Καθώς η κυβέρνηση παραπαίει, για να αποφύγει τη λήψη δύσκολων, αντιδημοφιλών αποφάσεων, προσπαθεί να συγκεντρώσει τα μέγιστα εύσημα για την όποια μικρή επιτυχία έχει επιτευχθεί την τελευταία δεκαετία.
Είναι αυτονόητο ότι η κυβέρνηση Αναστασιάδη, όταν θα γράφει την αυτοσχέδια βιογραφία της θητείας της στην εξουσία, θα παραλείπει σκόπιμα τα σκάνδαλα που σκούπισε κάτω από το χαλάκι της.
Σίγουρα, πολλοί θα ισχυριστούν ότι η Κύπρος βρίσκεται σε καλύτερη θέση από ό,τι όταν ο Νίκος Αναστασιάδης ήρθε για πρώτη φορά στην εξουσία το 2013, καθώς το τραπεζικό σύστημα της χώρας κατέρρεε.
Οι καταθέτες των τραπεζών υπέστησαν κούρεμα, οι μισθοί περικόπηκαν, οι φόροι αυξήθηκαν και οι Κύπριοι έλαβαν ένα σκληρό μάθημα λιτότητας.
Το ατιμασμένο σύστημα διαβατηρίων ήταν ένας από τους μηχανισμούς που χρησιμοποίησε η κυβέρνηση για να δημιουργήσει τα πολυπόθητα έσοδα για ένα ταμειακά ταλαιπωρημένο κράτος.
Σε μια βιασύνη για ξένα μετρητά, δεν υπήρχε μεγάλη ανησυχία για τη δέουσα επιμέλεια, καθώς η λάμψη του χρυσού τείνει να λιώνει τη διαφάνεια.
Υπήρχαν προειδοποιητικά σημάδια και μουρμούρες στην πορεία για τον κίνδυνο ξεπλύματος χρήματος και το άνοιγμα της πόρτας σε εγκληματίες με διαβατήριο της ΕΕ.
Οι αναφορές που ζωγράφιζαν την Κύπρο ως καταφύγιο για βρώμικο ρωσικό χρήμα σβήστηκαν με επικρίσεις για "ζηλόφθονες δικαιοδοσίες" που ήθελαν να κλέψουν τις δουλειές μας.
Ο Αναστασιάδης κατηγόρησε τους ανταγωνιστές της ΕΕ ότι σπιλώνουν το καλό όνομα της Κύπρου ως σεβαστού επιχειρηματικού κέντρου.
Αλλά η μόνη επιχείρηση για την οποία η χώρα έγινε διαβόητη ήταν οι αστείες επιχειρήσεις - όπου ύποπτοι τύποι εμφανίζονται με σακούλες γεμάτες μετρητά για να πλυθούν στην υπερτιμημένη κυπριακή αγορά ακινήτων.
Κανείς δεν ήθελε να αναστατώσει το δοχείο με το μέλι, όταν πολιτικοί, δικηγόροι, λογιστές και κτηματομεσίτες παχύνουν από τη φρενίτιδα που προκαλεί η πώληση χρυσών διαβατηρίων για μερικά εκατομμύρια.
Χρειάστηκε ένα ξένο τηλεοπτικό συνεργείο για να αρχίσει να σκάβει εκεί που κανείς δεν ήθελε να κοιτάξει και να ακολουθήσει την αλυσίδα της εξαπάτησης με την υπόσχεση να βάλει λεφτά στις τσέπες.
Αμηχανία
Μόλις το ανεπίσημο μυστικό βγήκε στη φόρα, έπρεπε να πέσουν κεφάλια και το σύστημα έκλεισε τον Νοέμβριο του 2020 λόγω της αμηχανίας που προκλήθηκε
Οι Κύπριοι βγήκαν στους δρόμους για να διαδηλώσουν την οργή τους για το επίπεδο της διαφθοράς στο δημόσιο, αλλά η κυβέρνηση δεν έπεσε.
Μόνο όσοι πιάστηκαν από την κάμερα του Al Jazeera σύρθηκαν στο δικαστήριο, και η δίκη πιθανότατα θα διαρκέσει περισσότερο από την πενταετή θητεία της νέας κυβέρνησης.
Δεν είμαι σίγουρος ότι μπορούμε να την αποκαλέσουμε "νέα κυβέρνηση", καθώς οι τρεις βασικοί υποψήφιοι συνδέονται στενά με την τρέχουσα διοίκηση.
