Με μια σειρά από ρόλους στην τηλεόραση, τον κινηματογράφο και το θέατρο στο ενεργητικό της, ο PAUL LAMBIS μιλάει με ένα γνώριμο πρόσωπο
Αν η Lucy Christofi έπρεπε να προσδιορίσει την παιδική της ηλικία με μια λέξη, αυτή θα ήταν επαναστάτρια. Όχι επειδή ήταν ένα άγριο άτομο που έσπαγε κάθε κανόνα του ελληνοκυπριακού εγχειριδίου, αλλά επειδή είχε το σθένος να πείσει τους γονείς και τους παππούδες της ότι ήταν γεννημένη για την ηθοποιία - ένα επαγγελματικό μονοπάτι που δεν θεωρούνταν κατάλληλο για μια νεαρή Ελληνοκύπρια εκείνη την εποχή από μια στενή διασπορική κοινότητα
"Ήξερα ότι θα ήταν δύσκολο, αλλά ποτέ δεν το έβαλα κάτω", λέει η ίδια. "Η πολιτισμική μου ανατροφή με έχει σαφώς διαμορφώσει και παίζει ακόμη και ακούσιο ρόλο στους χαρακτήρες που επιλέγω να υποδυθώ."
Το χαρτοφυλάκιο της Lucy περιλαμβάνει πλέον τα πάντα, από το θέατρο και τον κινηματογράφο, τη συγγραφή και τη σκηνοθεσία μέχρι τη φωνητική. Γεννημένη στο Λονδίνο τη δεκαετία του 1960 από Ελληνοκύπριους γονείς, η Lucy ένιωσε βαθιά σύνδεση με τον τόπο καταγωγής των προγόνων της, παρά το γεγονός ότι ήταν το πρώτο άτομο στην οικογένειά της που γεννήθηκε εκτός Κύπρου. "Οι γονείς μου κατάγονται από το κατεχόμενο τμήμα του νησιού, και παρόλο που η μητέρα μου έχει πεθάνει, εξακολουθούμε να φροντίζουμε να την επισκεπτόμαστε όσο πιο συχνά γίνεται, γιατί θέλω η κόρη μου να νιώθει την ίδια σύνδεση με εμένα."
Από πολύ μικρή ηλικία, η Lucy λάτρευε να παίζει μπροστά σε συγγενείς και φίλους και πάντα προσφερόταν να διαβάζει δυνατά στο σχολείο. "Οι καθηγητές μου αναγνώρισαν ότι μου άρεσε η υποκριτική και με ενθάρρυναν να συμμετέχω σε σχολικές παραστάσεις, αργότερα να γίνω μέλος θεατρικών ομάδων και τελικά να κάνω αίτηση για δραματική σχολή."
Η φοίτηση σε ένα γυμνάσιο μόνο για κορίτσια στο Peckham, "μια δυνατή, σκληρή και ζωντανή περιοχή", βοήθησε στη διαμόρφωση του προσώπου που είναι σήμερα. "Είχαμε το δικό μας μικρό θέατρο, και το να βρίσκομαι σε ένα σχολείο όπου υπάρχουν μόνο κορίτσια σήμαινε ότι όλοι οι ανδρικοί ρόλοι έπρεπε να παίζονται από εμάς."
"Φοίτησα στο Kingsway Princeton College επειδή ήταν το μόνο μέρος που προσέφερε A-levels στις δραματικές και θεατρικές σπουδές και προτιμούνταν από νέους καλλιτέχνες που εργάζονταν ήδη στην τηλεόραση", δήλωσε στην Cyprus Mail.
Ο ενθουσιασμός της για το θέατρο την ώθησε να περάσει από ακρόαση στο Rose Bruford College, ένα ανεξάρτητο κολέγιο δημιουργικών τεχνών που της επέτρεψε να επικεντρωθεί στον λόγο και το δράμα καθώς και να μελετήσει σε μεγαλύτερο βάθος την υποκριτική ως τέχνη, με αποκορύφωμα το πτυχίο της
Αλλά η μεγάλη της ευκαιρία ήρθε στο τελευταίο έτος της δραματικής σχολής, όταν μια επαγγελματική θεατρική ομάδα ήρθε στο κολέγιο και της έδωσε τον πρωταγωνιστικό ρόλο της Άννας Φρανκ. "Επινοήσαμε το έργο και περιοδεύσαμε σε όλο το Ηνωμένο Βασίλειο", θυμάται. "Ήταν μια απίστευτη εμπειρία που δεν θα ξεχάσω ποτέ."
Ως ηθοποιός χαρακτήρων, η Lucy απολαμβάνει να παίζει ρόλους που είναι πολύ διαφορετικοί από εκείνη. "Μου αρέσει να χάνω τον εαυτό μου στον ρόλο τόσο πολύ που οι άνθρωποι δεν με αναγνωρίζουν", είπε.
"Αν και το μακιγιάζ και τα κοστούμια χρησιμοποιούνται συχνά για την απόκρυψη της ταυτότητας στη σκηνή, είναι πιο φυσικό στην οθόνη, εκτός αν πρόκειται για επιστημονική φαντασία και χρησιμοποιούνται προσθετικά. Ωστόσο, στη σκηνή, είναι αποδεκτό να ερμηνεύονται ρόλοι οποιουδήποτε φύλου και ηλικίας, και εκτιμώ αυτές τις προκλήσεις."
