Νέα σεζόν για το Δημοτικό Κέντρο Τεχνών Λευκωσίας (NiMAC), το οποίο διοργανώνει τρεις εκθέσεις από τις 7 Μαΐου έως τις 23 Ιουλίου. Project Room #7, Frenk Bey, Fortress and the Thing είναι ο τίτλος της έκθεσης του Hasan Aksaygın, Contemporary Photographic Practices #2, Sensing is Believing, Believing is Seeing είναι η έκθεση του Άδωνι Αρχοντίδη και One Hundred Fifty-Eight Attempts for Revision είναι ο τίτλος της έκθεσης του Νικόλα Λαμπούρη
Η έκθεση του Aksaygın πραγματεύεται την ιστορία της αποικιακής Κύπρου μέσα από μια μυθιστορηματική αφήγηση. Ο Aksaygın εξετάζει γενικότερα τις (μετα)μνήμες που προκαλούνται από την κυπριακή διένεξη, τη διασπορά της και τη μετα-αποικιοκρατία ή τις παράγωγες συγκρούσεις στην περιοχή και η επερχόμενη έκθεσή του ασχολείται με την ιστορία του ηλεκτρισμού στην αποικιακή Κύπρο. Η θεμελίωση του έργου του σηματοδοτεί την εποχή της έκρηξης που σημειώθηκε στο παλιό εργοστάσιο ηλεκτροπαραγωγής της Λευκωσίας το 1947 λόγω παραμέλησης που προκλήθηκε από τις προβληματικές σχέσεις εξουσίας μεταξύ της αποικιακής βρετανικής κυβέρνησης της Κύπρου, του Δήμου Λευκωσίας και της ιδιωτικής εταιρείας ηλεκτρισμού που παρείχε ηλεκτρική ενέργεια στην πόλη εκείνη την εποχή.
Εστιάζοντας την έρευνά του στα αίτια και τις συνέπειες αυτού του περιστατικού, ο καλλιτέχνης χρησιμοποιεί τις πληροφορίες που αντλεί από διάφορα αρχειακά, ιστορικά και ακαδημαϊκά τεκμήρια για να δημιουργήσει μια εικαστική οπτική και κειμενική αφήγηση που μπορεί να περιγραφεί ως νεο-γοτθική αφήγηση ή επανεκτέλεση του γοτθικού παραμυθιού Φρανκενστάιν.
Στη συνέχεια, το Sensing is Believing, Believing is Seeing είναι μια σειρά φωτογραφικών έργων που χρησιμοποιούν τεχνικές τηλεπισκόπησης, δηλαδή φωτογραμμετρία και σάρωση LiDAR (μια διαδικασία τρισδιάστατης σάρωσης αντικειμένων). Αν και δεν είναι αυστηρά φωτογραφία, η τρισδιάστατη σάρωση έχει τις ίδιες αρχές και φιλοδοξίες "αποτύπωσης της πραγματικότητας" με την παραδοσιακή φωτογραφία, αλλά μέσα σε ένα τρισδιάστατο ψηφιακό πλαίσιο. Ένα επαναλαμβανόμενο θέμα στις εικόνες είναι οι πύλες, φανταστικές ή προτεινόμενες.
Με μια μέθοδο παρόμοια με το κολάζ, ο Αρχοντίδης συνθέτει εικονικούς κόσμους. Οι εικονικοί κόσμοι κατέχουν ένα παράξενο οντολογικό καθεστώς που βρίσκεται στον οριακό χώρο μεταξύ του πραγματικού και του φανταστικού είναι ορατοί και φαίνεται να είναι υλικοί, ωστόσο η υλικότητά τους είναι απλώς μια ψευδαίσθηση, που απαιτεί ένα άλμα πίστης από την πλευρά του θεατή για να γίνει πλήρως αντιληπτό. Μέσα από αυτή τη διαδικασία, τα έργα διαπραγματεύονται τόσο τη διαδικασία ως μέσο της φωτογραφίας, όσο και το κυπριακό τοπίο ως τόπο που παραμένει κατά πολλούς τρόπους εικονικός.
Με την τρίτη έκθεση, η International Association of Photography & Theory [IAPT] εγκαινιάζει το πρόγραμμα PHCommission, μια εξαμηνιαία δραστηριότητα που προσκαλεί καλλιτεχνικές προτάσεις που διερευνούν τις σύγχρονες προοπτικές των φωτογραφικών πρακτικών και πειραματίζονται με την ιδέα του βιβλίου ως εναλλακτική πλατφόρμα καλλιτεχνικής παρέμβασης. Σε συνεργασία με το NiMAC, η πρώτη έκδοση του PHCommission, παρουσιάζει το έργο του καλλιτέχνη Λαμπούρη υπό τον τίτλο Εκατόν πενήντα οκτώ προσπάθειες αναθεώρησης, σε επιμέλεια της Έλενας Στυλιανού και του Γιάννη Τουμαζή.
Η έκθεση One Hundred Fifty-Eight Attempts for Revision περιλαμβάνει τέσσερις τόμους: το τρίτομο έργο Propaedeutics on Memorial Structures (2018-2020) που διερευνά την κοινωνική, πολιτική και πολιτισμική κατάσταση των μνημείων και των μνημείων στην Κύπρο και το We Never Had Winners (2021). Το Propaedeutics on Memorial Structures Vol. I (2019) μελετά, αποδομεί και αναπαριστά έναν αριθμό μνημείων στο νότιο τμήμα του νησιού και επιχειρεί να αμφισβητήσει τη σημασία τους. Το Propaedeutics on Memorial Structures Vol. II (2020) καταγράφει το σχέδιο και την πρόταση του Γιώργου Γεωργίου (1942-2008) για ένα δημόσιο μνημείο αφιερωμένο στον Αρχιεπίσκοπο Μακάριο Γ.
Το έργο εξετάζει επίσης την πράξη της φωτογράφησης και της οικειοποίησης φωτογραφικών ντοκουμέντων ως τεκμήρια μιας συγκεκριμένης ιστορικής αφήγησης. Το έργο αντανακλά κριτικά τις αμφισβητούμενες αρθρώσεις των συλλογικών εθνικών και πολιτισμικών αφηγήσεων που αφορούν αυτές τις τοποθεσίες. Το έργο We Never Had Winners (2021) λειτουργεί ως αφετηρία του τριμερούς έργου με τίτλο Propaedeutics on Memorial Structures Vol. I, II & III, το οποίο διερευνά την κοινωνική, πολιτική και πολιτισμική κατάσταση των μνημείων στην Κύπρο.
Τρεις εκθέσεις
[/P]7 Μαΐου - 23 Ιουλίου. NiMAC, Λευκωσία. Εγκαίνια: 7μμ. Τρίτη-Παρασκευή: 10πμ-9μμ. Τηλ: 22-797400. www.nimac.org.cy
Τα περιεχόμενα αυτού του άρθρου, συμπεριλαμβανομένων των σχετικών εικόνων, ανήκουν στην Cyprus Mail
Οι απόψεις και οι γνώμες που εκφράζονται είναι του συγγραφέα και/ή της Cyprus Mail
Πηγή
