Το πρώτο κρούσμα ανεμοβλογιάς αναφέρθηκε στην Κύπρο την περασμένη Τρίτη (δύο ακόμη αναφέρθηκαν το Σάββατο), προκαλώντας ένα μικρό αλλά προβλέψιμο κύμα υστερίας
Η μητέρα του 40χρονου πρώτου ασθενούς εμφανίστηκε στην τηλεόραση, καλώντας επειγόντως το υπουργείο Υγείας να εισάγει αντιικά και εμβόλια. Εν τω μεταξύ, το υπουργείο παρουσίασε τα πρωτόκολλα για τη μαϊμουδοπανώλη, που περιλαμβάνουν την αυτοαπομόνωση των επιβεβαιωμένων κρουσμάτων και τον (προαιρετικό) εμβολιασμό των στενών επαφών.
"Όλα τα κρούσματα απομόνωσης θα παρακολουθούνται με καθημερινές τηλεφωνικές κλήσεις και θα τους επιτρέπονται σύντομες εξορμήσεις εκτός σπιτιού, αρκεί να καλύπτουν τα εξανθήματα και να φορούν μάσκα... Αν ζουν με άλλους, πρέπει να παραμένουν περιορισμένοι σε έναν μόνο χώρο και να έχουν τα δικά τους καθορισμένα σκεύη."
Δεν είναι σαφές γιατί τα κρούσματα απομόνωσης πρέπει να περιορίζονται σε έναν μόνο χώρο, πόσο μάλλον να φορούν μάσκα όταν βγαίνουν έξω. Εξάλλου, σύμφωνα με το BBC, η μαϊμουδοπανώλη "βασίζεται στη στενή σωματική επαφή -συνήθως παρατεταμένη- για να περάσει από άτομο σε άτομο". Τα περισσότερα κρούσματα μέχρι στιγμής έχουν εμφανιστεί σε ομοφυλόφιλους ή αμφιφυλόφιλους άνδρες, με το συμπέρασμα να είναι ότι την κόλλησαν από σεξουαλική επαφή.
Δεν πρόκειται για αναπνευστικό ιό, οπότε τι σχέση έχει η χρήση μάσκας; Γιατί είναι απαραίτητη η καραντίνα; Τα μέλη της οικογένειας θα είχαν κατά πάσα πιθανότητα τη λογική να αποφεύγουν την "παρατεταμένη στενή σωματική επαφή" με ένα άρρωστο άτομο. Γιατί επαναλαμβάνεται το εγχειρίδιο του Covid σε ένα εντελώς διαφορετικό πλαίσιο;
Αυτή τη στιγμή διαδραματίζεται μια περίεργη κατάσταση. Σχεδόν κανείς δεν παίρνει στα σοβαρά τη μαϊμουδοπανώλη, και για καλό λόγο: αν και πρόκειται για μια σοβαρή ασθένεια, φαίνεται ότι είναι εύκολο να αποφευχθεί και δεν μεταδίδεται εύκολα, άρα δεν είναι πολύ επικίνδυνη. Ωστόσο, τα επίσημα μηνύματα δεν φαίνεται να λαμβάνουν υπόψη τους αυτό το γεγονός, απεικονίζοντας αντίθετα τη μαϊμουδοπανώλη ως μια τρομερή απειλή που πρέπει όλοι να φοβόμαστε. Αυτή η αινιγματική ανισορροπία προκαλεί μεγάλη ένταση και σύγχυση στην κοινωνία.
Υπάρχουν πολλά για τα οποία πρέπει να ανησυχούμε εδώ, αλλά δεν είναι η μαϊμουδοπανώλη. Τον περασμένο μήνα, για παράδειγμα, ο ΠΟΥ κήρυξε το ξέσπασμα της επιδημίας ως "παγκόσμια κατάσταση έκτακτης ανάγκης για την υγεία" - ωστόσο η επιτροπή εμπειρογνωμόνων που συγκλήθηκε για να συζητήσει το θέμα αποφάσισε στην πραγματικότητα κατά μιας τέτοιας σύστασης, με εννέα ψήφους έναντι έξι.
Αυτό θα έπρεπε να είχε τελειώσει - αλλά ο γενικός διευθυντής του ΠΟΥ Tedros Adhanom Ghebreyesus παράκαμψε τους εμπειρογνώμονες και κήρυξε κατάσταση έκτακτης ανάγκης ούτως ή άλλως. Ο ΠΟΥ δέχτηκε κάποια κριτική για το γεγονός ότι καθυστέρησε τις πρώτες ημέρες του Covid, οπότε ίσως θέλει απλώς να είναι προληπτικός αυτή τη φορά και να προλάβει μια εξελισσόμενη κατάσταση
Αξίζει να σημειωθεί, ωστόσο, ότι ο ΠΟΥ βρίσκεται στη διαδικασία σύνταξης μιας δεσμευτικής διεθνούς συνθήκης για την πανδημία, που ενδεχομένως θα του δώσει την εξουσία να επιβάλλει (και όχι απλώς να συστήνει) αντίμετρα σε όλο τον κόσμο. Αν αυτή η συνθήκη ήταν ήδη σε ισχύ, ένας άνθρωπος (ο Δρ Τέντρος) θα μπορούσε τώρα να έχει την εξουσία να απαιτεί κοινωνικούς περιορισμούς και άλλα μέτρα για τη δική του αυτοανακηρυχθείσα κατάσταση έκτακτης ανάγκης. Αυτή είναι πάρα πολύ μεγάλη εξουσία.
