Τι νέο υπάρχει

[Financial Mirror] Η μαύρη τρύπα των δημόσιων διαγωνισμών

imagew-2022-03-29T162057.757.jpg

Μεταξύ των δυσκολιών που αντιμετωπίζει η Δημοκρατία, και εκτός από την αμείλικτη γραφειοκρατία, υπάρχουν αυξανόμενα προβλήματα στην ανάθεση δημόσιων διαγωνισμών για έργα υποδομής και άλλα έργα

Κάθε κυβέρνηση προσπαθεί να προωθήσει έργα υποδομής που βοηθούν την ευρύτερη οικονομία, διάφορες κοινότητες και αγροτικές περιοχές με καλύτερη πρόσβαση και διευκολύνσεις, αυξάνοντας τις προοπτικές ανάπτυξής τους προς όφελος των κατοίκων.

Έτσι, οι προσφορές ανοίγουν από το κράτος ή την αναθέτουσα αρχή που αποφασίζει ποιος θα είναι ο επιτυχών πλειοδότης, και ξαφνικά, όσοι δεν κέρδισαν τον διαγωνισμό καταθέτουν ένσταση στο Δικαστήριο, σταματώντας τη διαδικασία μέχρι να εκδικαστεί η υπόθεση, με τουλάχιστον 2-3 χρόνια καθυστέρηση στην υλοποίηση του έργου.

Παράδειγμα προς αποφυγή είναι οι κάμερες τροχαίας, που αναβιώνουν μετά από δεκαετή καθυστέρηση, και πιο πρόσφατα ο δρόμος Πάφου-Πόλης, που αποτελεί σημείο συμφόρησης, με το νέο δρόμο να αναμένεται να μειώσει την κίνηση, τα ατυχήματα και το χρόνο διαδρομής, βασικό κριτήριο για την ανάπτυξη της περιοχής της Πόλης

Ευτυχώς, το πρόβλημα έχει ξεπεράστηκε, αλλά όχι πριν ο "Πάπας της Κύπρου μας" (ο Γενικός Ελεγκτής) μειώσει τον αυτοκινητόδρομο από 4 σε 2 λωρίδες

Είναι λοιπόν με απογοήτευση που οι κοινότητες, που αναμένεται να επωφεληθούν από κάθε δημόσιο έργο, αντιδρούν τώρα στις διαδικασίες

Αυτές οι αντιρρήσεις του διαγωνισμού προκάλεσαν την καθυστέρηση σε ένα πολυπόθητο και αναγκαίο για την οικονομία έργο.

Στο μεταξύ, και μέχρι να ληφθεί απόφαση, το κόστος κατασκευής αυξάνεται, καθώς ο ανάδοχος που κέρδισε το διαγωνισμό θα υποβάλει πρόσθετες απαιτήσεις με αξιώσεις για αποζημιώσεις που θα ανέρχονται, ίσως, σε εκατομμύρια, προκαλώντας καθυστέρηση στην ανάπτυξη, τόσο στον τοπικό τουρισμό όσο και στην ανάπτυξη της περιοχής.

Ως εκ τούτου, οι θιγόμενες κοινότητες προτείνουν να ανατεθεί το έργο στον νικητή εργολάβο και, αν ο καταγγέλλων κερδίσει, να τους αποζημιώσει το κράτος.

Τι έχει να χάσει όποιος αντιδρά σε τέτοιες εξελίξεις, αν όχι μερικές χιλιάδες ευρώ σε δικαστικά έξοδα και τίποτε άλλο, ενώ οι υπόλοιποι θα πληρώσουμε τον λογαριασμό της καθυστέρησης, εκτός από τα πισώπλατα και τις συμφωνίες κάτω από το τραπέζι;

Αν αποτύχει να προσβάλει τον διαγωνισμό στο Δικαστήριο, ο κάθε απορριπτόμενος ανάδοχος θα πρέπει να πληρώσει το κόστος της καθυστέρησης, το οποίο μπορεί να ανέλθει σε εκατομμύρια, ως αποζημίωση προς το κράτος για την αδικαιολόγητη αυτή ένσταση.

Όποιος έχει ένσταση θα πρέπει, μαζί με την αίτησή του στο Δικαστήριο, να καταθέσει τραπεζική εγγύηση που να διασφαλίζει την καταβολή της αποζημίωσης προς το κράτος.

Ανάλογα με το έργο, η εγγύηση μπορεί να υπερβαίνει τα εκατομμύρια ή περίπου το 5% του συνολικού εκτιμώμενου κόστους.

Το πρόβλημα δεν είναι μόνο στα θέματα υποδομών αλλά και σε άλλα πιο σημαντικά, όπως τα αεροδρόμια και το λιμάνι Λεμεσού, τα οποία έχουν ανατεθεί σε τρίτους.

