Γράφει η Κούλα Μιχαήλ
Πολλές φορές μου ζητείται να κάνω παρουσιάσεις σε ανθρώπους για διάφορα περιβαλλοντικά θέματα με στόχο την εκπαίδευση, την ευαισθητοποίηση, την ενημέρωση, την κινητοποίηση και πολλά άλλα. Μέσα από αυτές τις παρουσιάσεις, και για να κάνω την τοποθέτησή μου να ξεχωρίζει, επιλέγω μερικές φορές να τους σοκάρω ελαφρά ρωτώντας τους: "Γνωρίζατε ότι και οι άνθρωποι είναι ζώα;". Και εκείνη τη στιγμή μπερδεύονται εντελώς, ή ακόμη και προσβάλλονται, ψιθυρίζοντας ο ένας στον άλλο αρκετά ενοχλημένοι. Γιατί; Επειδή το έχουν ξεχάσει. Έχουμε ξεχάσει ποιοι είμαστε. Έχουμε ξεχάσει το πιο σημαντικό πράγμα: ότι είμαστε ζώα, πλήρως εξαρτώμενοι από τη φύση και τη μητέρα γη.
Ο ανθρωποκεντρισμός μας, η πεποίθηση ότι είμαστε το πιο σημαντικό ον σε αυτόν τον πλανήτη, μας έχει αποσυνδέσει από το φυσικό μας περιβάλλον. Η παγκοσμιοποίηση, η βιομηχανοποίηση σχεδόν των πάντων, η ζωή στις πόλεις, η τεχνολογική πρόοδος, οι αυξανόμενες ανάγκες που επιβάλλουμε στον εαυτό μας και ο τρόπος ζωής με την ταχύτητα του φωτός, έχουν υψώσει μεγάλα τείχη ανάμεσα σε εμάς και τη μητέρα γη. Η ευκολία με την οποία έχουμε πρόσβαση στα αγαθά έχει δημιουργήσει την ψευδαίσθηση ότι οι πόροι του πλανήτη μας είναι ατελείωτοι
Δυστυχώς, το φυσικό περιβάλλον δεν αποτελεί προτεραιότητα για πολλούς σήμερα. Για ορισμένους, αυτό συμβαίνει επειδή δεν κατανοούν πλήρως τη σημασία του. Για άλλους, είναι επειδή οι πολιτικές ή οικονομικές τους ανησυχίες έχουν μεγαλύτερη σημασία. Και έχουμε και τους ανθρώπους που δεν έχουν την πολυτέλεια να κάνουν οτιδήποτε για την προστασία του περιβάλλοντος γιατί η επιβίωσή τους είναι η μόνη και καθημερινή τους ανησυχία και αγώνας
Και εδώ έρχεται αυτή η αποσύνδεση που οδηγεί στο να γίνουμε οι καταστροφείς του φυσικού μας κόσμου, του πλανήτη μας, της πηγής της ζωής μας. Εδώ είναι το παράδοξο- μπορεί να στεναχωριόμαστε όταν βλέπουμε ένα ζώο σε μια τηλεοπτική εκπομπή να αγωνίζεται να βρει τροφή και καταφύγιο εξαιτίας των ζημιών που έχουμε προκαλέσει, αλλά η στεναχώρια μας δεν θα διαρκέσει πολύ. Το επόμενο λεπτό, θα αλλάξουμε κανάλι για να αποφύγουμε να αντιμετωπίσουμε την πραγματικότητα- το αποτέλεσμα της απληστίας μας που έχει αφήσει, και συνεχίζει να αφήνει, ένα βαρύ αποτύπωμα σε αυτόν τον πλανήτη.
Υπεραλίευση, εντατική γεωργία, εξόρυξη πετρελαίου, καταστροφή οικοτόπων, που οδηγεί στην απώλεια οικοσυστημάτων, αφανισμό των ωκεανών μας, των δασών μας, απώλεια της βιοποικιλότητας, εξάντληση των φυσικών πόρων, κλιματική αλλαγή και τόσα άλλα. Όλα αυτά για χάρη της ικανοποίησης των ατελείωτων επιθυμιών μας
Ζητάμε πάρα πολλά. Δεν χρειαζόμαστε. Θέλουμε. Έχουμε χάσει την εστίαση σε αυτό που πραγματικά έχει σημασία. Και σε εκείνο το σημείο οι πράξεις μας και η αποσύνδεσή μας, μας χτυπούν ξανά στο πρόσωπο σαν ένα τεράστιο μπούμερανγκ. Ασθένειες, επισιτιστική κρίση, επιπτώσεις στην ανθρώπινη ψυχολογία και ευημερία, ακραία καιρικά φαινόμενα, και άλλα, και άλλα, και άλλα πολλά, και μια συνεχής απειλή για τη σταθερότητα του πλανήτη μας, του πλανήτη και του σπιτιού κάθε είδους
Έχουμε ξεπεράσει τα όρια. Δεν είναι αυτό που κάνουν τα ζώα!
