Τι νέο υπάρχει

[Financial Mirror] Αντισταθείτε στην πολιτική των συνθημάτων

b_nikos_nikolas.jpg

Η προεκλογική εκστρατεία για τις προεδρικές εκλογές, η οποία βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη με περισσότερους από δώδεκα υποψηφίους, θα μπορούσε να είναι τόσο διχαστική για την Κύπρο όσο και για την υπόλοιπη Ευρώπη, η οποία προετοιμάζεται για μια ενεργειακή κρίση, αύξηση του πληθωρισμού και σημαντική διάσωση επιχειρήσεων.

Πριν από μια δεκαετία, η ΕΕ υπέστη μια κρίση του ευρώ, ακολουθούμενη από τη μεταναστευτική κρίση, τον αντίκτυπο του κοροναϊού και τώρα τον πόλεμο Ουκρανίας-Ρωσίας με τον απόηχο να διαπερνά τα ευρωπαϊκά κράτη μέλη, την κοινωνία και τους θεσμούς

Η ενότητα της ΕΕ αμφισβητείται ξανά με την "αλληλεγγύη" να μην είναι πλέον στο τραπέζι. Αντίθετα, ο καθένας για τον εαυτό του.

Ομοίως, ένα χρόνο μετά την καταστροφική έκρηξη στο Μαρί που παρέλυσε την οικονομία και την πολιτική σφαίρα, η Κύπρος αντιμετώπισε τη χειρότερη οικονομική κρίση της πριν από μια δεκαετία, με την κατάρρευση του τραπεζικού τομέα και την επακόλουθη διάσωση.

Ως αποτέλεσμα, οι επιχειρήσεις αποδεκατίστηκαν και τα εισοδήματα και οι αποταμιεύσεις των νοικοκυριών εξαφανίστηκαν, εξαλείφοντας τη μεσαία τάξη από την εξίσωση.

Αυτή η ίδια μεσαία τάξη στην οποία στηρίχθηκε η Κύπρος για να κρατήσει την οικονομία σε κίνηση για δεκαετίες και το "οικονομικό θαύμα" που ακολούθησε την καταστροφική τουρκική εισβολή του 1974.

Αυτό έχει τώρα εξαφανιστεί, με μια νέα μεσαία τάξη, κυρίως δημόσιους υπαλλήλους, υπαλλήλους υπηρεσιών κοινής ωφέλειας και τραπεζικούς υπαλλήλους που συνταξιοδοτήθηκαν ή πήραν πρόωρη συνταξιοδότηση, πιστεύοντας ότι θα απολαύσουν τα τελευταία τους χρόνια πριν από μια υγιή σύνταξη με βάση τις χρυσές χειραψίες που έλαβαν.

Τα κεφάλαια αυτά εξαντλούνται επίσης λόγω της αύξησης του κόστους, των κατασχέσεων σπιτιών, των περιορισμένων ευκαιριών απασχόλησης και της αυξανόμενης τάσης αναζήτησης καλύτερης τύχης σε άλλες ακτές.

Ορισμένοι σκέφτονται να βγουν από τη σύνταξη για να τα βγάλουν πέρα, ενώ οι μακροχρόνια άνεργοι εξακολουθούν να μην μπορούν να βρουν δουλειά λόγω της στρεβλής αγοράς εργασίας ή των εργοδοτών που αναζητούν νεότερα, φθηνότερα χέρια, έστω και με μικρή εμπειρία ή γνώση.

Κανένας υποψήφιος δεν έχει εμφανιστεί με ένα σαφές σχέδιο και προτάσεις για το πώς θα εξισορροπηθεί η κατάσταση, δίνοντας ευκαιρίες απασχόλησης στους νέους και βασιζόμενος στις δεξιότητες και την τεχνογνωσία των ατόμων που βρίσκονται στα μέσα της δεκαετίας των 50 και στις αρχές των 60 ετών.

