-
.
- Русский
Η προσπάθεια της ΕΕ να προωθήσει ένα φιλόδοξο σχέδιο για την αποκατάσταση των φυσικών συστημάτων έχει υποστεί πλήγμα στην Κύπρο και αλλού στο μπλοκ
Η αποκατάσταση της φύσης είναι απολύτως λογική. Πρέπει να ξεκινήσουμε αμέσως τώρα και να επιδιώξουμε να "επαναφέρουμε τη φύση" σε μεγάλη κλίμακα
Η αποκατάσταση της καλής υγείας των φυσικών συστημάτων είναι ίσως το καλύτερο εργαλείο που διαθέτουμε για την αντιμετώπιση της διπλής - και αυξανόμενης - απειλής της κλιματικής αλλαγής και της απώλειας της βιοποικιλότητας. Η επιστήμη υποστηρίζει σαφώς την αποκατάσταση της φύσης ως "win-win" για την κοινωνία. Η έρευνα δείχνει ότι η αποκατάσταση μπορεί να έχει καθοριστικά οφέλη όχι μόνο για την υγεία του πλανήτη, αλλά και για τη γεωργία, τη δασοκομία και την αλιεία, ενώ παράλληλα συμβάλλει στη δημιουργία περισσότερων θέσεων εργασίας σε αυτούς τους ζωτικούς τομείς.
Γιατί, λοιπόν, καθώς διαβάζετε αυτό το κείμενο, η προσπάθεια της ΕΕ να φέρει έναν νέο και κατάλληλα φιλόδοξο νόμο για την αποκατάσταση της φύσης κρέμεται από μια κλωστή;
Το σχέδιο νόμου της ΕΕ για την αποκατάσταση της φύσης έχει υποστεί πλήγμα στις επιτροπές του Ευρωκοινοβουλίου. Οι ευρωβουλευτές της ομάδας του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος (ΕΛΚ) πρωτοστάτησαν στις προσπάθειες υπονόμευσης αυτής της νέας νομοθεσίας, ισχυριζόμενοι, μεταξύ άλλων, ότι αποτελεί "απειλή για την επισιτιστική ασφάλεια και τις θέσεις εργασίας"
Η θέση αυτή απλώς δεν αντέχει στον έλεγχο. Στην πραγματικότητα, τα πραγματικά στοιχεία υποστηρίζουν το ακριβώς αντίθετο (γεγονός που υποδηλώνει ότι ο χαρακτηρισμός "πλήρης μπαρούφα" θα ήταν πιο εύστοχος για το επιχείρημα του ΕΛΚ). Τα "ψεύτικα γεγονότα" και η κινδυνολογία αποτέλεσαν αναπόσπαστο μέρος της εκστρατείας του ΕΛΚ. "Δεν έχει νόημα να γκρεμίσουμε χωριά που χτίστηκαν πριν από 100 χρόνια για να δημιουργήσουμε υγροβιότοπους", ανέφερε μια πρόσφατη ανάρτηση του ΕΛΚ. Λες και... Παρά ταύτα, η "μυθολογία των ψεμάτων" της κεντροδεξιάς ομάδας έχει τραβήξει τα πρωτοσέλιδα και απειλεί να εκτροχιάσει τη μεγαλύτερη ευκαιρία μας να διορθώσουμε τα λάθη της κατάχρησης του κλίματος και της φύσης
Οι προοπτικές για το νέο νόμο για τη φύση δεν φαίνονται πολύ καλύτερες, καθώς οδηγείται ενώπιον του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου αυτή την εβδομάδα. Ορισμένοι εθνικοί ηγέτες τηρούν μια πολύ επιφυλακτική στάση, φοβούμενοι τη συντηρητική αντίδραση σε "άλλη μια περιβαλλοντική ρύθμιση". Στην πράσινη γωνία, που στέκονται όρθιοι και υπερασπίζονται τον νόμο για τη φύση, βρίσκονται ορισμένοι ευρωβουλευτές, περιβαλλοντικές ΜΚΟ όπως η BirdLife, πολλοί από τον επιχειρηματικό και τον αγροτικό τομέα και πολλοί από την επιστημονική κοινότητα. Οι πιθανότητες, ωστόσο, δεν φαίνονται καλές.