Ο πλανήτης μας, το μοναδικό μας σπίτι, δεν αντέχει πλέον να παρέχει όσα ζητάμε. Ο πλανήτης γη δεν μπορεί να αναγεννήσει τους πόρους του τόσο γρήγορα όσο τους χρησιμοποιούμε εμείς, δεν μπορεί να επαναφέρει χαμένα είδη, μοναδικά ενδιαιτήματα, δεν μπορεί να προσαρμοστεί σε όλες αυτές τις ραγδαίες και συνεχείς αλλαγές. Η καταστροφή του περιβάλλοντος είναι το αποτέλεσμα της έντονης δράσης του είδους μας. Ή μπορώ να πω, της κατάρρευσης;
Αυτό συμβαίνει εδώ και πάρα πολύ καιρό. Βλέπαμε αυτό το μπούμερανγκ να πηγαίνει, αλλά δεν μπορούσαμε ποτέ να προβλέψουμε πόσο άσχημες θα ήταν οι συνέπειες και τώρα, μας χτυπάει σκληρά... Εμάς, το "σπουδαιότερο" είδος από όλα. Έχουμε, για άλλη μια φορά, αποδειχθεί λάθος.
Κανείς, πουθενά, δεν μπορεί και δεν πρέπει ποτέ ξανά να αμφισβητήσει την εγγενή αξία του φυσικού περιβάλλοντος. Και βρίσκω τον εαυτό μου να εκνευρίζεται με τους ανθρώπους που εξακολουθούν να μην το καταλαβαίνουν και εξακολουθούν να ζητούν αποδείξεις. Αποδείξεις για το τι υποστηρίζει τη ζωή σε αυτόν τον πλανήτη. Ανεξάρτητα από τους λόγους για τους οποίους κάποιοι εξακολουθούν να επιλέγουν να μην το θέτουν ως προτεραιότητα και να μην το αποδέχονται, είναι τώρα, περισσότερο από ποτέ, ζωτικής σημασίας να κατανοήσουμε ότι μιλάμε για το μέλλον το δικό μας και των παιδιών μας όταν μιλάμε για την προστασία του πλανήτη μας. Δεν υπάρχει άλλος χρόνος για χάσιμο. Μη λυπάστε το ζώο που υποφέρει. Φοβηθείτε για το ποιος μπορεί να υποφέρει μετά.
Ήρθε η ώρα να δράσουμε, να αντιδράσουμε, να απαιτήσουμε, να αλλάξουμε. Ήρθε η ώρα να γίνετε μέρος της λύσης. Πρέπει να συνειδητοποιήσουμε τι έχει γίνει και να επανεξετάσουμε τις ενέργειές μας, αλλάζοντας τις προτεραιότητές μας σε όλα τα επίπεδα λήψης αποφάσεων, ανακατευθύνοντας τις προσπάθειές μας προς ένα βιώσιμο μέλλον
Αντιλαμβάνομαι ότι αυτό δεν θα είναι κάτι εύκολο. Όμως οι άνθρωποι έχουν αποδείξει ότι μπορούν να κάνουν θαύματα αν συνεργαστούν για έναν κοινό σκοπό. Εξακολουθώ να έχω πίστη στο είδος μας και εξακολουθώ να πιστεύω σε αυτά τα θαύματα. Μπορούμε και θα τα καταφέρουμε καλύτερα από αυτό. Αρκεί να υπενθυμίζουμε στους εαυτούς μας ότι είμαστε ζώα και ότι πρέπει να σεβόμαστε αυτόν τον πλανήτη όπως κάνουν όλα τα άλλα ζώα.
Όπως το έθεσε τόσο περιεκτικά ο Αμερικανός ποιητής και περιβαλλοντικός ακτιβιστής Gary Snyder:
Η Κούλλα Μιχαήλ είναι διευθύντρια του Κυπριακού Κέντρου Περιβαλλοντικών Μελετών Terra Cypria
Τα περιεχόμενα αυτού του άρθρου, συμπεριλαμβανομένων των σχετικών εικόνων, ανήκουν στην Cyprus Mail
Οι απόψεις και οι γνώμες που εκφράζονται είναι του συγγραφέα ή/και της Cyprus Mail
Πηγή
