Υπάρχει επείγουσα ανάγκη να ανοίξουν οι γραμμές επικοινωνίας και να τερματιστεί αυτός ο πόλεμος
Του Alper Ali Riza
Η Ουκρανία εκλιπαρεί για βοήθεια από το ΝΑΤΟ και την ΕΕ για να αποκρούσει τη ρωσική εισβολή από τότε που η Ρωσία εισέβαλε στις 24 Φεβρουαρίου 2022.
Η παθιασμένη διάλεξη cum rant της Ουκρανής δημοσιογράφου Daria Kalenuik στον Boris Johnson κατά τη διάρκεια συνέντευξης Τύπου στην Πολωνία την περασμένη εβδομάδα για την ανικανότητα της Δύσης απέναντι στη ρωσική επιθετικότητα άφησε άναυδο και τσίμπησε τον πρωθυπουργό.
Συνήλθε αρκετά για να της πει την πικρή αλήθεια ότι το ΝΑΤΟ ήταν απρόθυμο να πάει σε πόλεμο με τη Ρωσία για να σώσει την Ουκρανία παρά το γεγονός ότι ενθαρρύνθηκε από τη Βρετανία και τις ΗΠΑ πριν δεχθεί επίθεση να πάρει θέση για το δικαίωμά της να ζητήσει την ένταξή της στο ΝΑΤΟ
Η δικαιολογία του ΝΑΤΟ είναι ότι είναι μια συλλογική αμυντική στρατιωτική συμμαχία που δεν έχει ρόλο στην άμυνα κρατών που δεν είναι μέλη του και δέχονται επίθεση. Δεν ήταν αυτό που υποστήριξε όταν βομβάρδισε τη Γιουγκοσλαβία το 1999, όταν ισχυρίστηκε ότι ενώ η συμμετοχή στο ΝΑΤΟ υποχρεώνει τη συμμαχία να υπερασπίζεται τα κράτη μέλη, είχε επίσης νομική εξουσία βάσει της συνθήκης του ΝΑΤΟ να εμπλακεί στην άμυνα οντοτήτων που δεν είναι μέλη για ανθρωπιστικούς λόγους
Παρόλα αυτά, οι περισσότεροι άνθρωποι συμφωνούν ότι η διακριτικότητα είναι το καλύτερο μέρος της ανδρείας και ότι το ΝΑΤΟ δεν πρέπει να εμπλακεί στρατιωτικά με τη Ρωσία για την Ουκρανία και ότι μια ρεαλιστική προσέγγιση είναι η σοφότερη πορεία, ακόμη και αν δεν είναι ούτε ευγενής ούτε ηρωική.
Η Ουκρανία ζητά επίσης προστασία από τις ρωσικές επιθέσεις στους πυρηνικούς της αντιδραστήρες, άμεση ένταξη στην ΕΕ, αποζημιώσεις για τις ζημιές και την καταστροφή των πόλεων και των υποδομών της, δίωξη της ρωσικής ηγεσίας για εγκλήματα πολέμου, συμπεριλαμβανομένων των πυρών σε πυρηνικές εγκαταστάσεις, και κλείσιμο των Στενών της Ευρασίας στην Τουρκία. Ο κατάλογος γεννιέται από τις ανάγκες της εισβολής και του πολέμου, αλλά δεν είναι λιγότερο άξιος σοβαρής εξέτασης γι' αυτό.
Η έκρηξη στο μεγαλύτερο συγκρότημα πυρηνικών αντιδραστήρων της Ουκρανίας στη νότια Ουκρανία έστειλε καμπανάκι συναγερμού στα αυτιά μου καθώς γύρισα και συντονίστηκα στην Παγκόσμια Υπηρεσία του BBC το πρωί της περασμένης Παρασκευής. Οι δύο πλευρές κατηγορούν η μία την άλλη για την πυρκαγιά έξω από την περίμετρο του αντιδραστήρα, αλλά τα στοιχεία δείχνουν ότι προκλήθηκε από Ρώσους στρατιώτες που έριξαν κατά λάθος βλήματα πυροβολικού προς την κατεύθυνσή του.