Δεν αντιπροσωπεύουν ακριβώς ένα νέο όραμα για την Κύπρο ή το σύμβολο της αλλαγής.
Οι κατηγορίες για διαφθορά αμαυρώνουν όλους όσοι ήταν στη διοίκηση.
Ο επικρατέστερος Νίκος Χριστουλίδης ήταν υπουργός Εξωτερικών μέχρι τον Ιανουάριο του 2022, ο Αβέρωφ Νεοφύτου είναι ο ηγέτης του κυβερνώντος κόμματος ΔΗΣΥ, πιστός σε έναν δικό του (Αναστασιάδη) και ο Ανδρέας Μαυρογιάννης ήταν επικεφαλής διαπραγματευτής του Κυπριακού.
Κατά κάποιο τρόπο, είναι όλοι τους συντηρητικοί στοχαστές που δεν πέτυχαν τίποτα στον τερματισμό της διαίρεσης του νησιού και είναι άδειοι στον τομέα των μεγάλων ιδεών.
Το γιατί το αντιπολιτευόμενο ΑΚΕΛ επέλεξε έναν κυβερνητικό τεχνοκράτη από την "άλλη πλευρά" είναι ακατανόητο και υπονομεύει τον μανδύα του ως πρωταθλητή της αριστεράς.
Η επιλογή ενός υποψηφίου που δεν έχει διαπιστευτήρια για τη διαφορετικότητα, την ισότητα των φύλων και τη στήριξη των εργαζομένων μπορεί να ερμηνευτεί μόνο ως τοποθέτηση του ΑΚΕΛ για να χάσει στρατηγικά.
Το ΑΚΕΛ δεν έχει κανένα ηθικό πλεονέκτημα αφού αγνόησε τις εκκλήσεις να επιλέξει μια από τις γυναίκες βουλευτές του για να θέσει υποψηφιότητα για πρόεδρος.
Η υποστήριξη ενός άνδρα υποψηφίου που ήταν μέλος μιας κυβέρνησης που θέλει να αντικαταστήσει είναι όσο πιο ριζοσπαστική γίνεται στην Αριστερά.
Τι αξιοπιστία έχουν στο Κυπριακό επιλέγοντας κάποιον από το τρένο της ειρήνης που συνετρίβη στο Κραν Μοντάνα, πριν από έξι χρόνια; Οι άλλοι δύο δεν είναι καλύτεροι.
Και αν η κοινωνία μας είναι τόσο ισότιμη, γιατί υπάρχουν μόνο δύο γυναίκες μεταξύ των 14 υποψηφίων-ρεκόρ που διεκδικούν την προεδρία;
Αν η Αντιπολίτευση δεν μπορεί να μπει στον κόπο να πάρει στα σοβαρά τις εκλογές, δεν θα πρέπει να εκπλήσσει το γεγονός ότι πολλοί που έχουν δικαίωμα ψήφου, αρνούνται να το πράξουν.
Αυτή η προεκλογική εκστρατεία στερείται χρώματος και σπινθήρων, καθώς οι τρεις αντίπαλοι ουσιαστικά σου πουλάνε το ίδιο αυτοκίνητο που οδηγείς τα τελευταία 10 χρόνια
Ελπίζουν ότι το διαφημιστικό πλάνο των πωλήσεων σε τυφλώνει ώστε να μπορέσουν να υλοποιήσουν τις ανειλικρινείς υποσχέσεις τους και ελπίζουν ότι δεν θα το καταλάβεις όταν φύγουν οι ρόδες.
Πολλοί άγνωστοι μπορούν να απαντηθούν μόνο όταν αναλάβει ο νέος πρόεδρος
Έτσι, το καλύτερο που μπορούμε να ευχηθούμε είναι ότι ο νέος δεν θα συντρίψει την οικονομία, δεν θα ξεκινήσει πόλεμο και δεν θα διαλύσει το σύστημα υγείας
Περιμένετε λιγότερα από το τίποτα και δεν θα εκπλαγείτε ή θα απογοητευτείτε.
Τα περιεχόμενα αυτού του άρθρου, συμπεριλαμβανομένων των σχετικών εικόνων, ανήκουν στην Financial Mirror
Οι απόψεις και οι γνώμες που εκφράζονται είναι του συγγραφέα ή/και της Financial Mirror
Πηγή
