Οι φιλελεύθερες δημοκρατίες ευδοκιμούν μόνο εάν τα κόμματα που απαρτίζουν το πολιτικό τους σύστημα τηρούν τις θεμελιώδεις φιλελεύθερες αρχές. Η ελευθερία των εκλογών είναι μία από αυτές.
Αλλά το πώς επιλέγονται οι υποψήφιοι είναι ένα ασήμαντο θέμα που πολλές χώρες και κόμματα συμμορφώνονται μόνο με το γράμμα και όχι με το πνεύμα των δικών τους νόμων.
Πάρτε, για παράδειγμα, τη Ρωσία. Κανείς δεν θέτει υποψηφιότητα εναντίον του Πούτιν. Γιατί; Είναι μάταιο αν όχι επικίνδυνο.
Επιστρέφοντας στο μικρό νησιωτικό μας κράτος, το μοναδικό "φιλελεύθερο" κόμμα εξέλεξε τον πρόεδρό του πριν από τέσσερα χρόνια χωρίς αντίπαλο
Ο Αβέρωφ Νεοφύτου ήταν ο μόνος που έθεσε τότε υποψηφιότητα.
Άλλο πράγμα η υποψηφιότητα για την ηγεσία ενός κόμματος και άλλο η υποψηφιότητα για πρόεδρος μιας χώρας.
Επειδή τότε δεν υπήρχαν υποψήφιοι δεν σημαίνει ότι κανείς άλλος δεν μπορούσε να θέσει υποψηφιότητα για πρόεδρος από το κόμμα
Ή ότι το να είσαι πρόεδρος του κόμματος σε κάνει αυτόματα τον επιλεγμένο υποψήφιο.
Το περασμένο καλοκαίρι, όταν κατέστη σαφές ότι ο πρώην υπουργός Εξωτερικών Νίκος Χριστοδουλίδης θα έθετε υποψηφιότητα, ο Αβέρωφ Νεοφύτου του προσέφερε την επιλογή να περάσει από την εκλογική διαδικασία του κόμματος.
Δηλαδή, τα μέλη του κόμματος θα ψήφιζαν τον αρχηγό του κόμματος και στη συνέχεια ο αρχηγός θα ήταν ο υποψήφιος πρόεδρος του κόμματος.
Ωστόσο, οι περισσότεροι γνώριζαν ότι τέτοιες εκλογές θα ήταν στημένες, επειδή τα περισσότερα μέλη του κόμματος ήταν φίλοι ή σύμμαχοι του Νεοφύτου.
Ο Χριστοδουλίδης δεν ασχολήθηκε με το δόλωμα και κατέβηκε με το πρόγραμμά του, αντλώντας συμμάχους κυρίως από το εθνικιστικό κέντρο.
Αλλά τουλάχιστον ένας στους τρεις ψηφοφόρους του κυβερνώντος Δημοκρατικού Συναγερμού υποστηρίζει τον Χριστοδουλίδη, σύμφωνα με τις περισσότερες δημοσκοπήσεις.
Και ένας στους τρεις ψηφοφόρους είτε θα απέχει από την ψηφοφορία είτε θα δώσει λευκή ψήφο.
Αντιπάθεια
Υπάρχουν πολλοί λόγοι για τους οποίους οι ψηφοφόροι δεν συμπαθούν τον Νεοφύτου
Ο πιο προφανής είναι ότι υποστήριξε πολιτικές που ευνόησαν τους πλούσιους ή οδήγησαν σε τεράστια σκάνδαλα διαφθοράς, όπως η κατάρρευση της Συνεργατικής Τράπεζας το 2018 και αργότερα τα Χρυσά Διαβατήρια.
Επιπλέον, ο Νεοφύτου στήριξε τον απερχόμενο πρόεδρο στο χειρισμό του Κυπριακού, παρόλο που διαφωνούσε μαζί του, σύμφωνα με βιβλίο που εξέδωσε ο Μακάριος Δρουσιώτης, πρώην προεδρικός σύμβουλος, ο οποίος έγραψε το "Έγκλημα στο Κραν Μοντάνα" αναφερόμενος στις τελευταίες διαπραγματεύσεις για το Κυπριακό υπό την αιγίδα του ΟΗΕ τον Ιούλιο του 2017 στο ελβετικό θέρετρο.
