτόκιο προσαρμοστεί προς τα πάνω.
Ο μοναδικός αδιαμφισβήτητος νικητής από όλα αυτά είναι η κυβέρνηση, η οποία είναι ο μεγαλύτερος εκδότης μη προστατευμένου χρέους, μη προσαρμοσμένου στον πληθωρισμό.
Παντού στον κόσμο, οι κυβερνήσεις είναι οι μεγαλύτεροι εκδότες περιουσιακών στοιχείων αυτού του τύπου.
Οι κυβερνήσεις επωφελούνται και με έναν άλλο τρόπο. Ο πληθωρισμός αυξάνει τόσο τα έμμεσα όσο και τα άμεσα φορολογικά τους έσοδα.
Ο ΦΠΑ, για παράδειγμα, είναι ένας αναλογικός φόρος- συνεπώς, καθώς αυξάνονται οι τιμές της αγοράς, αυξάνεται και ο φόρος στην τιμή.
Καθώς τα ονομαστικά εισοδήματα αυξάνονται με τον πληθωρισμό κατά μέσο όρο, οι φορολογούμενοι ωθούνται σε υψηλότερα κλιμάκια φόρου εισοδήματος, πράγμα που σημαίνει περισσότερα φορολογικά έσοδα.
Η κυβέρνηση, επομένως, θα πρέπει να επιστρέψει μέρος αυτών των κερδών για να επιτύχει κοινωνικούς και οικονομικούς στόχους
Πρωτίστως να περιορίσει τις πληθωριστικές πιέσεις με μέτρα πολιτικής και να μειώσει το βάρος του υψηλού πληθωρισμού για τα νοικοκυριά και, σε κάποιο βαθμό, για τις επιχειρήσεις που είναι ιδιαίτερα ενεργοβόρες.
Ποια μέτρα μπορούν να υπάρξουν;
Δεν υπάρχει έλλειψη ιδεών και δεν σκοπεύουμε να είμαστε εξαντλητικοί εδώ.
Υπάρχουν οριζόντια μέτρα, όπως η απότομη μείωση των ενεργειακών φόρων, συμπεριλαμβανομένου του ΦΠΑ, και η μείωση των τιμολογίων της ΕΑΚ για μεγαλύτερες περιόδους.
Υπάρχουν πιο άμεσα μέτρα, όπως οι άμεσες πληρωμές ενός ποσού ανά νοικοκυριό που πρέπει να καταβληθούν σε ιδιαίτερα πληγείσες ομάδες με χαμηλά εισοδήματα και συντάξεις.
Επίσης, να γίνουν εισφορές στις ενεργοβόρες επιχειρήσεις.
Μια πιο μόνιμη δομή ενεργειακών επιδοτήσεων μπορεί να συνδεθεί με ένα εισοδηματικό όριο που θα καταβάλλεται αυτόματα σε σχέση με τις αιχμές στις τιμές της αγοράς.
Θα μπορούσαν να χορηγηθούν επιχορηγήσεις στον γεωργικό τομέα για την ανακούφιση της κρίσης του γεωργικού κόστους και ίσως και για την αύξηση της εγχώριας παραγωγής.
Αυτή είναι επίσης μια ευκαιρία για επιτάχυνση προγραμμάτων για την αύξηση της ενεργειακής απόδοσης, όπως η αντικατάσταση λεβήτων με αντλίες θερμότητας και η αύξηση των προτύπων εξοικονόμησης ενέργειας για τα νέα κτίρια.
Η στοχευμένη θωράκιση των καταναλωτών και της οικονομίας από την άνοδο των τιμών της ενέργειας είναι απαραίτητη
Αλλά, σε μεγάλο βαθμό, αυτό πληρώνεται ήδη από τα έκτακτα φορολογικά κέρδη.
Του Ιωάννη Τιρκίδη, επικεφαλής οικονομολόγου, Τράπεζα Κύπρου
Τα περιεχόμενα αυτού του άρθρου, συμπεριλαμβανομένων των σχετικών εικόνων, ανήκουν στην Financial Mirror
Οι απόψεις και οι γνώμες που εκφράζονται είναι του συγγραφέα ή/και της Financial Mirror
Source