Τι νέο υπάρχει

[Cyprus Mail] Το Κυπριακό μπορεί να λυθεί "σε ένα μήνα"...

feature-nick-A-no-sign-in-the-lead-up-to-the-2003-referendum-960x976.jpg

Αλλά ο εμπειρογνώμονας προειδοποιεί ότι η έλλειψη πολιτικής σημαίνει ότι πιθανότατα δεν θα γίνει ποτέ

Μπορεί το Κυπριακό να επιλυθεί; Ο καθηγητής James Ker-Lindsay, ο παθιασμένος αναλυτής διεθνών σχέσεων, προειδοποίησε πρόσφατα ότι η Κύπρος έχει γίνει πρότυπο μιας φαινομενικά άλυτης σύγκρουσης - με το σκεπτικό ότι μπορεί να λυθεί μέσα σε ένα μήνα, αλλά είναι όλο και πιο απίθανο να λυθεί

Κατά την άποψή του, και σε αντίθεση με ό,τι πιστεύουν πολλοί, υποστηρίζει ότι το Κυπριακό δεν είναι ένα ιδιαίτερα πολύπλοκο πρόβλημα. Για τον ίδιο, το πρόβλημα είναι η έλλειψη πολιτικής βούλησης και η πάροδος του χρόνου που το καθιστά υπόδειγμα μιας φαινομενικά άλυτης σύγκρουσης.

"Ουσιαστικά γνωρίζουμε πώς θα έμοιαζε μια διευθέτηση και δεν είναι υπερβολή να πούμε ότι θα μπορούσε να λυθεί σε ένα μήνα με την κατάλληλη πολιτική βούληση", εκθέτει ο ειδικός σε θέματα Κύπρου και καθηγητής στο London School of Economics σε πρόσφατο βίντεο-έκθεση που αναρτήθηκε στο YouTube, γυρισμένο κυρίως στη Λευκωσία.

Επαναλαμβάνει ότι υπάρχουν τρεις βασικές διαφορές, τις οποίες πλέον όλοι γνωρίζουμε πολύ καλά - αλλά τις αναλύει με εμπειρογνωμοσύνη ο Ker-Lindsay - δηλαδή, η διακυβέρνηση, το εδαφικό/ιδιοκτησιακό και η ασφάλεια.

Για τον ίδιο, το κλειδί που λείπει για το ξεκλείδωμα της παγωμένης σύγκρουσης είναι η πολιτική βούληση για κάτι τέτοιο - και από τις δύο κοινότητες.

Υποστηρίζει ότι εντός της ελληνοκυπριακής κοινότητας υπάρχει ένα πολύπλοκο φάσμα στάσεων και ότι οποιοδήποτε μελλοντικό δημοψήφισμα για μια συμφωνία θα μπορούσε να απορριφθεί, ένα σενάριο που πιθανότατα θα έκανε τη διεθνή κοινότητα να εγκαταλείψει τελικά το θέμα.

"Αν υπάρξει άλλο δημοψήφισμα και οι Ελληνοκύπριοι καταψηφίσουν το ψήφισμα για άλλη μια φορά, δεν θα υπάρξουν άλλες συνομιλίες για τη διευθέτηση: ο κόσμος είναι πιθανό τελικά απλά να παραιτηθεί.

"Υπό αυτή την έννοια, πολλοί Ελληνοκύπριοι πιστεύουν ότι είναι καλύτερα να σταματήσουν οι συνομιλίες από το να φτάσουν σε αυτό το σημείο, παρά να τις αφήσουν να πάνε σε άλλη ψηφοφορία και να υπάρξει απόρριψη", λέει.

Ουσιαστικά, βλέπει τρία βασικά στρατόπεδα εντός της ελληνοκυπριακής κοινότητας: αυτούς που είναι σταθερά υπέρ της επανένωσης, τους σκληροπυρηνικούς που αντιτίθενται σε οποιαδήποτε ομοσπονδιακή συμφωνία, και στη συνέχεια αυτούς που βρίσκονται στη μέση - που δεν αντιτίθενται αλλά τη θεωρούν επικίνδυνη.

Πέρα από το χάσμα, λέει ότι αν και η γενική άποψη είναι ότι οι Τουρκοκύπριοι πιθανώς θα ψήφιζαν υπέρ της επανένωσης αν τους δινόταν άλλη μια ευκαιρία, αυτό σίγουρα δεν μπορεί να θεωρείται δεδομένο.

"Όπως και η ελληνοκυπριακή κοινότητα, έτσι και αυτή έχει τους σκληροπυρηνικούς της", προειδοποιεί.

Λέει ότι πολλοί Τουρκοκύπριοι αντιτίθενται σταθερά στην προοπτική της επανένωσης, προτιμώντας να διατηρήσουν την απομόνωσή τους μέσα σε ένα μη αναγνωρισμένο κράτος παρά να ενωθούν με τους Ελληνοκύπριους.