Η δύναμη άσκησης πίεσης στις Βρυξέλλες από τις "μεγάλες" γεωργικές, δασικές και αλιευτικές επιχειρήσεις είναι γιγαντιαία σε σύγκριση με εκείνη του περιβαλλοντικού λόμπι. Αυτές οι ομάδες συμφερόντων επωφελούνται σε τεράστιο βαθμό από τη "συνήθη λειτουργία" και αγωνίζονται πολύ σκληρά για να τη διατηρήσουν, ανεξάρτητα από το μακροπρόθεσμο κόστος για το περιβάλλον και την κοινωνία (ένα κόστος που συνήθως προσπαθούν να υποβαθμίσουν, όπως η καπνοβιομηχανία προσπαθούσε επί δεκαετίες να αρνηθεί τους κινδύνους του καπνίσματος για την υγεία). Αυτές είναι οι άσχημες πραγματικότητες της πολιτικής της ΕΕ.
Υπάρχει και ένας άλλος βασικός παράγοντας που παίζει ρόλο εδώ. Ζούμε σε μια εποχή όπου η γνώμη που βασίζεται σε όχι-πολύ-πολύ, συχνά έχει την ίδια βαρύτητα με τα επιστημονικά στοιχεία. Φαίνεται να έχει ελάχιστη σημασία πόσο αβάσιμη μπορεί να είναι μια γνώμη και αν υποστηρίζεται ή όχι από τα γεγονότα. Εάν ο κάτοχος της γνώμης έχει μια αρκετά μεγάλη "εξέδρα από την οποία φωνάζει", έχει πραγματικό βάρος και μπορεί να καταπνίξει τα πραγματικά αποδεικτικά στοιχεία. Αυτό είναι ένα επικίνδυνο μονοπάτι που πρέπει να ακολουθήσουμε, και αυτός ο νόμος για την αποκατάσταση είναι άλλο ένα παράδειγμα μιας συζήτησης όπου ένας διάλογος βασισμένος σε στοιχεία είναι απελπιστικά σημαντικός.
HTTPS:/CYPRUS-MAIL.COM/WP-CONTENT/UPLOADS/2023/06/BEES-SCALED.JPG
[/P]Η απώλεια των επικονιαστών και άλλων οικοσυστημικών υπηρεσιών που βασίζονται στη βιοποικιλότητα είναι η μεγαλύτερη απειλή για τις αποδόσεις των γεωργικών εκμεταλλεύσεων.Το αποτέλεσμα όλων αυτών είναι μια πολύ πραγματική προοπτική να καταλήξουμε με το ΕΛΚ και τους ομοϊδεάτες τους να απορρίπτουν τον νέο νόμο ή με έναν κανονισμό τόσο "κούφιο" στο Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο της ΕΕ, ώστε να μην έχει πραγματικό αντίκτυπο στην αποκατάσταση στην πράξη
Υπήρξε μια οριακή διαφυγή την περασμένη εβδομάδα, όταν, σε μια δύσκολη ψηφοφορία, η επιτροπή περιβάλλοντος του Κοινοβουλίου απέρριψε την προσπάθεια του ΕΛΚ να απορρίψει το σχέδιο νόμου. Με την ψηφοφορία στην ολομέλεια του Ευρωκοινοβουλίου για το θέμα αυτό να έχει οριστεί για τον Ιούλιο, αν οι ευρωβουλευτές δεν αφυπνιστούν για τον κίνδυνο, όλα θα μπορούσαν να τελειώσουν πριν από το τέλος του καλοκαιριού. Αυτό θα ήταν τρομερά νέα για όλους μας.
Ας δούμε λοιπόν τους βασικούς ισχυρισμούς κατά της αποκατάστασης, εξετάζοντας παράλληλα τα σχετικά επιστημονικά στοιχεία.
