Πρόσφατα, οι υποσχόμενες λεπτομέρειες για το Κυπριακό στο προεκλογικό μανιφέστο του Νίκου Χριστοδουλίδη δόθηκαν στη δημοσιότητα με μεγάλες φανφάρες. Διάβασα προσεκτικά το σχετικό κείμενο των 2.000 περίπου λέξεων τρεις-τέσσερις φορές, για να καταλήξω στο συμπέρασμα ότι δεν λέει απολύτως τίποτα
Οφείλω να ομολογήσω ότι ενοχλήθηκα, όχι γιατί βρήκα κάτι με το οποίο διαφωνούσα, αλλά γιατί κατέληξα στο συμπέρασμα ότι στο Κυπριακό ο κ. Χριστοδουλίδης μας κοροϊδεύει. Το χάσμα μεταξύ αυτών που φαίνεται να λέει και αυτών που όντως λέει είναι τόσο τεράστιο που δεν μπορεί να συγκαλυφθεί, παρά τις συντονισμένες προσπάθειές του προς αυτή την κατεύθυνση
Επιτρέψτε μου να εξηγήσω: Πιστεύω ότι - θεωρητικά - υπάρχουν δύο τρόποι απελευθέρωσης και επανένωσης της Κύπρου. Ο πρώτος είναι να μπούμε σε πόλεμο με την Τουρκία και ο δεύτερος είναι να βρούμε μια συναινετική λύση του προβλήματος. Δεν υπάρχει τρίτη επιλογή και σε αυτό συμφωνούν όλοι οι υποψήφιοι πρόεδροι, συμπεριλαμβανομένου και του Νίκου Χριστοδουλίδη. Στην πρόσφατα αναθεωρημένη προεκλογική του διακήρυξη, αναφέρει: Είναι αδιανόητο να αποδεχτούμε την παρούσα κατάσταση πραγμάτων ως λύση του προβλήματος. Η συνέχιση του απαράδεκτου status quo επιδεινώνει την κατάσταση και προκαλεί νέες δυσμενείς εξελίξεις, καθιστώντας έτσι όλο και πιο δύσκολη την επίλυση του Κυπριακού
Κατά τη γνώμη μου, ο κίνδυνος πρόκλησης νέου πολέμου στην Κύπρο από την Τουρκία είναι σχεδόν μηδενικός. Η Τουρκία είναι ο νικητής του πολέμου του 1974 και δεν έχει κανένα λόγο να διαταράξει την ισορροπία που επιτεύχθηκε στο τέλος του πολέμου αυτού. Η Τουρκία θα προχωρήσει σε πόλεμο, μόνο αν προκληθεί από την ελληνική πλευρά. Σε μια τέτοια περίπτωση, όπως είναι λογικό, θα επιδιώξει να αυξήσει τα λάφυρα που κατάφερε να εξασφαλίσει το 1974.
Όποιος ισχυρίζεται ότι, σε μια τέτοια νέα αντιπαράθεση, η Τουρκία είναι βέβαιο ότι θα είναι ο ηττημένος, είναι είτε αδαής είτε αφελής είτε και τα δύο. Εκτός από την υπεροχή της Τουρκίας, τόσο σε ανθρώπινο δυναμικό όσο και σε στρατιωτικό εξοπλισμό, η πολύ μικρή απόσταση της Κύπρου και των Δωδεκανήσων από την ηπειρωτική Τουρκία (κυριολεκτικά σε απόσταση αναπνοής από τις μικρασιατικές ακτές) μπορεί εύκολα να τα καταστήσει λάφυρα ενός νέου πολέμου. Αυτά είναι τα δεδομένα που ανάγκασαν, ομολογουμένως υπό διαφορετικές συνθήκες, την τότε νεοδιορισθείσα ελληνική κυβέρνηση να υποκύψει στον τουρκικό εκβιασμό του 1974. Σε αυτό το πλαίσιο, μόνο η απόλυτη βεβαιότητα ότι τα κατεχόμενα εδάφη της βόρειας Κύπρου θα ανακτηθούν θα μπορούσε να δικαιολογήσει την πρόκληση ενός νέου πολέμου από την ελληνική πλευρά. Δυστυχώς, μια τέτοια βεβαιότητα δεν υπάρχει. Προκύπτει ότι η μόνη άλλη διαθέσιμη επιλογή είναι η επίτευξη ενός αμοιβαία αποδεκτού συμβιβασμού.
