Συνέντευξη στον Νικόλα Πέτρου ΚαπαρτήΓια τον ρόλο του Παγκόσμιου Συνδικαλιστικού Κινήματος, το κίνημα αντίδρασης των εργαζομένων που αναπτύσσεται σε αρκετές χώρες ανά το παγκόσμιο και τα ανοιχτά εργασιακά ζητήματα στην Κύπρο μιλά σε συνέντευξη του στη Cyprus Times ο Γενικός Γραμματέας της ΠΣΟ, Πάμπης Κυρίτσης, ο οποίος υποδεικνύει τις δυσλειτουργίες του καπιταλιστικού συστήματος και επισημαίνει πως «δημιουργεί και αναπαράγει την εκμετάλλευση, την αδικία και τις ανισότητες».
Κύριε Κυρίτση εδώ και 5 περίπου μήνες είστε στο πηδάλιο της Παγκόσμιας Συνδικαλιστικής Ομοσπονδίας. Ποιος είναι ο βασικός στόχος της ΠΣΟ και υπό ποιες συνθήκες γεννήθηκε η ανάγκη δημιουργίας ενός παγκόσμιου φορέα που θα έχει ως στόχο τον συντονισμό των εργατικών αγώνων ανά το παγκόσμιο;
Καταρχάς να πούμε ότι η ΠΣΟ υπάρχει από το 1946. Είναι η πιο παλιά και η πιο ιστορική Παγκόσμια Συνδικαλιστική Ομοσπονδία. Δημιουργήθηκε μέσα από τις στάχτες του Β’ παγκοσμίου πολέμου και συνένωσε την τεράστια πλειοψηφία των συνδικαλιστικών οργανώσεων εκείνης της εποχής. Αν αναλογιστούμε κάτω από ποιες συνθήκες δημιουργήθηκε, είναι ξεκάθαρο ότι οι προτεραιότητες της ήταν η ανασυγκρότηση του κόσμου που ουσιαστικά είχε καταστραφεί μέσα από τον πόλεμο, η προστασία της ειρήνης, η δημιουργία των προϋποθέσεων για να μην εμφανιστεί ξανά στον κόσμο το τέρας του φασισμού και το κυριότερο η συνένωση των εργαζομένων σε παγκόσμιο επίπεδο, για να αναπτυχθούν εργατικοί αγώνες για τη βελτίωση της ζωής των εργαζομένων η οποία την εποχή εκείνη ήταν σε μια πάρα πολύ δύσκολη κατάσταση.
Ποιος είναι ο ρόλος της ΠΣΟ στη σύγχρονη κοινωνία;
Εμείς σήμερα προσπαθούμε να συνεχίσουμε αυτή την παράδοση μέσα σε καινούργιες συνθήκες. Ο πρώτος και πιο σημαντικός ρόλος της ΠΣΟ είναι να συνενώνει και να συντονίζει τους αγώνες που αναπτύσσονται σε κάθε γωνιά της γης. Είναι ένας φορέας παγκόσμιος σε μια εποχή που, όπως έχει εξελιχθεί η νεοφιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση, ολοένα και περισσότερο δημιουργούνται κοινά ή και παρόμοια προβλήματα για τους εργαζόμενους σε όλο τον κόσμο. Στόχος είναι η δημιουργία προϋποθέσεων για παγκοσμιοποίηση -όχι μόνο του κεφαλαίου και της εκμετάλλευσης- και των αγώνων των εργαζομένων. Δηλαδή των κοινωνικών και συνδικαλιστών αγώνων.
Μια δεύτερη αρμοδιότητα μας είναι η διάχυση της πληροφόρησης. Δηλαδή η μεταφορά της εμπειρίας των αγώνων των εργαζομένων σε κάθε χώρα, σε παγκόσμιο επίπεδο. Ανάμεσα στους στόχους μας είναι και η αλληλεγγύη -που είναι το όπλο των εργαζομένων-, ο διεθνισμός και η αλληλοστήριξη. Επιπρόσθετα ο ρόλος της ΠΣΟ είναι να αναδεικνύει τα ζητήματα που αφορούν τους εργαζομένους στη διεθνή κοινότητα, όπου η οργάνωση μας συμμετέχει, όπως για παράδειγμα στα Ηνωμένα Έθνη, στη Διεθνή Οργάνωση Εργασίας, την UNESCO κτλ. Εκεί, δηλαδή, όπου είμαστε διαπιστευμένοι και ακούγεται η φωνή μας.
