Αν κάποιος θέλει να μετρήσει πόσο πολύ έχει βγει το Κυπριακό από τον πολιτικό χάρτη κατά τη διάρκεια του πολέμου στην Ευρώπη και της οικονομικής κρίσης, αυτή είναι η ιδανική στιγμή για να το κάνει.
Η εμβάθυνση της διαίρεσης του νησιού επανεμφανίζεται μόνο αν η Τουρκία αποφασίσει να κάνει κάτι πολεμικό, όπως να ανοίξει τα Βαρώσια, να στείλει πολεμικά πλοία στα κυπριακά ύδατα ή να επιστρατεύσει μια άλλη μορφή διχοτόμησης
Η εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία ανέδειξε πόσο πολύ έχει κολλήσει πίσω από το Σιδηρούν Παραπέτασμα ως ένα ξεχασμένο κατάλοιπο η κατοχή του νησιού.
Οι Κύπριοι έχουν υποστεί εγκλήματα πολέμου στα χέρια του εισβολέα, έχουν δει το ένα τρίτο του πληθυσμού της να γίνεται πρόσφυγες και έχουν θάψει αγαπημένα τους πρόσωπα.
Είναι ο λόγος που η Κύπρος έχει συνεισφέρει περισσότερη ανθρωπιστική βοήθεια στην Ουκρανία από ό,τι σε οποιαδήποτε άλλη χώρα.
Η Κύπρος εξακολουθεί να φέρει τα σημάδια του πολέμου, χωρίς να μπορεί να επιδιορθωθεί μετά από 48 χρόνια, με την τύχη εκατοντάδων ακόμα άγνωστη και τους πολιτικούς ανίκανους να διορθώσουν το χάος.
Τα ξένα στρατεύματα παραμένουν στο κυπριακό έδαφος, οι Ελληνοκύπριοι και οι Τουρκοκύπριοι καχύποπτοι μεταξύ τους, όπου η επίρριψη ευθυνών είναι ευκολότερη από τη θεραπεία.
Αυτή είναι η κληρονομιά μας από το 1974, η ελπίδα της επανένωσης εξασθενεί μέρα με τη μέρα, αλλά η κυβέρνηση πιστεύει ότι η ενεργειακή της διπλωματία και η φιλοαμερικανική της αποκλιμάκωση θα εξασφαλίσει το μέλλον
Αλλά υπάρχουν στιγμές που η Λευκωσία πρέπει να αναγνωρίσει τη θέση της σε έναν κόσμο όπου η γεωπολιτική δεν έχει φίλους ή αρχές.
Είναι ένα σκληρό παιχνίδι επιβίωσης, ιδιοτέλειας και γνώσης του πώς να χάσεις για να πετύχεις τη μεγαλύτερη νίκη τη στιγμή που εσύ επιλέγεις.
Οι περισσότεροι Κύπριοι γνωρίζουν ότι το Κυπριακό βρίσκεται σε μηχανισμό υποστήριξης ζωής και κανένας δότης δεν είναι πρόθυμος να δώσει ένα όργανο σε μια χαμένη υπόθεση όταν υπάρχουν άλλοι που αξίζει να σωθούν.
Έχουμε γίνει σημαντικοί για τις ΗΠΑ και τους συμμάχους τους, και αυτό έρχεται με ένα τίμημα, όπως το να γυρίσεις την πλάτη σου στη Ρωσία και να συνειδητοποιήσεις ότι και η Τουρκία έχει το δικό της μερίδιο στο παιχνίδι.
Παρά τους λαμπερούς νέους φίλους της, υπήρξε μια ντροπιαστική στιγμή όταν η επίσκεψη του υφυπουργού Εξωτερικών των ΗΠΑ Victoria Nuland αναφέρθηκε στον Τουρκοκύπριο ηγέτη ως "πρόεδρο" Τατάρ.
Κατά ειρωνικό τρόπο, το faux par ειπώθηκε στους δημοσιογράφους στο Προεδρικό Μέγαρο μετά τη συνάντησή της με τον πρόεδρο της Κύπρου Νίκο Αναστασιάδη και πριν συναντηθεί με τον Τατάρ.