Αυτό φαίνεται να προτείνει ο Νίκος Χριστοδουλίδης στο αναθεωρημένο προεκλογικό του μανιφέστο. Το κάνει όμως με τρόπο που αδυνατεί να πείσει τους ευφυείς ανθρώπους. Ξεκινά τονίζοντας ότι "δεν θα φεισθεί κόπων και θυσιών για την επίτευξη μιας λύσης χωρίς κατοχικά στρατεύματα, χωρίς ξένες εγγυήσεις και επεμβατικά δικαιώματα, μιας λύσης που θα αποκαταστήσει την ενότητα της πατρίδας μας, του εδάφους της, του λαού της και των θεσμών της, σε ένα κανονικό δημοκρατικό κράτος, εντός της ΕΕ, όπου τα ανθρώπινα δικαιώματα και η ασφάλεια των πολιτών θα είναι εγγυημένα και πλήρως σεβαστά. Ωστόσο, μόλις οι hoi polloi διακηρύσσουν βροντερά ότι είσαι ο ένας και μοναδικός, σπεύδει να μας προσγειώσει, τονίζοντας ότι η τουρκική μαξιμαλιστική σκέψη και αδιαλλαξία είναι αυτή που εμπόδισε διαχρονικά την επίλυση του Κυπριακού
Καταλήγει στη συνέχεια: Το αποκορύφωμα της κατάρρευσης της τελευταίας φάσης των διαπραγματεύσεων στο Κραν Μοντάνα προκλήθηκε από την ασύλληπτη τακτική της Τουρκίας και την επιμονή της, μεταξύ άλλων, στη διατήρηση των τουρκικών επεμβατικών δικαιωμάτων και στη διατήρηση μόνιμης στρατιωτικής παρουσίας στην Κύπρο. Οι συνομιλίες στο Κραν Μοντανά κατέρρευσαν εξαιτίας της τουρκικής στάσης απέναντι στο πλαίσιο Γκουτέρες
Δυστυχώς, το συμπέρασμα του συντάκτη του πλαισίου δεν ήταν το ίδιο με τη δική σας εκδοχή των γεγονότων, κ. Χριστοδουλίδη. Στην επίσημη έκθεσή του, ο Γενικός Γραμματέας του ΟΗΕ απέδωσε την ευθύνη για το αδιέξοδο στο Κραν Μοντανά στην έλλειψη της απαραίτητης πολιτικής βούλησης εκ μέρους των ηγετών των δύο κυπριακών κοινοτήτων. Δυστυχώς, ολόκληρη η ηγεσία της Ευρωπαϊκής Ένωσης ήταν εκεί, μάρτυρας αυτών των τραγικών εξελίξεων- μάρτυρας της δικής μας ανεύθυνης συμπεριφοράς, για την οποία εσείς προσωπικά φέρετε τεράστια ευθύνη, αφού επιλέξατε να θυσιάσετε την πατρίδα σας για να σώσετε το πολιτικό σας κεφάλαιο, όπως έχει δημοσίως αποκαλυφθεί
Συνεχίζετε: Στο πλαίσιο αυτό, θα εντείνουμε τις προσπάθειές μας σε διεθνές επίπεδο για να ματαιώσουμε τα τουρκικά σχέδια. Η θέση σας αυτή οδηγεί αναπόφευκτα σε ένα πιεστικό ερώτημα: Με δεδομένο ότι τα τελευταία 10 χρόνια κατείχατε καίριες θέσεις (πρώτα, ως κυβερνητικός εκπρόσωπος και στη συνέχεια ως υπουργός Εξωτερικών), ενώ η σύζυγός σας είχε το γενικό πρόσταγμα στο υπουργείο Εξωτερικών, γιατί δεν κάνατε αυτό που τώρα ευαγγελίζεστε ότι θα κάνετε, μόλις εκλεγείτε στη θέση του προέδρου της Δημοκρατίας, με την υποστήριξη ενός συνονθυλεύματος κομμάτων, οι ηγέτες των οποίων διακηρύσσουν με θάρρος ότι πρωταρχικός τους στόχος είναι η κατάληψη της εξουσίας; Μπορούμε να υποθέσουμε ότι δεν απαντάτε σε αυτό το ερώτημα, επειδή δεν έχετε τίποτα να πείτε;