Βέβαια πρέπει να ξεκαθαρίσουμε ότι η ΠΣΟ είναι οργάνωση των ταξικών συνδικάτων ανά το παγκόσμιο, τα οποία θεωρούν ότι ο καπιταλισμός -το κυρίαρχο κοινωνικοοικονομικό σύστημα- είναι εκείνος που είναι που δημιουργεί και αναπαράγει την εκμετάλλευση, την αδικία και τις ανισότητες. Και παλεύοντας ενάντια σε αυτές, ουσιαστικά αμφισβητούμε το ίδιο το σύστημα, προβάλλοντας την ανάγκη για ένα καινούργιο κόσμο που θα στηρίζεται, όχι στην εκμετάλλευση, αλλά στην αλληλεγγύη και στην κοινωνικοοικονομική ισότητα.
Πώς εξηγείτε τα πρωτοφανή -σε συχνότητα- απεργιακά μέτρα που λαμβάνουν χώρα σε διάφορες χώρες της Ευρώπης και όχι μόνο, τους τελευταίους μήνες;
Λόγω της φοβερής υποβάθμισης που τυγχάνει το βιοτικό επίπεδο των εργαζομένων σε όλες σχεδόν τις χώρες, πλέον αναπτύσσεται ένα αξιοπρόσεκτο κίνημα αντίστασης και αντίδρασης των εργαζομένων παντού. Ακόμα και στη καρδιά της Ευρώπης και των ΗΠΑ. Η ΠΣΟ είναι περήφανη γιατί ακριβώς όλα αυτά τα χρόνια έχει μια σταθερή πολιτική και θέση γι’ αυτά τα ζητήματα και ξεκαθάριζε πάντα πως μόνο μέσω των αγώνων μπορεί να δρομολογηθεί μια ελπιδοφόρα προοπτική για τους εργαζομένους. Τώρα βλέπουμε πως αυτή η στάση της ΠΣΟ δικαιώνεται και πως οι εργαζόμενοι όλο και περισσότερο συνειδητοποιούν ότι τα ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα δεν λύνουν τα προβλήματα και ότι χρειάζεται μάχη. Βλέπουμε μάχες να εξελίσσονται συνεχώς, όπως στην Αγγλία, στη Γαλλία, στη Ιταλία και τις ΗΠΑ.
Πόσο σημαντική είναι η πλήρης επαναφορά της ΑΤΑ για τους εργαζόμενους;
Η ανεξέλεγκτη αύξηση των τιμών και η άμεση και σκληρή υπόσκαψη της αγοραστικής δύναμης των μισθών, είναι ένα φαινόμενο που αυτή τη στιγμή εξελίσσεται σε όλο τον κόσμο και δημιουργεί συνθήκες σοβαρής αντίδρασης και αντίστασης από την πλευρά των συνδικαλιστικών οργανώσεων. Είναι ξεκάθαρο πως η αύξηση του πληθωρισμού και των τιμών, είναι ένας άλλος τρόπος για να μεταφέρεται ουσιαστικά ο λογαριασμός της κρίσης του καπιταλισμού πάνω στις πλάτες των αδύνατων και εκείνων που πληρώνουν ουσιαστικά πάντα τα αποτελέσματα αυτών των κρίσεων.
Κατά συνέπεια είναι απόλυτα λογικό που η ΠΕΟ -που είναι το ταξικό συνδικάτο της Κύπρου- κι άλλες συνδικαλιστικές οργανώσεις, να προβάλουν την απαίτηση να ξεκινήσει άμεσα και να ολοκληρωθεί η διαπραγμάτευση για την πλήρη επαναφορά της Αυτόματης Τιμαριθμικής Αναπροσαρμογής (ΑΤΑ) εκεί που πρέπει να είναι. Δηλαδή, να λειτουργεί σωστά ο θεσμός και να πληρώνει την χαμένη αγοραστική αξία του μισθού όταν αυτός υποσκάπτεται και μειώνεται, από την ανεξέλεγκτη αύξηση των τιμών. Θεωρώ ότι είναι από τα θέματα που το συνδικαλιστικό κίνημα στην Κύπρο δεν μπορεί να κάνει πίσω.
Είναι ευχάριστο το ότι έχει ανακοινωθεί πως ξεκινούν οι διαπραγματεύσεις βάσει της συμφωνίας που υπάρχει, η οποία έχει λήξει από το τέλος του προηγούμενου χρόνου και πρέπει να ανανεωθεί. Εμείς ως ΠΣΟ, ασφαλώς, παρακολουθούμε τις εξελίξεις στην Κύπρο, όπως και άλλου, κι εκεί κι όταν χρειαστεί θα υπάρξει και ανάλογη έκφραση αλληλεγγύης από το Παγκόσμιο Συνδικαλιστικό Κίνημα σε αυτή την προσπάθεια. Δεν αναμένω πως θα είναι εύκολη αυτή η προσπάθεια αλλά θεωρώ ότι δεν υπάρχει άλλη επιλογή από το συνδικαλιστικό κίνημα της Κύπρου από το να το παλέψει μέχρι το τέλος, έτσι ώστε η ΑΤΑ να λειτουργήσει σωστά και να αποδίδει το 100% της χαμένης αγοραστικής αξίας του μισθού και να επεκταθεί ο χρόνος που παραχωρείται, όσο γίνεται περισσότερο. Εξάλλου, ως γνωστόν υπάρχουν αρκετοί ανοργάνωτοι χώροι στην Κύπρο που η ΑΤΑ δεν παραχωρείται.