Εν τω μεταξύ, ακόμη και οι μετριοπαθείς Τουρκοκύπριοι που θα μπορούσαν να δουν τα πλεονεκτήματα της επανένωσης - ειδικά δεδομένου του αυξανόμενου ελέγχου της Άγκυρας στο βορρά - δεν κάνουν πάντα εύκολη την επανένωση.

"Ενώ η ανάγκη για πολιτική ισότητα είναι σίγουρα κατανοητή, έχει κανείς την αίσθηση ότι τείνουν να απαιτούν απλώς πάρα πολλά - ή τουλάχιστον αποτυγχάνουν να εξετάσουν ρεαλιστικά την κατάσταση.

"Πρέπει να αναγνωρίσουμε ότι η Τουρκία ασκεί όλο και πιο σφιχτό έλεγχο στο βορρά", εξηγεί.

Πιο πρόσφατα, αυξάνονται οι φόβοι ότι η Άγκυρα, έχοντας χάσει την υπομονή της με τις συνομιλίες επανένωσης, μπορεί να επιχειρήσει ακόμη και να προσαρτήσει το βορρά. Αυτό θα είχε προφανώς σοβαρές επιπτώσεις και θα τερμάτιζε την ελπίδα της επανένωσης για το ορατό μέλλον.

"Όλα αυτά σημαίνουν ότι, εκτός από τα σκληροπυρηνικά στοιχεία και στις δύο κοινότητες, που απλά δεν θέλουν να ζήσουν ο ένας με τον άλλον - ακόμη και εκείνοι που βρίσκονται στη μέση, εκείνοι που εξακολουθούν να πιστεύουν σε μια διευθέτηση αλλά έχουν τις εύλογες ανησυχίες τους σχετικά με την πραγματικότητα της επανασύνδεσης- δεν μπόρεσαν να βρουν το κεντρικό έδαφος που απαιτείται για να καταστεί δυνατή η επανένωση", λέει ο Ker-Lindsay.

Για πολλούς, οι ελπίδες για το μέλλον ενός ενωμένου νησιού έχουν εναποτεθεί στους ώμους της νεότερης γενιάς - καθώς η σκέψη είναι ότι δεν θα έχουν μεγαλώσει με το μίσος και τη βία που βίωσαν στο παρελθόν και θα είναι πιο πιθανό να προχωρήσουν

Αλλά, και πάλι, η Ker-Lindsay προσφέρει μια απογοητευτική ανάλυση: "Μπορεί να είναι δελεαστικό να πιστεύουμε ότι οι νεότεροι Ελληνοκύπριοι και Τουρκοκύπριοι προσφέρουν την καλύτερη ελπίδα για μια συμφωνία στο μέλλον [ΑΛΛΆ] τα στοιχεία στην πραγματικότητα δείχνουν το αντίθετο."

"Ο χρόνος δεν φαίνεται να αναδεικνύει μετριοπαθείς φωνές υπέρ της διευθέτησης - αντίθετα απλώς δημιουργεί νέες γενιές με ελάχιστη έως καθόλου εμπειρία πραγματικής συμβίωσης.

"Για τους νέους, η άλλη πλευρά δεν είναι ένας τόπος κοινής προσωπικής εμπειρίας, όπως μπορεί να ήταν για τους παππούδες τους, αντίθετα είναι ουσιαστικά μια ξένη χώρα που κατοικείται από ανθρώπους που αισθάνονται πολύ ξένοι - παρά την κοινή τους κυπριακή κληρονομιά", λέει.

Ο Ker-Lindsay καταλήγει: "Για όλους αυτούς τους λόγους, έχει κανείς την αίσθηση ότι ενώ μια διευθέτηση μπορεί σίγουρα να βρεθεί σε θεωρητικό επίπεδο, φαίνεται όλο και πιο απίθανο να επιτευχθεί ποτέ οποιαδήποτε συμφωνία."

Ο James Ker-Lindsay είναι επισκέπτης καθηγητής στο Ευρωπαϊκό Ινστιτούτο της Σχολής Οικονομικών και Πολιτικών Επιστημών του Λονδίνου (LSE) και ερευνητικός συνεργάτης στο Κέντρο Διεθνών Σπουδών του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης. Επικεντρώνεται κυρίως στις συγκρούσεις, την ειρήνη και την ασφάλεια στα Βαλκάνια και την Ανατολική Μεσόγειο (ιδίως το Κυπριακό) και έχει γράψει πολλά βιβλία, μεταξύ των οποίων Resolving Cyprus: New Approaches to Conflict Resolution


Τα περιεχόμενα αυτού του άρθρου, συμπεριλαμβανομένων των σχετικών εικόνων, ανήκουν στην Cyprus Mail
Οι απόψεις και οι γνώμες που εκφράζονται είναι αυτές του συγγραφέα ή/και της Cyprus Mail

Πηγή

 
Πίσω
Κορυφή