Η καριέρα της Lucy, που διήρκεσε τρεις δεκαετίες, είχε ως αποτέλεσμα πολλές συμμετοχές στο θέατρο, την τηλεόραση και τον κινηματογράφο στις ταινίες The Road to Ithaca, Akamas, An Unsuitable Boy, Fish n' Chips, Smoking Guns, Broken και The Bill.
Ωστόσο, η Lucy ζει για το απρόβλεπτο των θεατρικών παραστάσεων, καθώς και για τη συγκίνηση του να βγαίνεις στη σκηνή και να μην ξέρεις ακριβώς πώς θα εξελιχθούν τα πράγματα. "Στο θέατρο, η παράστασή σου δεν μπορεί ποτέ να είναι ακριβώς η ίδια σε κάθε παράσταση- πάντα θα υπάρχει κάτι που θα την κάνει διαφορετική, είτε πρόκειται για μια σημείωση από τον σκηνοθέτη είτε για έναν συνάδελφο ηθοποιό που κάνει κάτι καινούργιο ή για μια ατάκα που αλλάζει ή ακόμα και για τα μέλη του κοινού που κάνουν κάτι που αλλάζει τον τρόπο που παίζεις, και είναι αυτή η αβεβαιότητα που πραγματικά απολαμβάνω."
Η Lucy έχει παίξει για το κοινό τόσο στο Ηνωμένο Βασίλειο όσο και στην Κύπρο. Αν και υπάρχουν "πάρα πολλές σημαντικές στιγμές" στην επαγγελματική ή προσωπική της ζωή για να αναφερθούν, θεωρεί τη μεγάλη ελληνοκυπριακή οικογένειά της ως τη μεγαλύτερη ευλογία της. "Όλοι τους υποστηρίζουν απίστευτα εμένα και τη δουλειά μου και έχω πάντα πολύ κόσμο σε κάθε εκδήλωση στην οποία συμμετέχω, είτε πρόκειται για μια ταινία είτε για ένα θεατρικό έργο."
Ωστόσο, δεν ήταν πάντα ομαλή η πορεία της. "Έκανα μια μεγάλη εγχείρηση καρδιάς πριν από μερικά χρόνια και υπήρξαν σοβαρές επιπλοκές, αλλά είμαι ευγνώμων που επέζησα και που είχα τη σταθερή υποστήριξή τους. Το όλο θέμα ήταν μια τεράστια αφύπνιση για μένα. Τίποτα δεν είναι πιο σημαντικό από την υγεία", είπε.
Όσον αφορά την ηθοποιική σκηνή του Ηνωμένου Βασιλείου, η Lucy επισημαίνει τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν οι ηθοποιοί κυπριακής καταγωγής παρά το γεγονός ότι έχουν γεννηθεί στη χώρα και μιλούν άπταιστα αγγλικά. "Υπάρχουν λίγοι άνθρωποι που εργάζονται με πλήρη απασχόληση ως ηθοποιοί και μπορούν να επιλέξουν τους ρόλους που επιθυμούν. Η πλειονότητα από εμάς έχει αναγνωρίσει ότι πρέπει να δημιουργήσουμε μόνοι μας τη δουλειά μας και όχι να περιμένουμε να μας ανακαλύψουν."
"Όσον αφορά την Κύπρο, δεν θα πω ότι είναι πιο εύκολο να βρεις δουλειά ως ηθοποιός εδώ, γιατί υπάρχει και μεγάλος ανταγωνισμός. Ωστόσο, γίνεται απίστευτη δουλειά στο νησί, με τόσες πολλές νέες θεατρικές ομάδες και κινηματογραφικές εταιρείες που σπρώχνουν πραγματικά τα όρια, κάτι που βρίσκω εξαιρετικά συναρπαστικό."
Η Lucy ολοκληρώνει αυτή τη στιγμή μια ταινία μικρού μήκους με τον βραβευμένο σκηνοθέτη Antony Petrou, η οποία θα προβληθεί σε φεστιβάλ σε όλο τον κόσμο και εργάζεται σε ένα θεατρικό έργο για έναν μυστηριώδη Κύπριο ποιητή με τη συνάδελφό της Έλενα Παυλή, το οποίο ελπίζουν να φέρουν στην Κύπρο στο εγγύς μέλλον.
Αναλογιζόμενη το πάθος και την επιμονή της ως νεαρή έφηβη, όταν φιλοδοξούσε να γίνει ηθοποιός, η Lucy υποστηρίζει ότι η κίνησή της για την υποκριτική παραμένει η ίδια, αν και με ένα νέο επίπεδο ωριμότητας και εμπειρίες που έχουν επαναπροσδιορίσει το ποια είναι ως ερμηνεύτρια. "Ήθελα επίσης να γίνω αστυνομικός όταν ήμουν νεότερη, αλλά γρήγορα αναγνώρισα ότι δεν ήμουν φτιαγμένη γι' αυτό, οπότε αποφάσισα να παραμείνω στην υποκριτική και να προσπαθήσω να μοιραστώ λίγη χαρά με αυτόν τον τρόπο."
Τα περιεχόμενα αυτού του άρθρου, συμπεριλαμβανομένων των σχετικών εικόνων, ανήκουν στην Cyprus Mail
Οι απόψεις και οι γνώμες που εκφράζονται είναι αυτές του συγγραφέα ή/και της Cyprus Mail
Πηγή
