Στη σφαίρα του παραλόγου κινείται η προσέγγιση της Άγκυρας σε σχέση με τις διαφορές και τις ομοιότητες της ρωσικής εισβολής στην Ουκρανία με την τουρκική εισβολή στην Κύπρο. Η κυβέρνηση της Τουρκίας προσπαθεί να παραμείνει στο δρόμο της ουδετερότητας και ως εκ τούτου ανάλογα με την περίσταση συνδέει και αποσυνδέει το Ουκρανικό από το Κυπριακό.
Ακροβατώντας ανάμεσα στο Κίεβο και τη Μόσχα, ανάμεσα στο δίκαιο και το άδικο, Τούρκοι αξιωματούχοι δείχνουν να τα έχουν χαμένα. Λένε και ξελένε πράγματα σε μια προσπάθεια να προσαρμόσουν το λόγο τους ώστε να… δικαιολογείται το έγκλημα του Αττίλα στο νησί μας.
Ανάμεσα στις ελάχιστες τοποθετήσεις Τούρκων αξιωματούχων για την ουσία του πολέμου και τις θέσεις των δύο χωρών που εμπλέκονται σε αυτόν, ακούσαμε ότι η Ουκρανία έπαθε ό,τι έπαθε γιατί δεν είχε εγγυήτες να την στηρίξουν. Ακούσαμε ότι η Άγκυρα στηρίζει τον αγώνα του Κιέβου. Και αμέσως μετά τους ακούσαμε να ασπάζονται τις ρωσικές αιτιάσεις περί επιχείρησης για την προστασία των αυτονομιστών, στηρίζοντας και τον αγώνα της Μόσχας.
Και κάπως έτσι θα συνέχιζαν να τοποθετούνται εάν για παράδειγμα δεν έφτανε στα αυτιά τους η προχθεσινή τοποθέτηση του Προέδρου της Βουλής των Ελλήνων. Ο Κωνσταντίνος Τασούλας διερωτήθηκε ενώπιων της Διάσκεψης των Προέδρων Κοινοβουλίων κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης εάν ο Πούτιν σκοπεύει να κάνει κάτι ανάλογο με αυτό που έκανε η Τουρκία στην Κύπρο που διατηρεί στρατεύματα στα κατεχόμενα μέχρι σήμερα. Ένα λογικό ερώτημα, που χτύπησε τουρκική φλέβα.
Ο Πρόεδρος της Μεγάλης Εθνοσυνέλευσης της Τουρκίας, Μουσταφά Σεντόπ, θύμωσε με τη συγκρίση και ενισχύοντας τη παραδοξότητα αναφέρθηκε στο ρόλο του εγγυητή για να δικαιολογήσει την εισβολή του 1974 στην Κύπρο. Πρόσθεσε προκλητικά πως μετά την «ειρηνευτική επιχείρηση, σταμάτησε η αιματοχυσία στο νησί». Και εμμέσως πλην σαφώς χαρακτήρισε την Κύπρο και την Ελλάδα τόσο «άχρηστες χώρες όσο και τα σπίρτα», αφού υποστηρίζει ότι στέκονται εμπόδιο για την ένταξη της χώρας του στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
Στην πραγματικότητα η Τουρκία γέρνει προς το μέρος του εισβολέα και του κατακτητή. Η ιστορία δεν της αφήνει άλλη επιλογή από το να δικαιολογεί αυτούς που άρχισαν τον πόλεμο. Όσο και να προσπαθεί να προσποιηθεί ότι σέβεται την εδαφική ακεραιότητα και την κυριαρχία του θύτη, όσο και να θέλει να παριστάνει τον ειρηνοποιό.
Δεν μπορεί να ξεγελάει για καιρό τη διεθνή κοινότητα. Μια χώρα που ξέρει να λύνει τις διαφορές της με τα όπλα και τους λεονταρισμούς, δεν μπορεί να καταλάβει τον πόνο που προκαλεί στους λαούς ο πόλεμος. Αδυνατεί να αντιληφθεί πως δεν μπορεί να μιλάει για ειρήνη, κρύβοντας κάτω από το χαλί τα δικά της εγκλήματα.
Contents of this article including associated images are belongs Cyprus Times
Views & opinions expressed are those of the author and/or Cyprus Times
Source