Φανταστείτε να υπήρχε ανάγκη αλλαγής των ιμάντων μεταφοράς αποσκευών στα αεροδρόμια μέσω διαγωνισμών- με αυτό το σύστημα, θα έπρεπε να περιμένουμε ίσως 1-2 χρόνια. Ευτυχώς, τα δύο αυτά έργα δόθηκαν σε ιδιωτικές εταιρείες, αποφεύγοντας έτσι τις δημόσιες αντιπαραθέσεις.

Παρόμοιο πρόβλημα παρουσιάζεται στους αρχιτεκτονικούς διαγωνισμούς, όπου ένα Χ ποσό προβλέπεται ως προϋπολογισμός κόστους (βάσει του οποίου κερδίζεται ο διαγωνισμός)- το ποσό αυτό ξεπερνιέται κατά πολύ στο τέλος ή ακόμη και στην αρχή των διαγωνισμών.

Δεν είναι υπεύθυνος ο αρχιτέκτονας που κέρδισε τον διαγωνισμό, και γιατί θα πρέπει να του ανατεθεί η εργασία αν είναι πάνω από τον προϋπολογισμό;

Οικόπεδο Κατάρ[/B]

Μου θυμίζει την πρότασή μας για την αποτίμηση του "οικοπέδου Κατάρ" απέναντι από το πρώην Cyprus Hilton, όπου το εκτιμώμενο κόστος της αποτίμησης ήταν €18.000, και καταθέσαμε τη δική μας πρόταση για €5.000.

Ακόμα και εδώ υποβλήθηκαν ενστάσεις (όχι όμως δικαστικές), οπότε η εκτίμηση προχώρησε

Ανεξάρτητα από την έκβαση του "οικοπέδου του Κατάρ", μπορείτε να φανταστείτε ότι οι Καταριανοί θα περίμεναν 1-2 χρόνια μέχρι να εκδοθεί η απόφαση;

Εκείνη την εποχή, είχαμε και έναν συνάδελφο που επέμενε στη Βουλή ότι η εκτίμηση των 70 εκατ. ευρώ ήταν πολύ χαμηλή και είχε έτοιμους αγοραστές για 140 εκατ. ευρώ

Ρωτήσαμε τότε ποιος θα αποζημίωνε την κυβέρνηση αν οι πελάτες του δεν μπορούσαν να βάλουν αυξημένη προσφορά. Σιωπή.

Κατ' επέκταση, έχουμε και τους διάφορους που υποβάλλουν ενστάσεις για περιβαλλοντικά και άλλα θέματα που παραμένουν ημιτελή (πχ, ο νέος δρόμος από το αεροδρόμιο της Πάφου προς την πόλη, ο οποίος είναι μισοτελειωμένος εδώ και έξι χρόνια)

Αν δεν είναι πλήρως αιτιολογημένες, θα πρέπει και αυτές οι ενστάσεις να κοστολογηθούν, και όσοι υποβάλλουν ενστάσεις να επωμιστούν την ευθύνη του κράτους για αποζημίωση - ανεξάρτητα από τις ενστάσεις των κυβερνητικών τμημάτων - όπως το Τμήμα Περιβάλλοντος.

Μήπως και οι υπάλληλοι του τμήματος δεν θα πρέπει να φέρουν προσωπική ευθύνη;

Είδαμε επίσης ενστάσεις για τη Λεωφόρο Τσέρη στο Στρόβολο που στόχευαν στα συμφέροντα ορισμένων καταστηματαρχών

Ποιος θα είναι υπεύθυνος για την καθυστέρηση/μη υλοποίηση του έργου όταν χαθούν τα κονδύλια της ΕΕ που προορίζονται για το έργο αυτό;

Όλοι μας πρέπει να είμαστε υπεύθυνοι για τις πράξεις μας και να μην πηδάμε χωρίς σκέψη και χωρίς συνέπειες να υποβάλλουμε ενστάσεις που κοστίζουν στην οικονομία

Το θέμα είναι σοβαρό και ο Υπουργός Δημοσίων Έργων δήλωσε πρόσφατα ότι οι 2 από τις τρεις ενστάσεις δεν ευδοκιμούν στα Δικαστήρια.

Αντώνης Λοΐζου FRICS - Εκτιμητής ακινήτων, Πωλητής Ακινήτων & Υπεύθυνος Αναπτυξιακών Έργων



Τα περιεχόμενα αυτού του άρθρου, συμπεριλαμβανομένων των σχετικών εικόνων, ανήκουν στην Financial Mirror
Οι απόψεις και οι γνώμες που εκφράζονται είναι του συγγραφέα ή/και της Financial Mirror

Πηγή

 
Πίσω
Κορυφή