Ο Ουίνστον Τσώρτσιλ είπε: "Η δημοκρατία δεν είναι το καλύτερο σύστημα, αλλά είναι το καλύτερο σύστημα που έχουμε μέχρι στιγμής μέχρι να βρούμε ένα καλύτερο"
Και τολμώ να πω ότι ορισμένες χώρες μπορεί να μην είναι κατάλληλες για "πλήρη" δημοκρατικά δικαιώματα, αν η δημοκρατία είναι κακομεταχειρισμένη.
Εύχομαι η Κύπρος να είναι μια κατάλληλη χώρα για να υιοθετήσει μια "πλήρη" δημοκρατία.
Ακόμα, από την άλλη πλευρά, σε μικρές χώρες όπως η δική μας, τα δημοκρατικά δικαιώματα αξιοποιούνται σε βαθμό που η δημοκρατία δεν λειτουργεί.
Στη μικρή μας δημοκρατία, τα πολιτικά κόμματα, μικροπολιτική και το προσωπικό συμφέρον φαίνεται να διέπουν τις δημοκρατικές μας διαδικασίες (βλ. αποχαιρετιστήρια ομιλία του Ομπάμα στο Κογκρέσο για την κακή λειτουργία της δημοκρατίας)
Και το προπύργιο της δημοκρατίας, το νομικό μας σύστημα, δεν λειτουργεί σωστά
Απόδειξη ότι η μικροπολιτική μπλοκάρει τη νομική μεταρρύθμιση, ενώ η πρόσφατα εγκριθείσα αναδιάρθρωση των δημοσίων υπαλλήλων κατέληξε σε ανέκδοτο που αφορούσε τις προαγωγές.
Ακόμη και η νεοσύστατη επιτροπή κατά της διαφθοράς, οι ίδιοι βουλευτές που την ενέκριναν, δηλώνουν τώρα ότι δεν θα λειτουργήσει.
Όλοι συμφωνούμε ότι πρέπει να έχουμε δημόσια δωρεάν υγεία σε καλή λειτουργία.
Δυστυχώς και εδώ η ιδιοτέλεια κυρίως των συνδικάτων, οι γιατροί που δεν προσέρχονται στην εργασία τους, το ανεμβολίαστο υγειονομικό προσωπικό κ.λπ, δεν θα επιτρέψουν να συμβεί αυτό, ενώ η μικροπολιτική αποφασίζει για ψηφοθηρικά-λαϊκά θέματα και όχι για το τι είναι προς το γενικότερο δημόσιο συμφέρον.
Οι δημόσιοι υπάλληλοι, ως επί το πλείστον αναποτελεσματικοί, δεν μπορούν να απολυθούν ή να μετατεθούν σε άλλες θέσεις.
Τη στιγμή που βιώνουμε κάποια αχτίδα ελπίδας, με μια ήπια ανάκαμψη της ταλαιπωρημένης κυπριακής οικονομίας, οι συντεχνίες έχουν νέες απαιτήσεις και αυξήσεις μισθών.
Η γραφειοκρατία εξακολουθεί να υπάρχει χωρίς καμία ελπίδα να διορθωθεί η άσχημη κατάσταση που βιώνουμε όλοι μας.
Στην περίπτωση των δημόσιων έργων που προκηρύσσονται, οι αποτυχόντες προσφοροδότες μπορούν να προσφύγουν στα δικαστήρια και στο μεταξύ τα έργα σταματούν για χρόνια μέχρι να εκδοθεί δικαστική απόφαση
Το χειρότερο παράδειγμα είναι η μαρίνα της Πάφου (που χρειάστηκαν 11 χρόνια για να αποφασίσουν τα δικαστήρια σε ποιον πρέπει να πάει ο διαγωνισμός)
Ο δρόμος της Πόλης για άλλα οκτώ χρόνια, ο Ούγγρος επενδυτής για το δισεκατομμύριο ευρώ έργο της Γεροσκήπου συνάντησε ενστάσεις (και τώρα ακυρώνεται), η μαρίνα της Αγίας Νάπας σχεδόν σταμάτησε για περιβαλλοντικούς λόγους, το γήπεδο γκολφ της Λίμνης βρίσκεται σε αδιέξοδο.
Ο δρόμος Τσερί στον Στρόβολο βρίσκεται υπό διαμαρτυρία λόγω των ενστάσεων κάποιων καταστηματαρχών και ένας δρόμος τεσσάρων λωρίδων θα καταλήξουμε με τις ίδιες δύο λωρίδες, χωρίς να λύνεται η συμφόρηση και τα ατυχήματα
Η νέα λεωφόρος Αγλαντζιάς προς το πανεπιστήμιο παραλίγο να ακυρωθεί γιατί έπρεπε να κοπούν κάποια κυπαρίσσια και να αντικατασταθούν από άλλα, όπως και ο δρόμος Κυριακού Μάτση.
