Ένας στους πέντε κατοίκους της Κύπρου γεννήθηκε στο εξωτερικό, σύμφωνα με νέα έρευνα. Πολλοί από αυτούς είναι από το Ηνωμένο Βασίλειο. Τι τους φέρνει όλους αυτούς στην Κύπρο, ρωτά η Alix Norman
Σύμφωνα με πρόσφατη έρευνα, η Κύπρος έχει το τρίτο υψηλότερο ποσοστό υπηκόων που έχουν γεννηθεί στο εξωτερικό στην ΕΕ. Το Λουξεμβούργο βρίσκεται στην κορυφή της λίστας, ακολουθούμενο στενά από τη Μάλτα. Εδώ, σε αυτό το νησί, 22,7% των κατοίκων έχουν γεννηθεί σε άλλη χώρα
Ενώ η πλειονότητα των κατοίκων που έχουν γεννηθεί στο εξωτερικό είναι από την Ελλάδα, ο δεύτερος μεγαλύτερος πληθυσμός κατοίκων που έχουν γεννηθεί στο εξωτερικό στο νησί είναι από το Ηνωμένο Βασίλειο. Ο αριθμός αυτός κυμαίνεται ανάλογα με την αξιοπιστία των στοιχείων (ορισμένοι ιστότοποι ανεβάζουν τον αριθμό σε 90.000!). Όμως, μιλώντας πέρυσι στη Βουλή των Κοινοτήτων, ο πρώην υπουργός Εξωτερικών Ιωάννης Κασουλίδης υπέδειξε ότι πάνω από 40.000 Βρετανοί υπήκοοι διαμένουν μόνιμα στην Κύπρο
Πράγμα που μας έκανε να αναρωτηθούμε: Τι φέρνει αυτούς τους Βρετανούς στην Κύπρο; Και τι τους κρατάει εδώ; 40.000 άνθρωποι δεν μπορεί να έχουν επιλέξει την Κύπρο μόνο και μόνο για τον καιρό!
"Η Κύπρος ήταν κάτι σαν το σπίτι της μισής μας διαδρομής", λέει ο Terry. "Ζούσαμε στα Νησιά της Μάγχης, η οικογένειά μας ήταν στη Νέα Ζηλανδία. Η Κύπρος ήταν το σημείο όπου σταματούσαμε τα ταξίδια μας, καθώς και ένα εξαιρετικό σημείο εκκίνησης για τη δουλειά μου σε όλη τη Μέση Ανατολή και την Ασία. Επιπλέον, οι περιορισμοί του Brexit απειλούσαν. Έτσι, πριν από τέσσερα χρόνια, μαζέψαμε τα πράγματά μας και μετακομίσαμε στην Πέγεια.
"Ένιωσα πολύ καλά", προσθέτει ο 49χρονος καλλιτέχνης, "που έβγαλα την οικογένειά μου από την κούρσα των αρουραίων- η Βρετανία είναι κρύα, σκοτεινή και επικίνδυνη. Αλλά εδώ, η τρίχρονη κόρη μου και εγώ μπορούμε να εξερευνήσουμε απίστευτα ιστορικά μνημεία με λιακάδα και ασφάλεια."
Η κόρη της Terry πηγαίνει σε ελληνικό νηπιαγωγείο. "Ναι, επιλέξαμε την Πέγεια για τον μεγάλο βρετανικό πληθυσμό της, αλλά η Σκωτσέζα σύζυγός μου και εγώ θέλουμε πραγματικά να ενσωματωθεί όλη η οικογένεια. Όλοι μαθαίνουμε τη γλώσσα- είναι εύκολο να εφησυχαστείς όταν ζεις στο εξωτερικό, αλλά πρέπει να καταβάλλεις συνεχή προσπάθεια."
Αν και ο Terry νοσταλγεί τους φίλους του στο Ηνωμένο Βασίλειο, είναι ενθουσιασμένος που είναι "μακριά από το κρύο και την κίνηση! Αν υπάρχει ένα πράγμα που θεωρώ πρόκληση για τη νέα μας ζωή, είναι η γραφειοκρατία - η εισαγωγή του αυτοκινήτου μας και η αγορά του σπιτιού μας δεν ήταν εύκολη. Αλλά σκοπεύουμε να μείνουμε εδώ για πάντα."
HTTPS:/CYPRUS-MAIL.COM/WP-CONTENT/UPLOADS/2023/04/BRITISH-IN-CYPRUS-2-JPG.JPG
Στην άλλη άκρη του νησιού, η Colette βρίσκεται στην Κύπρο εδώ και σχεδόν 20 χρόνια. Η 45χρονη από το Νιούκαστλ μετακόμισε στο Φρέναρος το 2004 για να εκπληρώσει τα όνειρα του συζύγου της. "Ήταν πολύ μεγαλύτερος- ένας πρώην στρατιωτικός που πάντα ήθελε να αποσυρθεί στην απλούστερη ζωή που είχε δει στην Κύπρο."
Δυστυχώς, ο σύζυγός της απεβίωσε λίγα χρόνια αργότερα. "Κι όμως, εγώ έμεινα", λέει η Colette. "Ήθελα να είμαι κοντά στον τάφο του συζύγου μου - ήταν θαμμένος εδώ, στο νησί που αγαπούσε, και ήθελα να το τιμήσω αυτό."
