Σε μια δημοκρατία, κάποιος πρέπει να χρησιμοποιεί διαδικασίες και διαδικασίες και το σύστημα ψηφοφορίας για να πετύχει τα πράγματα
Θα ήλπιζε κανείς ότι η Βουλή των Αντιπροσώπων και οι εκλεγμένοι βουλευτές μας θα είχαν καλύτερη διακυβέρνηση με τόσες πολλές διαδικασίες και διαδικασίες.
Δυστυχώς, τα αποτελέσματα δεν το υποστηρίζουν αυτό.
Το πιο ανησυχητικό είναι η μικροπολιτική που επικρατεί, οι συναλλαγές κάτω από το τραπέζι, το "tit for tat" που πλήττει τη Δημοκρατία με ελάχιστη μέριμνα για το δημόσιο συμφέρον.
Οι περισσότεροι βουλευτές μας φροντίζουν για τα προσωπικά και κομματικά τους συμφέροντα.
Υπάρχουν πολλά παραδείγματα αυτής της απαράδεκτης και προκλητικής συμπεριφοράς και θα επικεντρωθώ μόνο σε μερικά.
- Υφυπουργεία - Η πρότασή μας προς την κυβέρνηση για δημιουργία Υφυπουργείου στο Υπουργείο Εσωτερικών δεν εγκρίθηκε γιατί τα διάφορα πολιτικά κόμματα δεν επιθυμούσαν αυτή η διοίκηση να "φιλοξενήσει" περισσότερες θέσεις εργασίας για τα "κομματόπαιδα". Ένα τέτοιο υφυπουργείο θα έκανε θαύματα, ειδικά αν η δουλειά του ήταν να φροντίζει θέματα Κτηματολογίου (τίτλοι/κοινά έξοδα/μη καταβαλλόμενοι ενοικιαστές), πολεοδομίας (έγκαιρη έκδοση αδειών, διαδικασίες παρεκκλίσεων, καινοτόμες ιδέες σχετικά με την αξιοποίηση της πυκνότητας δόμησης, τους τρελούς περιορισμούς στα μεγέθη των οικιστικών μονάδων), την ταχύτητα των απαντήσεων και την πληροφόρηση που απαιτεί το κοινό.
- Παρά τις αρχικές αντιρρήσεις των αντίπαλων κομμάτων, τα δύο μοναδικά βασικά υφυπουργεία που εγκρίθηκαν από τη Βουλή, ο Τουρισμός και η Ναυτιλία, έκαναν θαύματα για την οικονομία, εξορθολογίζοντας το πρώτο και διπλασιάζοντας τα έσοδα του δεύτερου. Αυτοί οι νέοι υφυπουργοί στις αρχές της δεκαετίας του 40, πρόθυμοι να εργαστούν και χωρίς προηγούμενες πολιτικές δεσμεύσεις, παρήγαγαν μια πρωτοφανή επιτυχία, παρά τη σύντομη θητεία τους. Αλλά αυτή η επιτυχία μπορεί να πάει στραβά, αν προτεραιότητα έχουν οι "δουλειές για τα παιδιά"
- Η απαράδεκτη στάση ενός βουλευτή που συμμετείχε στην επιτροπή για την εξέταση των μη εξυπηρετούμενων δανείων πρότεινε στον πρόεδρο της ομάδας πίεσης για τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια να συνεργαστούν για αμοιβαία οικονομικά οφέλη. Αλλά, αν και αναφέρθηκε, τίποτα δεν προέκυψε από αυτό, με τα μέσα ενημέρωσης να απουσιάζουν από τη συνέχεια.
- Ανησυχώντας από το φόβο ότι την επόμενη φορά θα έρθει η σειρά τους να ερευνηθούν από τον Γενικό Ελεγκτή, ανταγωνίζονται μεταξύ τους ποιος θα είναι ο πρώτος που θα διερευνήσει τέτοιες εκθέσεις - βλέπε την πρόσφατη διαμάχη μεταξύ του Γενικού Εισαγγελέα και του Επιτρόπου Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα (για την οποία κάποιοι βουλευτές πήδηξαν στο βαγόνι της αυτοπροβολής σαν να μην έχουν τίποτα άλλο να κάνουν).
- Τι συνέβη με τη βουλγαρική ασφαλιστική απάτη για την οποία η κυπριακή κυβέρνηση μπορεί να κληθεί να πληρώσει εκατομμύρια ως αποζημίωση στους ασφαλισμένους; Κανένα ενδιαφέρον αφού δεν θα συνοδεύεται από ανάλογα πολιτικά οφέλη.
- Αν θέλουμε να πάμε ψηλότερα στην ιεραρχία της Βουλής, σημειώνουμε ότι ο προηγούμενος πρόεδρός της είχε 16 ιδιώτες συμβούλους για να τον συμβουλεύουν σε διάφορα θέματα με τα οποία ασχολείται (παρά τα συνεχή ταξίδια του στο εξωτερικό).
- Η μη συμμετοχή των βουλευτών στις διάφορες επιτροπές της Βουλής δεν είναι κάτι το ιδιαίτερο ακόμα και όταν καλούνται και παρευρίσκονται προσκεκλημένοι από την ΕΕ.
- Το πρόσφατο rοw του θέματος των διαβατηρίων είναι ένας ακόμα λόγος ανησυχίας. Δυστυχώς, όμως, αντί να βρουν διορθωτικές ιδέες, οι βουλευτές ανταγωνίζονται μεταξύ τους για το πώς θα πλήξουν το επενδυτικό σχέδιο της Κύπρου.
- Οι ευρωβουλευτές μας δεν έχουν αναστολές να καταγγείλουν την κυβέρνηση για οποιοδήποτε θέμα στην ΕΕ.
Θα πρέπει να εισαγάγουμε ένα σύστημα ποινών, όχι μόνο για τη βλακεία (η οποία είναι υποκειμενική) αλλά και για όσους βάζουν το δικό τους συμφέρον - πολιτικό ή άλλο - πάνω από την κυπριακή οικονομία και θα πρέπει να πληρώσουν την ποινή.
Στην Ελλάδα, υπάρχει πρόταση να καταστούν υπεύθυνοι τόσο οι υπουργοί όσο και τα μέλη της Βουλής.
Αν και όταν το ελληνικό κοινοβούλιο το εγκρίνει αυτό, θα αποτελέσει παράδειγμα προς μίμηση για εμάς.
Δεν είναι να απορεί κανείς γιατί οι ψηφοφόροι στην Κύπρο δεν προσέρχονται στις κάλπες και οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ακριβώς αυτό (μόνο το 40% ψηφίζει).
Δίνω μεγάλο ενδιαφέρον στην οικοδομική βιομηχανία να διορθώσει τα λάθη μας.
Η μη έγκριση των Υφυπουργείων είναι ένα μείζον θέμα για την Κύπρο, και αν δεν το κάνουμε αυτό, τα προβλήματα θα συνεχιστούν χωρίς ή με ελάχιστες πιθανότητες βελτίωσης.
Με τις καθυστερήσεις και την αναποτελεσματικότητα στις διαδικασίες των ακινήτων, δεν είναι να απορεί κανείς πώς η διαφθορά αυξάνεται.
Του Αντώνη Λοΐζου Εκτιμητής Ακινήτων, Σύμβουλος Ακινήτων & Κτηματομεσίτης
Τα περιεχόμενα αυτού του άρθρου συμπεριλαμβανομένων των σχετικών εικόνων ανήκουν στον Financial Mirror
Οι απόψεις και οι γνώμες που εκφράζονται είναι του συγγραφέα ή/και του Financial Mirror
Πηγή
