Η ρήτρα διαιτησίας σε οποιαδήποτε συμφωνία, όπως η παροχή υπηρεσιών, η σύναψη συμβάσεων, η πώληση ή ενοικίαση ακινήτων ή η συμφωνία με οποιοδήποτε άλλο αντικείμενο, αποτελεί τη βάση για την παραπομπή μιας διαφοράς που ενδέχεται να προκύψει μεταξύ των συμβαλλομένων μερών για επίλυση σε διαιτησία. Μια κοινή ρήτρα προβλέπει ότι σε περίπτωση διαφοράς ή αμφισβήτησης που προκύπτει μεταξύ των συμβαλλομένων μερών ως προς την ερμηνεία της συμφωνίας ή ως προς οτιδήποτε περιέχεται σε αυτήν ή απορρέει από τη συμφωνία ή ως προς τα δικαιώματα, τις υποχρεώσεις ή τα καθήκοντα των συμβαλλομένων μερών, τότε η διαφορά αυτή παραπέμπεται σε διαιτησία βάσει του νόμου περί διαιτησίας, Κεφ. 4. Το περιεχόμενο μιας τέτοιας ρήτρας συνιστά επίσης συμφωνία διαιτησίας κατά την έννοια του άρθρου 2 του Κεφ. 4 και θεωρείται ότι περιλαμβάνει τις διατάξεις του Πρώτου Παραρτήματος του Νόμου, εφόσον αυτές εφαρμόζονται στην παραπομπή δυνάμει της συμφωνίας διαιτησίας (Τμήμα 6).
Η ρήτρα διαιτησίας είναι έγκυρη και εκτελεστή και το Δικαστήριο θα θέσει σε εφαρμογή την πρόθεση των μερών να επιλύσουν τη διαφορά τους μέσω διαιτησίας. Ένας από τους λόγους για τους οποίους τα μέρη καταλήγουν στη συμπερίληψη ρήτρας διαιτησίας στη συμφωνία τους είναι η πεποίθησή τους ότι το καταλληλότερο πρόσωπο για την επίλυση της διαφοράς είναι ένας εμπειρογνώμονας που έχει την απαιτούμενη κατάρτιση, τεχνογνωσία και εμπειρία στο αντικείμενο της συμφωνίας τους.
Η διαδικασία που μπορεί να ακολουθήσει ένα μέρος για τον διορισμό διαιτητή είναι να επιδώσει στα άλλα μέρη γραπτή ειδοποίηση για τον διορισμό διαιτητή (άρθρο 10 (1)(2)). Εάν ο διορισμός δεν πραγματοποιηθεί εντός επτά καθαρών ημερών από την επίδοση της ειδοποίησης, το Δικαστήριο μπορεί, κατόπιν αίτησης του διαδίκου που έδωσε την ειδοποίηση, να διορίσει διαιτητή, ο οποίος θα έχει τις ίδιες εξουσίες να ενεργεί στην αναφορά και να εκδίδει απόφαση σαν να είχε διοριστεί με τη συναίνεση όλων των μερών. Το Δικαστήριο στο διάταγμά του, πέραν του διορισμού κατάλληλου προσώπου με ακαδημαϊκά προσόντα, γνώσεις, πείρα και εμπειρογνωμοσύνη ως διαιτητή, καθορίζει επίσης τις παραμέτρους για τη διεξαγωγή της διαιτησίας, όπως προβλέπεται στις διατάξεις του Πρώτου Παραρτήματος του Νόμου.
Η διαδικασία που ακολουθείται ενώπιον του διαιτητή είναι παρόμοια με εκείνη που ακολουθούν τα πολιτικά δικαστήρια. Η απόφαση του διαιτητή είναι γραπτή και είναι οριστική και δεσμευτική για τα μέρη και τα πρόσωπα που διεκδικούν μέσω αυτών αντίστοιχα. Τα έξοδα της διαιτησίας επαφίενται στη διακριτική ευχέρεια του διαιτητή, ο οποίος μπορεί να διατάξει σε ποιον και από ποιον από τους διαδίκους θα καταβληθούν, τον τρόπο καταβολής τους και μπορεί να καθορίσει ή να ρυθμίσει το ποσό των εξόδων που πρέπει να καταβληθούν ή οποιοδήποτε μέρος τους.
Σύμφωνα με το άρθρο 21 του Κεφ. 4, απόφαση επί οποιασδήποτε συμφωνίας διαιτησίας μπορεί, με άδεια του Δικαστηρίου, να εκτελεστεί με τον ίδιο τρόπο όπως μια απόφαση ή διαταγή για το ίδιο αποτέλεσμα και στην περίπτωση αυτή, η απόφαση μπορεί να εκδοθεί σύμφωνα με την απόφαση. Ποσό που διατάσσεται να καταβληθεί με διαιτητική απόφαση, εκτός εάν η απόφαση ορίζει διαφορετικά, φέρει τόκο από την ημερομηνία της απόφασης και με το ίδιο επιτόκιο όπως το χρέος από δικαστική απόφαση (άρθρο 22).
Εκτός από το να είναι γραπτή, η απόφαση πρέπει να υπογράφεται από τον διαιτητή και να αναφέρει την ημερομηνία έκδοσής της, καθώς και την έδρα της διαιτησίας, ώστε να μπορεί να καθοριστεί η τοπική δικαιοδοσία του Δικαστηρίου. Η απόφαση πρέπει επίσης να περιέχει αναφορά στη συμφωνία των μερών, τη ρήτρα διαιτησίας, τη διαφορά που προέκυψε και τον διορισμό του διαιτητή. Εκτός από το ιστορικό της υπόθεσης, η απόφαση πρέπει επίσης να περιέχει το σκεπτικό της και το ίδιο το συμπέρασμα της απόφασης.
Ο διάδικος υπέρ του οποίου εκδόθηκε η απόφαση, παρά τον δεσμευτικό της χαρακτήρα, μπορεί να ζητήσει από το Δικαστήριο την καταχώριση και την εκτέλεση της απόφασης, ώστε να μπορεί να καταχωρηθεί και να εκτελεστεί απόφαση με το ίδιο αποτέλεσμα με την απόφαση. Ως εκ τούτου, ο αιτών θα είναι σε θέση να λάβει μέτρα για την εκτέλεση της απόφασης και να εισπράξει το ποσό που του οφείλεται από τον αντισυμβαλλόμενο οφειλέτη σε περίπτωση μη πληρωμής. Όταν η απόφαση εκδίδεται συναινετικά, μπορεί να διαταχθεί αναστολή εκτέλεσης σύμφωνα με το χρονοδιάγραμμα που καθορίζεται από τους διαδίκους.
Ο Γιώργος Κουκούνης είναι δικηγόρος που ασκεί το επάγγελμα στη Λάρνακα και είναι ιδρυτής της εταιρείας GEORGE COUCOUNIS LLC, Advocates & Legal Consultants, διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου: [EMAIL PROTECTED]
Τα περιεχόμενα αυτού του άρθρου συμπεριλαμβανομένων των σχετικών εικόνων ανήκουν στην Cyprus Mail
Οι απόψεις και οι γνώμες που εκφράζονται είναι του συγγραφέα και/ή της Cyprus Mail
Πηγή
