Ένας αγωγός φυσικού αερίου Τουρκίας-Ισραήλ συζητείται παρασκηνιακά ως μία από τις εναλλακτικές λύσεις της Ευρώπης για τις ρωσικές ενεργειακές προμήθειες, αλλά θα χρειαστούν περίπλοκοι ελιγμοί για την επίτευξη οποιασδήποτε συμφωνίας, λένε κυβερνητικοί και βιομηχανικοί αξιωματούχοι και στις δύο χώρες.
Η ιδέα, που διατυπώθηκε για πρώτη φορά πριν από χρόνια, είναι να κατασκευαστεί ένας υποθαλάσσιος αγωγός από την Τουρκία στο μεγαλύτερο υπεράκτιο κοίτασμα φυσικού αερίου του Ισραήλ, το Λεβιάθαν. Το φυσικό αέριο θα διοχετευόταν στην Τουρκία και στη συνέχεια στους νότιους Ευρωπαίους γείτονες που επιθυμούν να διαφοροποιηθούν από τη Ρωσία.
Ο Τούρκος πρόεδρος Ταγίπ Ερντογάν δήλωσε την περασμένη εβδομάδα ότι η συνεργασία για το φυσικό αέριο είναι ένα από τα πιο σημαντικά βήματα που μπορούμε να κάνουμε μαζί για τις διμερείς σχέσεις και δήλωσε στους δημοσιογράφους ότι είναι έτοιμος να στείλει κορυφαίους υπουργούς στο Ισραήλ για να αναβιώσουν την ιδέα του αγωγού που εκκρεμεί εδώ και χρόνια.
Ανώτερος Τούρκος αξιωματούχος δήλωσε στο Reuters ότι οι συνομιλίες συνεχίζονται από τότε που ο Ισραηλινός πρόεδρος Ισαάκ Χέρτζογκ επισκέφθηκε την Άγκυρα νωρίτερα αυτό το μήνα και θα μπορούσαν να ακολουθήσουν συγκεκριμένες αποφάσεις τους επόμενους μήνες σχετικά με την προτεινόμενη διαδρομή και τις συμμετέχουσες οντότητες.
Αξιωματούχοι της βιομηχανίας είναι πιο επιφυλακτικοί, ωστόσο, λέγοντας ότι οι περιορισμοί της παραγωγής και η γεωπολιτική θα μπορούσαν να αφήσουν το σχέδιο νεκρό στο νερό.
Το κοίτασμα Λεβιάθαν τροφοδοτεί ήδη το Ισραήλ, την Ιορδανία και την Αίγυπτο. Οι ιδιοκτήτες του, η Chevron CVX.N και οι ισραηλινές εταιρείες NewMed Energy DEDRp.TA και Ratio Oil RATIp.TA σχεδιάζουν να αυξήσουν την παραγωγή από 12 σε 21 δισεκατομμύρια κυβικά μέτρα (BCM) ετησίως
Συγκριτικά, η Ευρωπαϊκή Ένωση εισήγαγε 155 δισεκατομμύρια κυβικά μέτρα ρωσικού φυσικού αερίου πέρυσι, καλύπτοντας σχεδόν το 40% της κατανάλωσής της
Μεγάλο μέρος της επιπλέον παραγωγής φυσικού αερίου θα υγροποιηθεί και θα εξαχθεί με πλοία στην Ευρώπη ή την Άπω Ανατολή, σύμφωνα με τη NewMed. Ο διευθύνων σύμβουλός της δήλωσε τον περασμένο μήνα ότι και η Τουρκία θα μπορούσε να γίνει προορισμός, αλλά χρειάζεται να βάλει το χέρι στο παιχνίδι και να δεσμευτεί για την κατασκευή του αγωγού.
Ερωτηθέντες σχετικά με τις συνομιλίες με την Τουρκία, οι εταίροι του Λεβιάθαν αρνήθηκαν να σχολιάσουν.
Η Ισραηλινή υπουργός Ενέργειας Karine Elharrar δήλωσε την Κυριακή στο ειδησεογραφικό πρακτορείο Ynet ότι πολλά ζητήματα δεν έχουν ακόμη συζητηθεί, συμπεριλαμβανομένων των οικονομικών.
Πρέπει να κριθεί οικονομικά εφικτό, κάτι που δεν είναι κάτι αυτονόητο, είπε.
ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΗ ΓΕΦΥΡΑ
Το Ισραήλ και η Τουρκία επιδιώκουν να αφήσουν πίσω τους μια δεκαετία διπλωματικών αδιεξόδων, συνήθως για ισραηλινο-παλαιστινιακά ζητήματα. Η ενεργειακή σύμπραξη θα μπορούσε να αποτελέσει το κλειδί, ειδικά μετά τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία που έκανε την Ευρώπη πιο αποφασισμένη να βρει εναλλακτικές λύσεις για τον ενεργειακό εφοδιασμό της.