Οι αντίπαλοι του νόμου για την αποκατάσταση της φύσης ισχυρίζονται ότι αποτελεί απειλή για την επισιτιστική ασφάλεια. Οι περιορισμοί στη χρήση φυτοφαρμάκων και η επαναφορά των φρακτών και άλλων "χώρων για τη φύση" στις γεωργικές εκτάσεις, θα μειώσουν τις αποδόσεις, λέει το επιχείρημα. Τα επιστημονικά στοιχεία το διαψεύδουν σαφώς. Μακροπρόθεσμα, η κλιματική αλλαγή και οι ξηρασίες και οι πλημμύρες που επιφέρει, μαζί με την απώλεια επικονιαστών και άλλων οικοσυστημικών υπηρεσιών που βασίζονται στη βιοποικιλότητα, είναι οι μεγαλύτερες απειλές για τις αποδόσεις των γεωργικών εκμεταλλεύσεων. Τα βιώσιμα συστήματα παραγωγής τροφίμων βασίζονται σε ένα σταθερό κλίμα και υγιή αγροτικά οικοσυστήματα, πλούσια σε επικονιαστές και φυσικούς εχθρούς των εχθρών των καλλιεργειών.
Ο νέος νόμος μπορεί να μας βάλει στο σωστό δρόμο για τη μακροπρόθεσμη επισιτιστική ασφάλεια. Οι αντίπαλοι προσθέτουν ότι η προσπάθεια αποκατάστασης θα εμποδίσει την Ευρώπη να θρέψει τον κόσμο. Τα στοιχεία, όμως, δείχνουν ότι ο καλύτερος τρόπος για να συμβάλει η Ευρώπη στην παγκόσμια επισιτιστική ασφάλεια δεν είναι η προώθηση περισσότερης μη βιώσιμης παραγωγής με υψηλές εισροές. Αντίθετα, αυτό που λέει η επιστήμη είναι ότι θα πρέπει να αναλάβουμε δράση για να μειώσουμε την υψηλή κατανάλωση κρέατος και τη χρήση γεωργικών εκτάσεων για την καλλιέργεια βιοκαυσίμων (τα οποία, ως επί το πλείστον, δεν βοηθούν πραγματικά στη μείωση των εκπομπών).
Η αποκατάσταση στη θάλασσα θα απαιτήσει νέες θαλάσσιες προστατευόμενες περιοχές, οι οποίες θα βλάψουν την αλιεία, ισχυρίζονται οι αρνητές. Και πάλι, τα πραγματικά στοιχεία υποστηρίζουν ότι ισχύει το αντίθετο. Μελέτες δείχνουν ότι οι θαλάσσιες προστατευόμενες περιοχές στην πραγματικότητα ενισχύουν τα αλιευτικά αλιεύματα, παρέχοντας ζωτικά φυτώρια και καταφύγια, από τα οποία τα ψάρια "διαχέονται" στις αλιευτικές περιοχές. Με περισσότερα από το ένα τρίτο των εμπορικών ιχθυαποθεμάτων να υπεραλιεύονται το 2017 (από 10% τη δεκαετία του 1970), η ανάγκη για θαλάσσιες προστατευόμενες περιοχές για τη διατήρηση και την ενίσχυση των αλιευμάτων είναι σαφής.
Αυτή η νέα περιβαλλοντική ρύθμιση θα σκοτώσει θέσεις εργασίας, λένε οι αντίπαλοι. Τα επιστημονικά στοιχεία δείχνουν ότι ο κανονισμός για την αποκατάσταση της φύσης και οι σταδιακοί περιορισμοί στη χρήση φυτοφαρμάκων θα δημιουργήσουν νέες ευκαιρίες απασχόλησης και θα τονώσουν την καινοτομία. Οι πιο βιώσιμες, εκτατικές, γεωργικές πρακτικές τείνουν να απαιτούν περισσότερους εργαζόμενους και περισσότερη καινοτομία, ενώ η πραγματικότητα είναι ότι η ανεργία αυξάνεται γρήγορα στη συμβατική, επιχειρηματική γεωργία, με πολλούς μικρότερους αγρότες να παραιτούνται.