Πώς σχολιάζετε το πλαίσιο θέσπισης του Εθνικού Κατώτατου Μισθού στην Κύπρο, που θα τεθεί σε ισχύ τον Ιανουάριο του 2023;
Είναι ξεκάθαρο πως η ΠΕΟ έχει αντιδράσει σφόδρα με τον τρόπο τον οποίο επιβλήθηκε ουσιαστικά το διάταγμα για τον κατώτατο μισθό, διότι είναι ξεκάθαρο ότι το συνδικαλιστικό κίνημα επιδίωκε κάτι πολύ καλύτερο από αυτό που τελικά εφαρμόστηκε. Αυτό που τελικά εφαρμόστηκε ήταν μια προσπάθεια να μην υπάρξει κάποια ουσιαστική αλλαγή και να νομιμοποιηθεί η υφιστάμενη κατάσταση. Με το να καθορίζεται κατώτατος μισθός αλλά μην ξεκαθαρίζεται για πόσες ώρες είναι αυτός ή αν κάποιος εργαστεί περισσότερες ώρες εάν θα παίρνει αποζημίωση σε υπερωριακή εργασία, μπορεί ο καθένας να αντιληφθεί -που ασχολείται με τα εργασιακά δικαιώματα και τις συλλογικές συμβάσεις- ότι πρόκειται για ένα κατώτατο μισθό άνευ νοήματος. Ως εκ τούτου η απόφαση που πήρε η κυβέρνηση ήταν περισσότερο για τα μάτια του κόσμου, διότι είναι πολύ ημιτελές το πλαίσιο του κατώτατου μισθού, ενώ εμπεριέχει και κινδύνους να χρησιμοποιηθεί από τους εργοδότες αντί υπέρ των εργαζομένων, εναντίον τους. Δηλαδή, μπορεί να χρησιμοποιηθεί και σαν εργαλείο για υπόσκαψη των συμβάσεων που προβλέπουν υψηλότερους κατώτατους μισθούς, απ’ ό,τι προβλέπει το διάταγμα, και μπορεί να χρησιμοποιεί σε βάρος των εργαζομένων για επέκταση των ωραρίων κτλ. Συνεπώς, ο τρόπος με τον οποίο καθορίστηκε ο κατώτατος μισθός είναι κομμένος και ραμμένος ουσιαστικά στα μέτρα των εργοδοτών και όχι των εργαζομένων.
Το τελευταίο διάστημα τίθεται έντονα από τις συνδικαλιστικές οργανώσεις το ζήτημα της επιβολής «πέναλτι» στους εργαζόμενους που λαμβάνουν σύνταξη από το 63ο έτος της ηλικίας του. Η ΠΕΟ μάλιστα θέτει έντονα την άμεση κατάργηση αυτού του πέναλτι. Πώς σχολιάζεται το όλο ζήτημα;
Τα πέναλτι είναι απαράδεκτα. Δεν μπορεί να λειτουργεί η διαδικασία της κοινωνικής ασφάλισης με πέναλτι. Δηλαδή, τιμωρείς κάποιον επειδή ασκεί το δικαίωμα του; Για να πάρει σύνταξη κάποιος εργαζόμενος σημαίνει υλοποιεί ένα δικαίωμα του και παίρνει τη σύνταξη του με βάση τους νόμους που υπάρχουν. Δεν μπορείς την ώρα που υλοποιεί το δικαίωμα του ένας εργαζόμενος να του βάζεις πέναλτι και να τον τιμωρείς επειδή ασκεί αυτό του το δικαίωμα. Είναι απόλυτα δικαιολογημένοι όσοι θυμώνουν και φωνάζουν. Κατά συνέπεια χρειάζεται να γίνει συζήτηση και επανεξέταση του όλου πλαισίου, για να συζητηθεί πότε θεμελιώνει κάποιος εργαζόμενος το κάθε του δικαίωμα. Αυτό που γίνεται αυτή τη στιγμή εγώ το θεωρώ παντελώς απαράδεκτο. Αυτό το πέναλτι πρέπει να καταργηθεί.
Contents of this article including associated images are belongs Cyprus Times
Views & opinions expressed are those of the author and/or Cyprus Times
Source