Υπήρξε μια πρόσφατη προσέγγιση με το Ισραήλ και θέλουμε το φυσικό αέριο του να διέρχεται από την Τουρκία καθ' οδόν προς την Ευρώπη, δήλωσε άλλος Τούρκος αξιωματούχος. Το Ισραήλ βλέπει θετικά το θέμα αυτό, έχουν γίνει κάποιες συνομιλίες και υπάρχει βούληση να το κάνουμε.
Η Τουρκία καταναλώνει περίπου 50 δισεκατομμύρια κυβικά μέτρα φυσικού αερίου ετησίως και εισάγει σχεδόν όλο αυτό το ποσό, το μεγαλύτερο μέρος μέσω αγωγών από τη Ρωσία, το Ιράν και το Αζερμπαϊτζάν. Είναι καλά τοποθετημένη ως κόμβος μεταφοράς στην περιοχή όπου η ενεργειακή πολιτική μπορεί να είναι θερμή.
Επικαλούμενο Ιρακινούς και Τούρκους αξιωματούχους, το Reuters ανέφερε ότι ένα σχέδιο για τη μεταφορά, με τη βοήθεια του Ισραήλ, φυσικού αερίου από την περιοχή του Κουρδιστάν του Ιράκ στην Τουρκία και την Ευρώπη είναι μέρος αυτού που προκάλεσε την πυραυλική επίθεση του Ιράν στην κουρδική πρωτεύουσα Ερμπίλ αυτόν τον μήνα.
Η Τουρκία παρουσιάζει μεγάλο ενδιαφέρον, τόσο για την εγχώρια κατανάλωσή της όσο και ως δίαυλος προς τις χώρες της νότιας Ευρώπης, δήλωσε ανώτερος αξιωματούχος του ισραηλινού τομέα φυσικού αερίου.
Το πρόβλημα, είπε ο αξιωματούχος, είναι ότι υπάρχουν ήδη δύο προτεινόμενες διαδρομές για τις επιπλέον προμήθειες από το Λεβιάθαν: μέσω των υφιστάμενων μονάδων υγροποιημένου φυσικού αερίου στην Αίγυπτο ή μιας σχεδιαζόμενης πλωτής εγκατάστασης υγροποιημένου φυσικού αερίου.
Αν η Τουρκία ανταποκριθεί γρήγορα, τότε μπορεί να αποτελέσει μια τρίτη εναλλακτική λύση, είπε ο αξιωματούχος.
Ο αγωγός θα έχει μήκος 500-550 χιλιόμετρα και το κόστος κατασκευής του θα φτάσει το 1,5 δισεκατομμύριο, σύμφωνα με Ισραηλινούς αξιωματούχους, γεγονός που τον καθιστά πιο διαχειρίσιμο από τον αγωγό των 6 δισεκατομμυρίων ευρώ που πρότεινε ο EastMed για να συνδέσει το Ισραήλ με την Κύπρο, την Ελλάδα και την Ιταλία.
Ωστόσο, οποιαδήποτε υποθαλάσσια γραμμή θα πρέπει να διασχίσει τα ύδατα είτε της Κύπρου, την οποία η Άγκυρα δεν αναγνωρίζει, είτε της Συρίας, με την οποία η Άγκυρα δεν έχει διπλωματικές σχέσεις και έχει υποστηρίξει αντάρτες που πολεμούν την κυβέρνηση στη Δαμασκό.
Αυτό θα μπορούσε να περιπλέξει την κατασκευή και τη χρηματοδότηση εάν η Τουρκία είχε άμεση συμμετοχή στον αγωγό, δήλωσε ο Γκοχάν Γιαρντίμ, σύμβουλος της τουρκικής βιομηχανίας φυσικού αερίου, ο οποίος εργάστηκε για την αξιολόγηση του πιθανού αγωγού για πάνω από δύο δεκαετίες.
Δύο προηγούμενες εκτιμήσεις βασίστηκαν σε ροές αερίου 8 έως 10 δισεκατομμυρίων κυβικών μέτρων και οτιδήποτε λιγότερο μπορεί να μην είναι εφικτό, δήλωσε ο Yardim.
Τα περιεχόμενα αυτού του άρθρου, συμπεριλαμβανομένων των σχετικών εικόνων, ανήκουν στην Cyprus Mail
Οι απόψεις και οι γνώμες που εκφράζονται είναι του συγγραφέα ή/και της Cyprus Mail
Πηγή