Θα πρέπει να σαρώσουμε τους ξεπερασμένους κώδικες του τι είναι σωστό κάτω από το τραπέζι ή να τους αφήσουμε να παραμείνουν ως μάθημα ιστορίας ρωτά ο ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΨΗΛΙΔΗΣ
Από τότε που ήμουν παιδί, είχα μια αδυναμία στα σπαγγέτι γουέστερν. Ψεύτικο αίμα, γελοία παρατεταμένοι πυροβολισμοί, απέραντες άδειες πεδιάδες ζωγραφισμένες με τη μοναδική κινηματογράφηση του Σέρτζιο Λεόνε, ένας σιωπηλός πιστολέρο που τα βάζει με έναν στρατό κακών. Την ίδια στιγμή, ένα θέμα του Ennio Morricone παίζει στο παρασκήνιο. Τι να μην αγαπήσει κανείς;
Έτσι, με μεγάλη έκπληξη είδα την περασμένη εβδομάδα μια πρόταση ταινίας στο Netflix για ένα σπαγγέτι γουέστερν που όχι μόνο δεν είχα δει ποτέ, αλλά ούτε καν ήξερα ότι υπήρχε. Η ταινία λέγεται High Plains Drifter και σαν να μην έφταναν όλα αυτά, ο Clint Eastwood έπαιζε σε αυτήν, υποδυόμενος τον αγαπημένο χαρακτήρα του Man with no Name που τον έκανε διάσημο. Έμεινα κατενθουσιασμένος. Πώς στο καλό δεν το είχα ξαναδεί αυτό;
Τελικά υπήρχε ένας πολύ καλός λόγος
Η ταινία εκτυλίσσεται όπως σχεδόν όλα τα γουέστερν. Ένας ξένος με μυστηριώδες παρελθόν έρχεται καβάλα σε μια σκονισμένη παραμεθόρια πόλη. Κατευθύνεται αμέσως προς το σαλούν, όπου τον υποδέχονται με αχρείαστη εχθρότητα οι σκληροί τύποι της περιοχής και ξεσπά μια ανταλλαγή πυροβολισμών. Μπορώ να δω τις κριτικές των πελατών στο Yelp: λαϊκό μέρος, καλή εξυπηρέτηση, πυροβολήθηκε. Ένα αστέρι.
Στη συνέχεια τα πράγματα πήραν μια τροπή.
Ο ήρωας βγαίνει από το μπαρ μεθυσμένος, με το μπουκάλι στο χέρι, και συναντά μια γυναίκα (την υποδύεται η Νόρμα Μπλουμ) που τον προσβάλλει. Έτσι κάνει το μόνο λογικό πράγμα. Τη βιάζει
Θέλω να το ξεκαθαρίσω εξαιρετικά αυτό. Το έγκλημα δεν λαμβάνει χώρα εκτός οθόνης. Δεν υπάρχουν υπαινιγμοί. Ο "ήρωας" δεν την κοιτάζει απειλητικά, κακαρίζοντας με τρόπο που υποδηλώνει κακές προθέσεις για να εμφανιστεί κάποια στιγμή αργότερα με γρατζουνισμένο πρόσωπο. Όχι. Στον θεατή προσφέρεται ολόκληρη η σκηνή, μπροστά και στο κέντρο, με όλα τα ουρλιαχτά και τις απελπισμένες μάχες που τη συνοδεύουν. Δεν υπάρχει γυμνό, ευτυχώς, αλλά η αγωνία είναι πάρα πολύ αληθινή. Και αν αυτό δεν ήταν αρκετά ενοχλητικό, μας οδηγούν να πιστέψουμε ότι το θύμα είχε αρχίσει να το απολαμβάνει μέχρι το τέλος. Α, και υπήρχε και ένας τύπος που κοιτούσε με βλέμμα στη γωνία, ενώ έγλειφε τα χείλη του
Δεν τελειώσαμε ακόμα. Στην επόμενη σκηνή, ο "ήρωας" πηγαίνει για μπάνιο στο τοπικό κουρείο, και ενώ αυτός είναι στην μπανιέρα και καπνίζει, η γυναίκα εισβάλλει με ένα όπλο για να πάρει εκδίκηση. Ήξερα ότι ήταν αδύνατο να σκοτωθεί ο πρωταγωνιστής 15 λεπτά μετά την έναρξη της ταινίας, αλλά ένα μέρος του εαυτού μου ήλπιζε ότι προς τα εκεί θα κατευθυνόταν η πλοκή. Φυσικά αστοχεί, καθώς ο "ήρωάς" μας βάζει το κεφάλι του στο νερό και η είναι γυναίκα σέρνεται ουρλιάζοντας, ενώ ο "ήρωάς" μας βγαίνει αλώβητος από το νερό. Αλλά κοιτάξτε! Το πούρο του είναι τώρα βρεγμένο! Τι απολαυστική ταινία!