Επί της ουσίας, τι προτείνετε; Η απάντησή σας είναι σαφής. Να χρησιμοποιήσετε την Ευρωπαϊκή Ένωση ως εργαλείο για να παρακάμψετε την τουρκική αδιαλλαξία! Επιδιώκετε τον διορισμό μιας ισχυρής προσωπικότητας (προφανώς της επιλογής σας) από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, με συγκεκριμένους όρους εντολής (προφανώς αυτούς που αναφέρονται στο προεκλογικό σας μανιφέστο). Αυτά, κύριε Χριστοδουλίδη, είναι ανέφικτες φαντασιώσεις
Και καταλήγετε ενημερώνοντάς μας ότι τώρα μελετάτε τα υφιστάμενα συστήματα διακυβέρνησης και τις συνταγματικές ρυθμίσεις, με στόχο τη δημιουργία ιδεών και εναλλακτικών προτάσεων για γεφύρωση των διαφορετικών θέσεων και απόψεων για τη λύση του Κυπριακού. Με άλλα λόγια, σε αντίθεση με όσα αρχικά διακηρύσσετε, η πρότασή σας είναι να ξεκινήσουμε από το μηδέν, να διαμορφώσουμε το δικό μας πλαίσιο λύσης και, στη συνέχεια, να αναγκάσουμε όλους τους άλλους (συμπεριλαμβανομένης της Τουρκίας) να το αποδεχτούν!
Τέλος, αλλά όχι λιγότερο σημαντικό, δίνετε μια σημαντική συμβουλή προς τον άτυχο κυπριακό λαό. Ζητάτε η λύση του Κυπριακού να μην αποτελεί αντικείμενο συζήτησης μεταξύ των Ελληνοκυπρίων, υποστηρίζοντας ότι ιστορικά, αυτή η τάση οδήγησε συχνά σε αντιπαραγωγικές συζητήσεις, ατέρμονες συγκρούσεις και εξαντλητικές αντιπαραθέσεις. Ειδικότερα, στην παρούσα συγκυρία τέτοιες προσεγγίσεις και αντιπαραθέσεις εντός της ελληνοκυπριακής κοινότητας είναι αντιπαραγωγικές και επικίνδυνες. Με άλλα λόγια, κύριε Χριστοδουλίδη, ζητάτε λευκή επιταγή, αρνούμενοι το αναφαίρετο δικαίωμα του κυπριακού λαού να γνωρίζει τι ψηφίζει. Υποθέτω ότι έτσι μπορεί κανείς να εξηγήσει την κατηγορηματική σας άρνηση να πείτε οτιδήποτε ουσιαστικό για το τι προτίθεστε να κάνετε σε σχέση με το Κυπριακό.
Με αυτές τις σκέψεις στο μυαλό μου, παραμένω αναποφάσιστος ως προς το ποιον θα ψηφίσω στις επερχόμενες προεδρικές εκλογές, αλλά είμαι πλέον βέβαιος ότι δεν θα σας ψηφίσω, γιατί είμαι πεπεισμένος, πέρα από κάθε λογική αμφιβολία, ότι με την ψήφο μου θα επικυρώσω τη διχοτόμηση της Κύπρου.
Εύχομαι σε όλους τους αναγνώστες της Cyprus Mail Καλά Χριστούγεννα.
Ο Χρίστος Παναγιωτίδης είναι τακτικός αρθρογράφος της Cyprus Mail, της Sunday Mail και της Αλήθειας
Τα περιεχόμενα αυτού του άρθρου συμπεριλαμβανομένων των σχετικών εικόνων ανήκουν στην Cyprus Mail
Οι απόψεις και οι γνώμες που εκφράζονται είναι του συγγραφέα ή/και της Cyprus Mail
Πηγή
