-
.
- Русский
Η κηδεία του Ανδρέα Γεωργίου, η τύχη του οποίου ήταν άγνωστη από την εισβολή του 1974, πραγματοποιήθηκε το Σάββατο μετά την ταυτοποίηση των λειψάνων του μέσω τεστ DNA.
"Οι γονείς του Σταύρος και Αθηνά υπέμειναν την απουσία του για δεκαετίες, χωρίς ποτέ να μάθουν την αλήθεια για την τύχη του αγαπημένου τους γιου", καθώς απεβίωσαν πριν ταυτοποιηθούν τα λείψανά του, δήλωσε η επικεφαλής των ανθρωπιστικών υποθέσεων για τους αγνοούμενους Άννα Αριστοτέλους κατά τη διάρκεια της κηδείας στη Λευκωσία.
Γεννημένος στις 4 Φεβρουαρίου 1952, ο Γεωργίου υπηρετούσε τη στρατιωτική του θητεία στο 251ο τάγμα πεζικού στη Γλυκιώτισσα της Κερύνειας, επανδρώνοντας το κάστρο της Κερύνειας μαζί με άλλους στρατιώτες, όταν στις 20 Ιουλίου 1974 σημειώθηκε η τουρκική εισβολή.
"Η κατάσταση είχε ξεφύγει από κάθε έλεγχο, με τον τουρκικό στρατό να αποβιβάζει τεθωρακισμένα εισβολείς, άρματα μάχης και άλλο στρατιωτικό εξοπλισμό στις ακτές του Πέντε Μύλοι, ενώ πολεμικά αεροπλάνα επιτίθονταν στην ευρύτερη περιοχή της Κερύνειας."
Στις 22 Ιουλίου, ο Γεωργίου μαζί με έναν άλλο στρατιώτη και αξιωματικό έφυγαν από το κάστρο για να συναντήσουν μια μικρή φάλαγγα αρμάτων μάχης που έφτασε στο σημείο, όπου το πρώτο στη σειρά ήταν ένα άρμα μάχης με ελληνικά διακριτικά.
Στην πραγματικότητα, ήταν "ένα από τα δικά μας άρματα μάχης που είχε αιχμαλωτιστεί από τους Τούρκους μετά από σφοδρή μάχη με την Εθνική Φρουρά", δήλωσε η Αριστοτέλους
Στην πραγματικότητα, το άρμα μάχης, πλέον υπό τουρκικό έλεγχο χρησιμοποίησε την ελληνική μεταμφίεση για να συναντήσει τον Γεωργίου και τους συναγωνιστές του κατά μέτωπο ως τέχνασμα που κρύβεται κάτω από τη μάσκα της ασφάλειας. Αφού πλησίασαν, οι Τούρκοι στρατιώτες τους συνέλαβαν αμέσως
Ο αξιωματικός οδηγήθηκε σε χώρο κράτησης αιχμαλώτων
"Ο Γεωργίου και ο δεύτερος στρατιώτης οδηγήθηκαν έξω από την Κερύνεια υπό την απειλή όπλων προς την περιοχή του Μπελαπάις. Έκτοτε, η τύχη τους ήταν άγνωστη", πρόσθεσε.
Τα γεγονότα είδαν τρεις στρατιώτες που βρίσκονταν στο κάστρο, οι οποίοι διέφυγαν το επόμενο πρωί, φτάνοντας στον Άγιο Επίκτητο στην Κερύνεια.
Τα οστά του Γεωργίου βρέθηκαν δεκαετίες αργότερα στο Μπελαπάι από την Ερευνητική Επιτροπή Αγνοουμένων και στη συνέχεια ταυτοποιήθηκαν με DNA.
Οι συντετριμμένοι γονείς του, Σταύρος και Αθηνά, δεν βρίσκονται στη ζωή για να επιστρέψουν τα οστά. "Έφυγαν" με τον πόνο της απουσίας του και τη θλίψη τους στην προσπάθειά τους να βρουν το παιδί τους."
Η αδελφή του Γεωργίου απεβίωσε επίσης πριν από οκτώ χρόνια. Ο πατέρας του πέθανε το 2001 ενώ η μητέρα του πέθανε το 2019, όπου αρνήθηκε να φύγει από την Κύπρο για χρόνια νιώθοντας ότι "ο ήρωάς της ήταν εδώ και την περίμενε."
Ο άλλος γιος της μητέρας, ο Γιώργος, ζει στην Ελλάδα και πήγε σε αυτόν μόνο λίγο πριν το τέλος της ζωής της. "Πρόσεχε τον Ανδρίκο", ήταν τα τελευταία της λόγια προς τον άλλο της γιο πριν φύγει από τη ζωή.
Παρόντες στην κηδεία ήταν ο Γιώργος και τα παιδιά του, ένα από τα οποία πήρε το όνομα του Ανδρέα Γεωργίου.
Παρών ήταν και ο Άδωνις Ιωαννίδης, "ο άνθρωπος του οποίου οι πληροφορίες ήταν καθοριστικές και συνέβαλαν τα μέγιστα στην ταυτοποίηση του Γεωργίου. Ήταν αυτές οι πληροφορίες που μας έδωσε που βοήθησαν να τελειώσει η δοκιμασία και το ανείπωτο δράμα της αναμονής και της αβεβαιότητας."
Τα περιεχόμενα αυτού του άρθρου συμπεριλαμβανομένων των σχετικών εικόνων ανήκουν στην Cyprus Mail
Οι απόψεις και οι γνώμες που εκφράζονται είναι του συγγραφέα και/ή της Cyprus Mail
Πηγή