Ίσως, η μεγαλύτερη αποτυχία του Νεοφύτου είναι η αδυναμία του να δημιουργήσει μια πραγματικά δημοκρατική διαδικασία που θα επέτρεπε σε άλλους υποψηφίους να θέσουν υποψηφιότητα.
Μια τέτοια διαδικασία θα είχε βάλει σε πειρασμό πιθανούς υποψηφίους όπως ο Χρήστος Στυλιανίδης, ο οποίος σήμερα υπηρετεί στην Ελλάδα ως Υπουργός Κλιματικής Κρίσης και Πολιτικής Προστασίας
Επίσης, υπηρέτησε με επιτυχία ως Ευρωπαίος Επίτροπος Ανθρωπιστικής Βοήθειας και Διαχείρισης Κρίσεων από το 2014 έως το 2019, όπου διέπρεψε στην προώθηση της ατζέντας της Επιτροπής.
Έχει καλλιεργήσει σχέσεις με πολλούς Ευρωπαίους ηγέτες, συμπεριλαμβανομένου του Τούρκου υπουργού Εξωτερικών, Mevlüt Çavuşoğlu.
Ο Έλληνας πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης είδε το ταλέντο και τις ικανότητές του ως Επιτρόπου και επέλεξε να τον διορίσει, παρόλο που δεν ήταν Έλληνας υπήκοος.
Ο Στυλιανίδης είχε πάντα υψηλές πολιτικές φιλοδοξίες και η υποψηφιότητα για το ανώτατο αξίωμα ήταν ίσως το απόλυτο του.
Παρόλα αυτά, στο τέλος, το είδε ως μάταιη πρόταση, παρά το γεγονός ότι πολλοί φίλοι του στην Κύπρο προσπαθούσαν να τον πείσουν και άλλοι τοπικοί ηγέτες, συμπεριλαμβανομένου του Αβέρωφ Νεοφύτου, να τον υποστηρίξουν
Κανείς δεν ενδιαφέρθηκε
Ο Νεοφύτου θεώρησε ότι ήταν η σειρά του να θέσει υποψηφιότητα για το αξίωμα- αν έχανε, θα μπορούσε πάντα να προσπαθήσει την επόμενη φορά.
Όμως, δίνοντας χειροκροτήματα για τη δημοκρατική διαδικασία στο κόμμα του, ο Νεοφύτου το καταδίκασε σε ήττα.
Ίσως ήρθε η ώρα για ένα νέο φιλελεύθερο κόμμα, απαλλαγμένο από τη διαφθορά και τους πολιτικούς ελιγμούς παλαιού τύπου.
Αναμφίβολα, ο Νεοφύτου είναι ένας αριστοτέχνης τακτικιστής.
Πέρυσι, κατάφερε να εκλέξει ένα μέλος του κόμματός του ως Πρόεδρο της Βουλής, την Αννίτα Δημητρίου, παρά το γεγονός ότι η Αντιπολίτευση είχε την πλειοψηφία.
Αλλά ο Νεοφύτου έχει ξεμείνει από τακτικές και φαίνεται έτοιμος να χάσει, ειρωνικά, από έναν χειρότερο υποψήφιο από τον ίδιο.
Ο Χριστοδουλίδης προηγείται στις δημοσκοπήσεις με σταθερή διαφορά 8-9%.
Θα κερδίσει αρκετές ψήφους στον πρώτο γύρο για να είναι ο επικρατέστερος υποψήφιος στον επαναληπτικό γύρο.
Και θα κερδίσει με συντριπτική διαφορά όποιος και αν βρεθεί απέναντί του.
Η σχεδόν βέβαιη ήττα του Νεοφύτου θα είναι δική του υπόθεση.
Τα περιεχόμενα αυτού του άρθρου, συμπεριλαμβανομένων των σχετικών εικόνων, ανήκουν στην Financial Mirror
Οι απόψεις και οι γνώμες που εκφράζονται είναι του συγγραφέα ή/και της Financial Mirror
Πηγή