Τα περισσότερα από τα παραπάνω στοιχεία προέρχονται από μια πρόσφατη δήλωση υπέρ του κανονισμού αποκατάστασης που υπογράφουν περισσότεροι από 3.300 επιστήμονες (βλέπε https:/rb.gy/mzitk για περισσότερες λεπτομέρειες, συμπεριλαμβανομένων των συνδέσμων προς τα σχετικά ερευνητικά έγγραφα).
Κλείνοντας, μια υπενθύμιση των εξαιρετικών διατάξεων του κανονισμού για την αποκατάσταση της φύσης στην αρχική του μορφή, όπως συντάχθηκε από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Προτεραιότητα αποτελεί η σύνδεση της αποκατάστασης των οικοσυστημάτων με την ανάγκη για επείγουσα δράση ώστε να ανακοπεί η πορεία της κλιματικής αλλαγής. Ως εκ τούτου, η έμφαση δίνεται στην αποκατάσταση συστημάτων όπως τα δάση, οι υγρότοποι και τα θαλάσσια συστήματα, τα οποία μπορούν να απορροφήσουν και να αποθηκεύσουν CO2. Με βάση τις δεσμεύσεις της "Πράσινης Συμφωνίας" της ΕΕ, ο νέος νόμος θέτει ως γενικό στόχο την αποκατάσταση του ενός πέμπτου του συνόλου των οικοσυστημάτων της ΕΕ, σε ξηρά και θάλασσα, έως το 2030. Μέχρι το 2050, ο στόχος είναι όλα τα οικοσυστήματα της ΕΕ να έχουν εφαρμόσει σχέδια αποκατάστασης.
Ο νέος νόμος στοχεύει επίσης στη μείωση της χρήσης φυτοφαρμάκων στο μισό μέχρι το 2030. Είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι οι στόχοι αποκατάστασης επεκτείνονται πέραν των περιοχών Natura 2000 και καθορίζονται όχι μόνο για τα φυσικά συστήματα, αλλά και για τα ημιφυσικά οικοσυστήματα, όπως οι γεωργικές εκτάσεις, και περιλαμβάνουν ακόμη και στόχους για τις αστικές περιοχές. Οι επικονιαστές λαμβάνουν την απαραίτητη προσοχή, με στόχους για την αντιστροφή της μείωσης των μελισσών και των αναρίθμητων άλλων εντόμων που συχνάζουν σε λουλούδια.
Στη θάλασσα, ο νέος νόμος θα περιλαμβάνει στόχους για το κλείσιμο των αλιευτικών περιοχών, ώστε να αρχίσουν να ανακάμπτουν οι οικότοποι που έχουν καταστραφεί από την άκρως καταστροφική αλιεία με τράτες βυθού. Οι στόχοι για την αποκατάσταση των ποταμών είναι πολύ ενδιαφέροντες και προκλητικοί - όχι τουλάχιστον για την Κύπρο. Περιλαμβάνουν την απομάκρυνση των φραγμάτων και την επαναλειτουργία των πλημμυρικών πεδίων μέσω της αποκατάστασης της φυσικής ροής των ποταμών. Για τις δομημένες περιοχές, ο στόχος είναι να διασφαλιστεί η "μη καθαρή απώλεια" πρασίνου και η αύξηση της δενδροκάλυψης κατά 10% μέχρι το 2030
Τι θα ήταν κακό με όλα αυτά; Τίποτα.
Ο Martin Hellicar είναι διευθυντής της τοπικής ΜΚΟ προστασίας της φύσης BirdLife Cyprus
Τα περιεχόμενα αυτού του άρθρου, συμπεριλαμβανομένων των σχετικών εικόνων, ανήκουν στην Cyprus Mail
Οι απόψεις και οι γνώμες που εκφράζονται είναι του συγγραφέα ή/και της Cyprus Mail
Πηγή