Κι όμως, ένας κορμός ευκαλύπτου θέτει σε κίνδυνο το κοινό στη μέση της λεωφόρου Βύρωνα στη Λευκωσία.
Πώς λοιπόν θα προχωρήσει η οικονομία μας για να μειωθεί η ανεργία, ειδικά για τους νέους;
Γιατί ενδίδουμε σε κάθε λογής διεφθαρμένους ιδιώτες και ομάδες, όπως ήταν η περίπτωση των παραλιακών κρεβατιών στην Αγία Νάπα και στον Πρωταρά που κέρδιζαν €700.000 ετησίως για το δήμο, ενώ τώρα που λειτουργούν απευθείας από το δήμο, κερδίζουν €2,3 εκατ. ετησίως;
Το πιο πρόσφατο παράδειγμα απαράδεκτης δημοκρατικής διαδικασίας είναι η απόφαση του δημοτικού συμβουλίου Λάρνακας να μην επιτρέψει στις υπηρεσίες υποστήριξης της πετρελαϊκής εταιρείας να παραμείνουν στο λιμάνι της Λάρνακας για άλλους 18 μήνες, ενώ η εγκατάσταση δεν τους ανήκει
Γιατί το ανέχτηκε αυτό η κυβέρνηση;
Πάντα πίστευα ότι αυτοί που παίρνουν αποφάσεις πρέπει να είναι υπεύθυνοι οικονομικά ή μη για τα κακώς κείμενα
Βρισκόμαστε στη βιομηχανία ακινήτων, η οποία φαίνεται να είναι εν μέρει η βάση της επιτυχίας της κυπριακής οικονομίας.
Πώς θα επιβιώσουμε και θα προοδεύσουμε και θα έχουμε την ανάκαμψη των ακινήτων όταν συμβαίνουν τέτοια γεγονότα;
Μια πρόσφατη ομιλία του Προέδρου του ΚΟΑΠ "ότι οι ξένοι επενδυτές φεύγουν όταν αντιλαμβάνονται τι σημαίνει κυπριακή γραφειοκρατία" είναι άλλη μια ανησυχητική δήλωση.
Μερικές προτάσεις για βελτίωση.
- Όσοι αντιδρούν σε έργα που αφορούν το δημόσιο όφελος αποζημιώνουν τη Δημοκρατία για τις πράξεις τους αν έχουν κάνει λάθος.
- Αν περάσουν πάνω από τρεις μήνες από την υποβολή, οι οικοδομικές και πολεοδομικές άδειες να θεωρούνται εκδοθείσες.
- Η μη απάντηση σε επιστολές που απευθύνονται σε τοπικές/δημόσιες αρχές να επιβαρύνεται με πρόστιμο €100/ημέρα μετά από 30 ημέρες από την παραλαβή.
- Ο νόμος περί κοινών εξόδων να αλλάξει άμεσα και να γίνει εφαρμόσιμος.
- Οι οικοδομικές άδειες, οι άδειες κάλυψης, τα πιστοποιητικά έγκρισης να εκδίδονται από τον επιβλέποντα αρχιτέκτονα (ο οποίος θα φέρει την ευθύνη για λανθασμένη έκδοση) και όχι οι ατέρμονες διαδικασίες από τη δημόσια υπηρεσία για την εξασφάλιση τίτλων ιδιοκτησίας.
Θέλω να κλείσω με μια εγκληματικά γελοία κατάσταση στην οποία μπλέχτηκε ένας ξένος επενδυτής [ΜΑΡΊΝΑ ΑΓΊΟΥ ΡΑΦΑΉΛ] εξαιτίας της ανεπάρκειας των δημοσίων υπαλλήλων
Σε μια υπόθεση που αφορούσε το Κτηματολόγιο και το Υπουργείο Εμπορίου και Βιομηχανίας χρειάστηκαν 18 μήνες για να συμφωνήσουν σε μια συνάντηση.
Τώρα το πρόβλημα λύθηκε, αλλά με αναμονή 1 ½ έτους.
Έτσι, όπως είπε ο Τσώρτσιλ, η δημοκρατία είναι το "καλύτερο σύστημα", αλλά μπορεί Κύπρος να έχει αυτό το σύστημα στο ακέραιο;
Οι πολιτικοί που διοικούν αυτή τη "δημοκρατία"- εκλέγονται από εμάς. Έτσι, έχουμε τη δημοκρατία που μας αξίζει.
Αντώνης Λοΐζου Εκτιμητής Ακινήτων, Κτηματομεσίτης & Σύμβουλος Ακινήτων
Τα περιεχόμενα αυτού του άρθρου, συμπεριλαμβανομένων των σχετικών εικόνων, ανήκουν στην Financial Mirror
Οι απόψεις και οι γνώμες που εκφράζονται είναι του συγγραφέα ή/και της Financial Mirror
Πηγή