Υπάρχουν αρκετοί πυρηνικοί σταθμοί στην Ουκρανία, οι οποίοι προφανώς δεν είχαν ληφθεί δημοσίως υπόψη στη γεωπολιτική εξίσωση από το ΝΑΤΟ πριν από την εισβολή. Τώρα, ωστόσο, υπάρχει επείγουσα ανάγκη για τους στρατιωτικούς στη Ρωσία, την Ουκρανία και το ΝΑΤΟ να επανενεργοποιήσουν τις προηγούμενες γραμμές επικοινωνίας αποσυγκέντρωσης και να τερματίσουν αυτόν τον επικίνδυνο πόλεμο πριν ανατιναχθεί ένας πυρηνικός αντιδραστήρας και μολυνθεί η Ευρώπη και η Ρωσία με ραδιενέργεια
Η ένταξη της Ουκρανίας στην ΕΕ, όπως και η ένταξη στο ΝΑΤΟ, είναι προβληματική. Η προσπάθεια που έκανε την περασμένη εβδομάδα ο πρόεδρος της Ουκρανίας Βλοντίμιρ Ζελενέσκι να προτρέψει την ΕΕ να επισπεύσει την είσοδο της χώρας του στην ΕΕ με βάση την έκτακτη συμπάθεια για την επιθετικότητα της Ρωσίας, έχει σημαντική αγοραπωλησία μεταξύ των κρατών της Βαλτικής, αλλά όπως είπε ένας μηχανικός της ΕΕ, η ένταξη δεν αποτελεί προτεραιότητα επί του παρόντος.
Οι αποζημιώσεις για την καταστροφή των πόλεων, κωμοπόλεων και χωριών της Ουκρανίας και η δίωξη των Ρώσων ηγετών εξαρτώνται από το αν η Ρωσία αποτύχει στην κακώς εννοούμενη αποστολή της στην Ουκρανία. Το τραγικό είναι ότι ούτε καν οι Ρώσοι δεν γνωρίζουν το τελικό παιχνίδι της επίθεσής τους κατά των συγγενών τους στην Ουκρανία. Πρακτικά, πάντως, αν οι Ρώσοι καταλάβουν την Ουκρανία, θα πρέπει να ανακατασκευάσουν τις υποδομές που κατέστρεψαν.
Η δίωξη των Ρώσων ηγετών αφού κατακαθίσει η σκόνη μπορεί να γίνει μόνο ως δικαιοσύνη του νικητή- προϋποθέτει όχι μόνο την ήττα της Ρωσίας στην Ουκρανία αλλά και την ανατροπή της κυβέρνησης του Βλαντιμίρ Πούτιν στη Μόσχα. Προς το παρόν η προτεραιότητα είναι να επιτευχθεί κατάπαυση του πυρός και να επέλθει ειρήνη στο λαό της Ουκρανίας και για να γίνει αυτό είναι απαραίτητο το ΝΑΤΟ να έρθει εκ νέου σε επαφή με τη Ρωσία και την ηγεσία της
Φυσικά, αν υπάρχουν αποδείξεις για εσκεμμένη δολοφονία αμάχων και αλόγιστη καταστροφή πόλεων, κωμοπόλεων και χωριών που δεν δικαιολογείται από στρατιωτική αναγκαιότητα, πρόκειται για εγκλήματα πολέμου και μπορεί να ασκηθούν διώξεις κατά των υπευθύνων- αλλά όπως λέω η πραγματική διαδικασία θα εξαρτηθεί από την έκβαση του πολέμου.
Από όλα τα αιτήματα της ηγεσίας της Ουκρανίας το πιο εύκολα ικανοποιήσιμο ήταν το κλείσιμο για τα πολεμικά πλοία των Στενών των Δαρδανελλίων προς τη Θάλασσα του Μαρμαρά μέσω των Στενών του Βοσπόρου προς τη Μαύρη Θάλασσα και αντίστροφα
Η ελεύθερη ναυσιπλοΐα μέσω των Στενών διέπεται από τη Σύμβαση του Μοντρέ του 1936. Η Σύμβαση προβλέπει την ελευθερία διέλευσης και ναυσιπλοΐας και λαμβάνει υπόψη τις ανησυχίες για την ασφάλεια, την οικονομία και την υγιεινή της Τουρκίας και των κρατών της Μαύρης Θάλασσας
Η Σύμβαση χωρίζεται σε τρία μεγάλα τμήματα που αφορούν τα εμπορικά πλοία, τα πολεμικά πλοία και τα αεροσκάφη. Υποδιαιρείται περαιτέρω σε τμήματα που ρυθμίζουν τη διέλευση πολεμικών πλοίων σε καιρό πολέμου κατά τον οποίο η Τουρκία δεν είναι εμπόλεμο κράτος και όταν είναι εμπόλεμο κράτος.