Αφού αναγνώρισε το λάθος της, η Nuland δήλωσε: "Υποθέτω ότι ήταν λάθος, σωστά;"
"Πώς να τον αποκαλέσω; Κύριε Τατάρ, ναι, ζητώ συγγνώμη- έχει περάσει πολύς καιρός από τότε που ήμουν στην Κύπρο- προφανώς τον αποκαλούμε κύριο Τατάρ."
Ίσως ένα γλωσσικό ολίσθημα και τίποτα πιο σκοτεινό, αλλά η γλώσσα είναι πυρηνικό όπλο στην κυπριακή πολιτική.
Ο Τατάρ έσπευσε να υποστηρίξει ότι η αναφορά της Νούλαντ έδειχνε σιωπηρή αποδοχή του αποσχισθέντος κράτους, είτε ήταν λάθος είτε όχι.
Παράγοντας Ζελένσκι
Βράζοντας από τον λόξυγκα στο διπλωματικό πρωτόκολλο, ο Αναστασιάδης ήλπιζε να απολαύσει τις ακτίνες των διεθνών προβολέων όταν ο πρόεδρος της Ουκρανίας Βολοντίμιρ Ζελένσκι μίλησε στο κυπριακό κοινοβούλιο.
Σίγουρα, ο Ζελένσκι - ευγνώμων για τη στάση της Κύπρου απέναντι στη Ρωσία - θα αναγνώριζε ότι οι Κύπριοι ήταν επίσης θύματα ενός αιμοσταγούς επιτιθέμενου στην Τουρκία.
Υπήρξε "πικρή απογοήτευση" που ο Ζελένσκι δεν καταδίκασε την τουρκική εισβολή και κύλησε έναν κατάλογο αιτημάτων που έπρεπε να λάβει υπόψη της η Λευκωσία.
Προέτρεψε την κυβέρνηση να ανακαλέσει τα "προνομιακά χρυσά διαβατήρια" που δίνονται στους πλούσιους Ρώσους και να απαγορεύσει όλα τα πλοία, συμπεριλαμβανομένων των πολυτελών γιοτ.
Ο Ζελένσκι είπε στο κοινοβούλιο αυτά που έπρεπε να πει και πρόβαλε ένα σύντομο βίντεο με τις θηριωδίες που υπέστη η Ουκρανία από τη Ρωσία.
Σε αντίθεση με άλλες χώρες, δεν υπήρξε κανένα χειροκρότημα ή standing ovation- η ατμόσφαιρα ήταν σαν να είχαν σταλεί οι βουλευτές στο γραφείο του διευθυντή για κακή συμπεριφορά.
Ήταν μια καταστροφή δημοσίων σχέσεων για πολλούς Κύπριους πολιτικούς και το διάστημα μπορεί να παγώσει πριν ο Ζελένσκι λάβει άλλη πρόσκληση για να μιλήσει.
Αν και η Κύπρος εξισώνει τη δυσχερή θέση της με την Ουκρανία, αναμενόταν πραγματικά από τον Ζελένσκι να τα βάλει με την Τουρκία, όταν όλη του η εστίαση είναι η απόκρουση του Ρώσου εισβολέα
Μήπως ο εξαγριωμένος Αναστασιάδης πίστεψε αφελώς ότι ο Ζελένσκι θα έκανε εχθρό την Τουρκία, όταν χρειαζόταν όλους τους φίλους που μπορούσε να βρει;
Ο πρόεδρος της Ουκρανίας έπαιζε τον ίδιο πόλεμο προπαγάνδας στον οποίο η Κύπρος είναι άχρηστη, και η Ρωσία είναι μεγαλομάστορας, ενώ η Τουρκία δεν είναι ερασιτέχνης.
Η γρήγορη καταδίκη ενός ανθρώπου επειδή δεν ανέφερε την τουρκική εισβολή του 1974, όταν η χώρα του βρισκόταν σε πόλεμο και πάλευε για την επιβίωσή της, φάνηκε χοντροκομμένη.
Θα έπρεπε να βοηθήσουμε την Ουκρανία επειδή είναι το σωστό ηθικά. Εξάλλου, οι νταήδες και οι τύραννοι πρέπει να σταματήσουν.
Τα περιεχόμενα αυτού του άρθρου, συμπεριλαμβανομένων των σχετικών εικόνων, ανήκουν στην Financial Mirror
Οι απόψεις και οι γνώμες που εκφράζονται είναι του συγγραφέα ή/και της Financial Mirror
Πηγή