Ακόμα και σε τοπικό επίπεδο, η αντίδραση του υπουργείου Υγείας έχει κάποια ανησυχητικά κενά. Μας είπαν, για παράδειγμα, ότι ο 40χρονος άνδρας "είχε πρόσφατο ταξιδιωτικό ιστορικό", αλλά όχι πού είχε ταξιδέψει, πόσο μάλλον πώς μπορεί να προσβλήθηκε από την ασθένεια.
Σαφώς, υπάρχουν ζητήματα προστασίας της ιδιωτικής ζωής εδώ - αλλά, την ίδια στιγμή, η υπόθεση αυτή γίνεται πρωτοσέλιδο και χρησιμοποιείται για να δικαιολογήσει αυστηρά πρωτόκολλα. Θα έπρεπε να είναι δυνατόν να αναφερθεί τι έκανε αυτόν τον συγκεκριμένο ταξιδιώτη ευαίσθητο, όταν όλοι οι άλλοι χιλιάδες άνθρωποι με "πρόσφατο ταξιδιωτικό ιστορικό" δεν προσβλήθηκαν από μαϊμούδες.
Εξάλλου, το μόνιμο μοτίβο κατά τη διάρκεια του Covid ήταν (και συνεχίζει να είναι) ότι οι κυβερνήσεις είναι φειδωλές με την αλήθεια, αποκαλύπτοντας λεπτομέρειες μόνο όταν τις βολεύει. Ένα διαρκές παράδειγμα στην Κύπρο είναι ο τρόπος με τον οποίο η κατάσταση εμβολιασμού των νοσηλευόμενων ασθενών στο Covid αποκαλύφθηκε - και μάλιστα τονίστηκε - για πάνω από ένα χρόνο, και στη συνέχεια ξαφνικά μειώθηκε χωρίς εξήγηση μετά την εβδομάδα της 13ης Μαΐου, η οποία ήταν επίσης (συμπτωματικά η πρώτη εβδομάδα που το ποσοστό των ανεμβολίαστων ασθενών έπεσε κάτω από το 40%. Φαίνεται ότι το υπουργείο Υγείας απλώς σταμάτησε να αναφέρει τα στοιχεία όταν αυτά δεν κολάκευαν πλέον την εκστρατεία εμβολιασμού τους
Αυτός δεν είναι ο σωστός τρόπος αντιμετώπισης των πραγμάτων. Αυτή η νέα "κατάσταση έκτακτης ανάγκης για την υγεία" δεν πρέπει να εκφυλιστεί σε ένα άλλο Covid. Αντί να ενθαρρύνει τον φόβο με την εκπόνηση πολύπλοκων πρωτοκόλλων και την ενημέρωσή μας για το πόσα νοσοκομειακά κρεβάτια (10) διατίθενται για ασθενείς με μαϊμούδες, το υπουργείο θα έπρεπε να μοιράζεται όλες τις νέες πληροφορίες, να εξηγεί τους ακριβείς κινδύνους και να κάνει προτάσεις κοινής λογικής για το πώς να αποφύγουμε τη νόσο, επιτρέποντας στους ανθρώπους να λαμβάνουν τις δικές τους αποφάσεις για την υγεία τους
Μπορεί το Covid να έχει αφήσει μια πικρή γεύση, κάνοντάς μας αδικαιολόγητα ευαίσθητους στην κυβερνητική υπερβολή. Εξάλλου, κανείς δεν προτείνει μαζικούς εμβολιασμούς σε αυτή την περίπτωση, πόσο μάλλον λουκέτα και κοινωνικές αναταραχές. Ίσως θα πρέπει απλώς να είμαστε ευγνώμονες στον ΠΟΥ και στο υπουργείο υγείας που παρακολουθούν αυτό το νέο ξέσπασμα και καταστρώνουν σχέδια έκτακτης ανάγκης σε περίπτωση που χειροτερέψει
Παρόλα αυτά, το μεγάλο μάθημα των τελευταίων δύο ετών είναι ότι η υστερία οδηγεί σε κοινωνικό διχασμό και απρόβλεπτα αποτελέσματα. Και μέχρι στιγμής, το έπος της μαϊμουδοπανώλης είναι αρκετά υστερικό.
Τα περιεχόμενα αυτού του άρθρου, συμπεριλαμβανομένων των σχετικών εικόνων, ανήκουν στην Cyprus Mail
Οι απόψεις και οι γνώμες που εκφράζονται είναι του συγγραφέα ή/και της Cyprus Mail
Πηγή