Σύμφωνα με το άρθρο 19 σε καιρό πολέμου κατά τον οποίο η Τουρκία δεν είναι εμπόλεμο κράτος, όπως ο σημερινός πόλεμος στην Ουκρανία, απαγορεύεται η διέλευση πολεμικών πλοίων εμπόλεμων δυνάμεων από τα Στενά, εκτός του ότι μπορούν να επιστρέψουν σε βάσεις από τις οποίες έχουν απομακρυνθεί.
Φαίνεται ότι η Τουρκία τελικά αποδέχθηκε ότι η εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία και οι συνεχιζόμενες στρατιωτικές επιχειρήσεις εκεί είναι πόλεμος σύμφωνα με το άρθρο 19 της Σύμβασης, παρόλο που η Ρωσία θεωρεί ότι πρόκειται για ειδική στρατιωτική επιχείρηση και όχι για πόλεμο. Στην πραγματικότητα αυτό δεν έχει κάνει μεγάλη διαφορά καθώς τα περισσότερα ρωσικά πολεμικά πλοία επέστρεψαν στη Μαύρη Θάλασσα πριν αρχίσει η εισβολή
Τα αρχικά κράτη-μέλη της Σύμβασης ήταν η Τουρκία, η Ελλάδα, η Βουλγαρία, η Ρουμανία, η Γιουγκοσλαβία, η Ιαπωνία, η Γαλλία, η Βρετανία και η Σοβιετική Ένωση. Η Ρωσία ήταν το διάδοχο κράτος της Σοβιετικής Ένωσης, μέρος της οποίας ήταν η Ουκρανία, αν και η Ουκρανία και η Λευκορωσία εκπροσωπήθηκαν χωριστά στον ΟΗΕ μετά από επιμονή της Σοβιετικής Ένωσης το 1945. Το άλλο κράτος της Μαύρης Θάλασσας είναι η Γεωργία και ήταν και αυτή ως γνωστόν μέρος της Σοβιετικής Ένωσης.
Όταν η Ρωσία διαδέχθηκε τη Σοβιετική Ένωση ως διάδοχο κράτος, της δόθηκε η έδρα της Σοβιετικής Ένωσης στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ και ο έλεγχος του πυρηνικού της οπλοστασίου. Η Ουκρανία παρέδωσε τα πυρηνικά της όπλα στη Ρωσία για παροπλισμό και συμφώνησε σε εγγυήσεις ασφαλείας από τη Ρωσία οι ΗΠΑ και η Βρετανία περιείχαν το μνημόνιο της Βουδαπέστης για τις εγγυήσεις ασφαλείας του 1994, αφού οι ΗΠΑ αρνήθηκαν να εγγυηθούν ότι θα επέμβουν σε περίπτωση παραβίασης της κυριαρχίας της
Το γεγονός ότι η Ουκρανία ήθελε αμερικανικές εγγυήσεις είναι αποτέλεσμα της επιρροής σε όλο τον κόσμο του αμερικανικού εξαιρετισμού που ο Βλαντιμίρ Πούτιν απεχθάνεται όπως φαίνεται σε σημείο που διέταξε την εσωτερική του επίθεση στην Ουκρανία.
Ο Alper Ali Riza είναι σύμβουλος της βασίλισσας στο Ηνωμένο Βασίλειο και συνταξιούχος δικαστής μερικής απασχόλησης
Τα περιεχόμενα αυτού του άρθρου, συμπεριλαμβανομένων των σχετικών εικόνων, ανήκουν στην Cyprus Mail
Οι απόψεις και οι γνώμες που εκφράζονται είναι του συγγραφέα ή/και της Cyprus Mail
Πηγή
