-
.
- English
Πολλοί θα είχαν μείνει κατάπληκτοι στο άκουσμα του προτεινόμενου νόμου που θα επέτρεπε στον υπουργό Εμπορίου να καθορίζει ανώτατη τιμή σε ορισμένα προϊόντα. Φαίνεται ότι η κυβέρνηση αποφάσισε να καταφύγει στις απαξιωμένες οικονομικές πολιτικές του προηγούμενου αιώνα, όταν η παρέμβαση στην αγορά και η εναντίωση στις δυνάμεις της προσφοράς και της ζήτησης θεωρούνταν πολιτική υποχρέωση του κράτους
Η δεκαετία του '60, του '70 και του '80 ήταν η εποχή του προστατευτισμού και των κρατικών μονοπωλίων, αλλά μόλις η χώρα άρχισε τις ενταξιακές διαπραγματεύσεις με την ΕΕ τη δεκαετία του '90 όλες αυτές οι περιοριστικές πρακτικές καταργήθηκαν τελικά. Το ελεύθερο εμπόριο καθιερώθηκε, η προστασία και η επιδότηση των τοπικών βιομηχανιών τερματίστηκε και όλοι έπρεπε να συμβιβαστούν με την ελεύθερη αγορά. Υπήρξαν διαμαρτυρίες για λίγο, αλλά δεν υπήρχε επιστροφή
Αυτό συνέβαινε μέχρι την περασμένη Τετάρτη, όταν το υπουργικό συμβούλιο ενέκρινε την πρόταση νόμου που θα έδινε την εξουσία στον υπουργό Εμπορίου να καθορίζει ανώτατη τιμή για προϊόντα ευρείας κατανάλωσης σε συγκεκριμένα σημεία πώλησης. Ο υπουργός, Γιώργος Παπαναστασίου, έφερε ως παράδειγμα το εμφιαλωμένο νερό που πωλείται σε αεροδρόμια και λιμάνια. Για προϊόντα όπως το νερό, η τιμή έπρεπε να ελέγχεται γιατί στα συγκεκριμένα σημεία πώλησης "κάποιες τιμές είναι αδικαιολόγητες."
Μιλούσε σοβαρά; Δεν παρατήρησε ότι σχεδόν τα πάντα είναι υπερτιμημένα στα καταστήματα των αεροδρομίων και ότι δεν υπάρχει αεροδρόμιο στον κόσμο στο οποίο το εμφιαλωμένο νερό να μην είναι υπερτιμημένο. Δεν γνωρίζει ο Παπαναστασίου τον βασικό κανόνα της οικονομικής επιστήμης ότι οι επιχειρήσεις πληρώνουν εξαιρετικά υψηλά ενοίκια για τα καταστήματα σε αεροδρόμια και λιμάνια, επειδή μπορούν να χρεώνουν υψηλές τιμές. Αν έβαζαν πλαφόν στις τιμές, η ζήτηση για αυτά τα καταστήματα θα μειωνόταν και έτσι θα μειωνόταν και το ενοίκιο που θα ήταν διατεθειμένος να πληρώσει ο κόσμος. Οι ανώτατες τιμές οδηγούν σε ελλείψεις, οι οποίες αναπόφευκτα οδηγούν σε υψηλότερες και όχι σε χαμηλότερες τιμές.
Ίσως θα πρέπει να θυμηθεί η κυβέρνηση την προσπάθεια της κυβέρνησης Χριστόφια να επιβάλει πλαφόν στην τιμή των καυσίμων, η οποία εγκαταλείφθηκε μετά από μόλις τρεις ημέρες, επειδή έκλεισαν τα βενζινάδικα. Ήταν μια άστοχη προσπάθεια να καλοπιάσει τον κόσμο που διαμαρτύρεται για τις υψηλές τιμές των καυσίμων.
Περιέργως, κανείς δεν διαμαρτυρήθηκε για την υψηλή τιμή του εμφιαλωμένου νερού στα αεροδρόμια και τα λιμάνια, γιατί οι περισσότεροι άνθρωποι αποδέχονται ότι έτσι λειτουργεί η αγορά. Δεν είναι καν υποχρεωμένοι να αγοράσουν νερό από τα καταστήματα αν ένιωθαν ότι τους κοροϊδεύουν, καθώς υπάρχει δωρεάν πόσιμο νερό διαθέσιμο από τις βρύσες στο αεροδρόμιο.
Δεν υπάρχει καμία απολύτως δικαιολογία για την κυβέρνηση να ορίζει ανώτατη τιμή για οποιοδήποτε είδος οπουδήποτε. Έχουμε μια οικονομία της αγοράς, από την οποία το κράτος πρέπει να μείνει πάντοτε έξω, γιατί η παρέμβασή του δεν διορθώνει τίποτα, αλλά μπορεί να κάνει μια κατάσταση χειρότερη. Εκτός βέβαια αν ο προτεινόμενος νόμος είναι απλά ένα επικοινωνιακό τέχνασμα, με στόχο να κατευνάσει τον κόσμο που διαμαρτύρεται για τις υψηλές τιμές και ο Παπαναστασίου δεν έχει καμία πρόθεση να ασκήσει την εξουσία του να ορίσει ανώτατες τιμές.
Τα περιεχόμενα αυτού του άρθρου συμπεριλαμβανομένων των σχετικών εικόνων ανήκουν στην Cyprus Mail
Οι απόψεις και οι γνώμες που εκφράζονται είναι του συγγραφέα και/ή της Cyprus Mail
Πηγή
