Τι νέο υπάρχει

[Financial Mirror] Ένα μοναχικό αστέρι που δεν λάμπει πια

CYPRUS-master1050-v2.jpg

Η κυβέρνηση φαίνεται ότι το ξανασκέφτηκε να περάσει εσπευσμένα από το κοινοβούλιο ένα προστατευτικό μέτρο για να εμποδίσει ένα αμερικανικό επενδυτικό ταμείο να εξαγοράσει την Τράπεζα Κύπρου.

Το νομοσχέδιο αυτό επρόκειτο να εμποδίσει την προσφορά εξαγοράς της Lone Star με έδρα το Τέξας, η οποία, σύμφωνα με τη διοίκηση και το διοικητικό συμβούλιο της τράπεζας, θα ήταν επιζήμια για τους μεγαλομετόχους και τους πελάτες

Το επιχείρημα, επικαλούμενο την "εθνική ασφάλεια", ήταν να ρυθμιστούν οι ολοκληρωτικές εξαγορές από υπηκόους τρίτων χωρών και να διασφαλιστεί ότι κρίσιμα ιδρύματα δεν θα πέσουν σε ξένα χέρια.

Λες και η Lone Star προερχόταν από κράτος-παρία ή είχε την υποστήριξη των ολιγαρχών που αγόρασαν τα κυπριακά διαβατήρια από το ράφι του σούπερ μάρκετ.

Το υπουργείο Οικονομικών, πιθανότατα υπό την πίεση των μετόχων και των μεγάλων δανειοληπτών, προσπάθησε να επισπεύσει το νομοσχέδιο, το οποίο τελικά έθετε νέες παραμέτρους στην περίπτωση εξαγορών, ώστε να διασφαλίσει ότι το υπουργείο θα είχε τον τελευταίο λόγο σε τέτοιες προσφορές

Κατά ειρωνικό τρόπο, το νομοσχέδιο θα έπρεπε να είχε περάσει σε νομοθεσία το 2019. Και κανείς δεν φαίνεται να είναι αναστατωμένος που δεν έγινε.

Τότε, η τιμή της μετοχής της τράπεζας ήταν μη ελκυστική και στα μισά της καθοδικής της πορείας, εξακολουθούσε να επιβαρύνεται με ένα τεράστιο χαρτοφυλάκιο μη εξυπηρετούμενων δανείων που, με τη σειρά του, βάρυνε σημαντικά τις όποιες προοπτικές και εξακολουθούσε να φέρει ένα τεράστιο μισθολόγιο.

Ποιος, με σώας τας φρένας, θα ήθελε να αναλάβει μια τέτοια τράπεζα;

Εκείνη την εποχή, οι επενδυτές που άντλησαν εκατοντάδες εκατομμύρια για να διασώσουν δύο φορές τον κορυφαίο δανειστή του νησιού το 2012-2013 θα ήθελαν να δουν μια απόδοση της επένδυσής τους, γι' αυτό και πίεζαν για τον εξορθολογισμό της τράπεζας και την επαναφορά της στην κερδοφορία.

Τώρα που σταδιακά σέρνεται και πάλι στα θετικά αποτελέσματα, έχει επισημανθεί ως μια πιθανή ευκαιρία

Είχε διανύσει πολύ δρόμο από τότε που αναγκάστηκε να απορροφήσει τη χρεοκοπημένη Λαϊκή Τράπεζα, η οποία είδε την άνοδο στη δόξα και την πτώση της από το 2006-2011, όχι χάρη στην ολοσχερή εξαγορά της από τον όμιλο Marfin, που ελέγχεται από τον Ανδρέα Βγενόπουλο.

Οι πολιτικοί άναψαν το πράσινο φως για τη συμφωνία και όλες τις επακόλουθες ενέργειες, μέχρι που το τελευταίο καρφί μπήκε στο φέρετρο, με την έκθεση σε τοξικά ομόλογα του ελληνικού δημοσίου και κάποια άθλια, μη εξασφαλισμένα δάνεια.

Αυτοί οι ίδιοι πολιτικοί, ορισμένοι από τους οποίους είναι ακόμη και σήμερα, έμειναν αμέτοχοι και παρακολουθούσαν την απληστία να κυριαρχεί και οι μικροκαταθέτες να βλέπουν τις οικονομίες τους να εξαφανίζονται στον αέρα.

Η τρίτη και τελευταία προσφορά της Lone Star, την οποία είδαν οι μέτοχοι μειοψηφίας που είχαν κολλήσει με άχρηστα χαρτιά που δεν μπορούσαν να πουλήσουν προηγουμένως, θεωρήθηκε πλέον ελκυστική στο 1 ευρώ.51, με πολλούς να προτρέπουν τη διοίκηση της τράπεζας να διαπραγματευτεί μια υψηλότερη προσφορά.

Πολλοί είδαν τη Lone Star ως δώρο Θεού, με την ευκαιρία να πουλήσουν τις μετοχές τους και να εξοφλήσουν δάνεια, να απελευθερώσουν τους τίτλους τους και, σε ορισμένες περιπτώσεις, να σώσουν τα σπίτια και τις περιουσίες τους από τα νύχια των γύπες της ανάκαμψης.

Οι τράπεζες δεν διαδραματίζουν πλέον κοινοτικό, κοινωνικό ή πολιτικό ρόλο, οπότε πώς θα μπορούσε μια εξαγορά να θεωρηθεί απειλή για την εθνική ασφάλεια;

Ή μήπως ο περαιτέρω εξορθολογισμός της τράπεζας θα σήμαινε περισσότερες περικοπές και απολύσεις και κάποια δάνεια με εγγύηση ακίνητα να καταλήξουν σε ξένα χέρια;



Τα περιεχόμενα αυτού του άρθρου, συμπεριλαμβανομένων των σχετικών εικόνων, ανήκουν στην Financial Mirror
Οι απόψεις και οι γνώμες που εκφράζονται είναι του συγγραφέα ή/και της Financial Mirror

Πηγή

 
Πίσω
Κορυφή