Μοναδικές χορευτικές χορογραφίες θα παρουσιαστούν το επόμενο διάστημα στο Διεθνές Φεστιβάλ Λευκωσίας, καθώς Κύπριοι και Έλληνες καλλιτέχνες παρουσιάζουν διαφορετικά θέματα μέσα από την τέχνη του χορού. Οι παραστάσεις της Τρίτης και της Τετάρτης εξερευνούν την ομορφιά και τη θνητότητα του ανθρώπινου σώματος, τα ρομπότ και την τεχνητή νοημοσύνη και τις προσωπικές ιστορίες των ερμηνευτών επί σκηνής.
Η παράσταση Body of Mine του Παναγιώτη Τόφη εστιάζει στην ανατομία του σώματος, τις βασικές λειτουργίες του και τα συναισθήματα που παγιδεύονται σε αυτό ή εκφράζονται μέσω αυτού. Με τη νέα του χορογραφική δημιουργία, που κάνει πρεμιέρα στο φεστιβάλ, ο Κύπριος χορογράφος, σε συνεργασία με τους ερμηνευτές και τη δημιουργική ομάδα, ασχολείται με το ανθρώπινο σώμα και το θαυμαστό σύμπαν του. Μέσα από ένα κινησιολογικό, εικαστικό ταξίδι εμπλουτισμένο με κείμενο, ήχους ηλεκτρονικής μουσικής και ηχογραφήσεις, τέσσερις ερμηνεύτριες διαφορετικών ηλικιών διαπραγματεύονται την ιδιοκτησία του σώματός τους και τον επαναπροσδιορισμό του σώματος και της ίδιας της ζωής μέσα από αυτό.
HTTPS:/CYPRUS-MAIL.COM/WP-CONTENT/UPLOADS/2022/11/BODY-OF-MINEWEB.JPG
Ακολουθεί η Ωνάση Στέγη με ένα δίπτυχο σύγχρονου χορού που αποτελείται από τα έργα που δημιουργήθηκαν στο πλαίσιο του προγράμματος Europe Beyond Access, το οποίο έχει ως στόχο να φέρει στο προσκήνιο της ευρωπαϊκής πολιτιστικής σκηνής καλλιτέχνες των παραστατικών τεχνών με αναπηρία. Το Do Robots Have Emotions?' την Τετάρτη είναι μια πρώτη χορογραφία, που δημιούργησε ο χορογράφος Μανώλης Σαριδάκης.
Η περιπέτεια επιστημονικής φαντασίας μεταφέρει το κοινό σε ένα σύμπαν όπου η τεχνητή και η συναισθηματική νοημοσύνη ανταγωνίζονται η μία την άλλη. Τα "ρομπότ" επί σκηνής εκτελούν ατομικά και μαζί έναν προσωπικό χορό και στη συνέχεια μεταφέρονται σε ένα εικονικό μπαρ/κλαμπ, όπου γίνονται νέες εντολές για συναισθήματα κατά παραγγελία. "Η παράσταση που θα δείτε έχει να κάνει με ρομπότ", δήλωσε ο Σαριδάκης. "Επέλεξα αυτό το θέμα γιατί κι εγώ αισθάνομαι μερικές φορές σαν ρομπότ."
Η Ωνάση Στέγη θα παρουσιάσει επίσης την ίδια βραδιά το Re-Call, μια παράσταση που έχει ως αφετηρία τις προσωπικές ιστορίες των ερμηνευτών της, συγκεκριμένα τα σημεία όπου συγκλίνουν οι διάφορες διαδρομές τους. Στόχος δεν ήταν να ξαναζήσουν αυτές τις ιστορίες ή να τις περιγράψουν, αλλά να τις χρησιμοποιήσουν ως στοιχεία μιας σωματικής ταυτότητας που τους οδηγεί στη σκηνή, ώστε να χαρτογραφήσουν την παρουσία τους στο χώρο. Αυτό διαμορφώνεται επί σκηνής μέσω της χρήσης του τετραγώνου, ενός σχήματος που σηματοδοτεί τόσο την ακρίβεια όσο και τη λογική. Ένα τετράγωνο που αναμορφώνεται διαρκώς για να χωρέσει ιστορίες, να αγκαλιάσει σώματα και να δημιουργήσει στο παρόν: το τετράγωνο ως σχήμα που παραμένει σταθερό ενώ όλα αλλάζουν, τα σώματα ωριμάζουν και ο χρόνος κυλά.
Body of Mine
Χορογραφία: Παναγιώτης Τόφης. Μέρος του Διεθνούς Φεστιβάλ Λευκωσίας. 15 Νοεμβρίου. Δημοτικό Θέατρο Λευκωσίας, Λευκωσία. 8.30 μ.μ. www.soldoutticketbox.com
Do Robots Have Emotions and Re-Call
Παραστάσεις από την Ωνάση Στέγη. Στο πλαίσιο του Διεθνούς Φεστιβάλ Λευκωσίας. 16 Νοεμβρίου. Δημοτικό Θέατρο Λευκωσίας, Λευκωσία. 8.30μμ. www.soldoutticketbox.com
Τα περιεχόμενα αυτού του άρθρου, συμπεριλαμβανομένων των σχετικών εικόνων, ανήκουν στην Cyprus Mail
Οι απόψεις και οι γνώμες που εκφράζονται είναι του συγγραφέα ή/και της Cyprus Mail
Πηγή