Σύμφωνα με τις πρώτες δημοσκοπήσεις, ο πρώην διπλωμάτης και πρώην υπουργός Εξωτερικών Νίκος Χριστοδουλίδης είναι το ισχυρό φαβορί για να κερδίσει την προεδρία τον Φεβρουάριο, υποστηριζόμενος από το μισό κυβερνών κόμμα ΔΗΣΥ και θύλακες του κεντροδεξιού ΔΗΚΟ.

Οι άλλοι δύο "επικρατέστεροι" είναι επίσης κληρονόμοι της προεδρίας Αναστασιάδη - ο ηγέτης του ΔΗΣΥ Αβέρωφ Νεοφύτου και ο πρώην διαπραγματευτής του Κυπριακού Ανδρέας Μαυρογιάννης - υποστηριζόμενοι από το ΑΚΕΛ.

Κατά ειρωνικό τρόπο, όλοι τους μιλούν για "αλλαγή" σαν να μην υπήρξαν ποτέ μέρος της 10ετούς διακυβέρνησης, αλλά δεν έχουν ακόμη προτείνει κάτι ουσιαστικό, είτε για την οικονομία είτε για την κοινωνία.

Το σκάνδαλο των διαβατηρίων που αμαύρωσε τη φήμη της κυβέρνησης, η διαφθορά και η αναποφασιστικότητα στο πώς να προχωρήσει στην αντιμετώπιση της διαίρεσης του νησιού, θα αμαυρώσει και τους τρεις υποψηφίους.

Και όμως, εξακολουθούν να απολαμβάνουν κάποιο βαθμό δημοτικότητας.

Εκεί είναι που γίνεται άσχημο.

Οι ανεξάρτητοι, όπως ο ακτιβιστής για τα ανθρώπινα δικαιώματα Αχιλλέας Δημητριάδης, ο πρώην πρύτανης του Πανεπιστημίου Κύπρου Κωνσταντίνος Χριστοφίδης, ο πολιτικός Γιώργος Κολοκασίδης, ο δικηγόρος Μάριος Ηλιάδης και ο τηλεπικοινωνιακός επιχειρηματίας Χριστόδουλος Πρωτόπαπας, έχουν σαφή σχέδια για πολλά θέματα, αλλά δεν έχουν την πολυτέλεια των επιδοτούμενων από τους φορολογούμενους εκστρατειών που παρέχονται στους υποψήφιους που χρηματοδοτούνται από τα κόμματα.

Πολλές αλήθειες θα βγουν στην επιφάνεια - από την εγκατάλειψη των προσπαθειών για τη διάσωση της Αμμοχώστου μέχρι την καταπολέμηση της φτώχειας και μια καθαρότερη, φθηνότερη, πράσινη ενεργειακή κοινωνία - και θα δούμε έντονες συζητήσεις που θα οδηγήσουν, για άλλη μια φορά, σε απογοητευμένους ψηφοφόρους.

Η Κύπρος έχει περάσει προ πολλού την εποχή του λαϊκισμού, όταν τα συνθήματα κέρδιζαν ψήφους.

Χρειαζόμαστε δράση, ρεαλιστικά επιχειρήματα και πραγματική βούληση για μεταρρύθμιση της χώρας.

Όσοι υποψήφιοι δεν πείθουν, πρέπει να πεταχτούν στον κάδο της ανακύκλωσης.

Πρέπει να αποτοξινώσουμε την πολιτική σκηνή και να εισαγάγουμε μια νέα γενιά ηγετών στην κυβερνήσει την Κύπρο.

Αξίζουμε καλύτερα μόνο αν γίνουμε πρωταθλητές της αλλαγής και όχι υπερασπιστές της υποκρισίας.



Τα περιεχόμενα αυτού του άρθρου, συμπεριλαμβανομένων των σχετικών εικόνων, ανήκουν στην Financial Mirror
Οι απόψεις και οι γνώμες που εκφράζονται είναι του συγγραφέα ή/και της Financial Mirror

Πηγή

 
Πίσω
Κορυφή