Οι άντρες της πόλης κάνουν στη συνέχεια συνέλευση για να αποφασίσουν αν θα πρέπει να προσλάβουν τον Ξένο για να τους προστατεύσει από τους παράνομους, αλλά η συνέλευση διακόπτεται από τη γυναίκα που ουρλιάζει. Απαιτεί να τιμωρήσει κάποιος τον "ήρωα" για ό,τι έκανε. Της λένε να σταματήσει την υστερία. Αυτό ήταν ό,τι μπορούσα να αντέξω ένα απόγευμα Τετάρτης και το έκλεισα.
Παρεμπιπτόντως, η ταινία αυτή βγήκε το 1973, όταν ο Ίστγουντ ήταν ήδη καθιερωμένος κινηματογραφικός σταρ. Επίσης, ο ίδιος την έγραψε και τη σκηνοθέτησε. Δεν ήταν ένας νέος ηθοποιός, που έπαιρνε όποιον ρόλο μπορούσε, όσο απαίσιος κι αν ήταν, για να μπορέσει να βάλει το πόδι του στην πόρτα. Αυτή η σκηνή ήταν μια δημιουργική επιλογή που έκανε συνειδητά ο Ίστγουντ. Κάντε με αυτή την πληροφορία ό,τι θέλετε.
Η ταινία δίνει κατά κάποιο τρόπο μια δικαιολογία για τη συμπεριφορά του "ήρωα". Στο τέλος, υποτίθεται ότι είναι ένα πνεύμα εκδίκησης, που επιστρέφει από τους νεκρούς για να επιφέρει δίκαιη τιμωρία στους κατοίκους της πόλης. Σίγουρα, Κλιντ, σίγουρα.
Αυτή η ταινία δεν είναι σε καμία περίπτωση η μόνη που χρησιμοποιεί γραφικές σεξουαλικές επιθέσεις ως μέσο πλοκής, και υπάρχουν πολύ χειρότερες σκηνές βιασμού. Υπάρχει όμως ένας λόγος που αυτό έχει γίνει όλο και πιο σπάνιο. Οι άνθρωποι αλλάζουν. Η κοινωνία αλλάζει. Κάτι που ήταν αποδεκτό πριν από 50 χρόνια σήμερα είναι αδιανόητο.
Εδώ είναι το ερώτημα της χούφτας των δολαρίων: Πιστεύω ότι το Netflix πρέπει να κατεβάσει την ταινία; Η απάντηση είναι "όχι". Κάτι τέτοιο θα σκουπίσει το πρόβλημα κάτω από το χαλί. Προσποιούμενοι ότι δεν υπήρξε εποχή που μια γυναίκα που έλεγε στον κόσμο ότι δέχτηκε σεξουαλική επίθεση αντιμετωπιζόταν ως υστερική. Αντ' αυτού, θα πρέπει να ακολουθήσουν το δρόμο του Looney Tunes DVD και τουλάχιστον να ενημερώσουν τους θεατές, ιδίως τους νεότερους. Η τέχνη υποτίθεται ότι υποκινεί την αλλαγή, οπότε ίσως οι ταινίες και οι ξεπερασμένες τηλεοπτικές εκπομπές μπορούν να κάνουν αυτό τον τελικό τους σκοπό και να μας κάνουν να αναρωτηθούμε: αν οι άνθρωποι ήταν εντάξει με πράγματα που τώρα είναι απεχθή, υπάρχει κάτι που σήμερα θεωρείται αποδεκτό και θα σοκάρει τους ανθρώπους σε 50 χρόνια από τώρα;
Τα περιεχόμενα αυτού του άρθρου συμπεριλαμβανομένων των σχετικών εικόνων ανήκουν στην Cyprus Mail
Οι απόψεις και οι γνώμες που εκφράζονται είναι του συγγραφέα και/ή της Cyprus Mail
Πηγή