Οι φίλοι της ήταν επίσης ένας παράγοντας: "Η Κύπρος μπορεί ακόμα να αισθάνεται λίγο αποξενωτική μερικές φορές, αλλά έχω έναν καλό κύκλο φίλων όλων των εθνικοτήτων. Αν και έχω δει αλλαγές τον τελευταίο καιρό: η πρόσφατη εισροή ανατολικοευρωπαίων φαίνεται να έχει επιφέρει αύξηση της εγκληματικότητας και το κόστος ζωής αυξάνεται. Τώρα, όταν επιστρέφω από το Ηνωμένο Βασίλειο, η μισή βαλίτσα μου είναι γεμάτη με ψώνια μόνο και μόνο για να εξοικονομήσω χρήματα!"
Αν και κάθε λόγος μετακόμισης στην Κύπρο σίγουρα δεν μπορεί να καλυφθεί σε ένα άρθρο, το κόστος ζωής ήταν ένας παράγοντας που αναφέρθηκε από πολλούς που μετακόμισαν τις προηγούμενες δεκαετίες. Αλλά τα πράγματα αλλάζουν, λέει η 82χρονη κάτοικος Ορόκλινης Gwyneth.
"Ο σύζυγός μου και εγώ πήραμε πρόωρη συνταξιοδότηση τη δεκαετία του '90 και μετακομίσαμε στο μέρος μας στον ήλιο, επιλέγοντας την Κύπρο αντί της Πορτογαλίας ή της Ισπανίας επειδή όλοι μιλούν αγγλικά. Αλλά το κόστος ζωής ήταν επίσης ένας παράγοντας. Το Swansea γινόταν όλο και πιο ακριβό και ξέραμε ότι οι οικονομίες μας θα διαρκούσαν περισσότερο στο εξωτερικό.
"Αυτό που δεν περιμέναμε", προσθέτει η πρώην νοσοκόμα, "είναι ότι θα ζούσαμε και οι δύο τόσο πολύ! Πάνω από την ηλικία των 80 ετών, η υγεία γίνεται σοβαρό ζήτημα- ακόμη και με το Gesy, αρχίσαμε να δυσκολευόμαστε οικονομικά. Μπορείς ακόμα να ζήσεις αρκετά φτηνά αν αγοράζεις από τις τοπικές αγορές και αποφεύγεις τα εισαγόμενα προϊόντα, αλλά ακόμα και τα βασικά έχουν εκτοξευθεί σε τιμές τα τελευταία χρόνια. Ειλικρινά, συζητάμε να επιστρέψουμε στη χώρα της Tesco!"
Η οικογένεια ήταν ένας άλλος κοινός λόγος. "Έκανα την κλασική Shirley Valentine", αποκαλύπτει η γεννημένη στη Γλασκώβη Heather. "Ήρθα στη Νάπα για μια εβδομάδα το καλοκαίρι του 2012, ερωτεύτηκα τον γιο ενός εστιάτορα και παντρεύτηκα πριν τελειώσει η χρονιά!"
Με δύο μικρά παιδιά στο σχολείο και τους ηλικιωμένους γονείς του συζύγου της να φροντίζουν, η Heather παραδέχεται ότι "ένιωθε κολλημένη. Στη Γλασκώβη, ήμουν διαχειρίστρια υγειονομικής περίθαλψης. Στη Λευκωσία, διδάσκω αγγλικά από το δωμάτιό μου. Αγαπώ τον σύζυγό μου, αγαπώ τα παιδιά μου. Αλλά δεν μπορώ να μην αναρωτιέμαι τι θα μπορούσε να είχε γίνει."
Για άλλους, η Κύπρος αποτελεί μια επιστροφή στο "σπίτι" για το οποίο οι γονείς τους μιλούσαν με τόση αγάπη. "Φαντάζομαι ότι ένας μεγάλος αριθμός από τους ντόπιους Βρετανούς είναι σαν εμένα, γεννημένοι στο Ηνωμένο Βασίλειο από Κύπριους μετανάστες", λέει ο 52χρονος Jimmy. "Συνήθιζα να επισκέπτομαι κάθε καλοκαίρι και, στα μέσα της δεκαετίας των 40, μετακόμισα για να ξεφύγω από τον γκρίζο ουρανό και τη σκληρή δουλειά του Ηνωμένου Βασιλείου. Αλλά πολλά έχουν αλλάξει από την εποχή του πατέρα μου."
"Για αρχή, οι μισθοί είναι πολύ χαμηλότεροι στην Κύπρο", λέει ο λογιστής. "Και το κόστος ζωής δεν είναι απαραίτητα αντίστοιχο. Ναι, μπορείς να χτίσεις ένα σπίτι 4 υπνοδωματίων στη Φασούλα στην τιμή ενός μικρού διαμερίσματος στο Σάουθγκεϊτ, αλλά η καθημερινή σου διαβίωση θα είναι λίγο πολύ ίδια με εκείνη στη Βρετανία - σε ορισμένες περιπτώσεις, ακόμη πιο ακριβή."
300.000 Κύπριοι ζουν στο Ηνωμένο Βασίλειο, οι περισσότεροι από αυτούς στο Λονδίνο. Και στον Τζίμη λείπει ο κοσμοπολίτικος χαρακτήρας της πόλης. "Τα παιδιά έχουν εγκατασταθεί εδώ, η Αγγλίδα σύζυγός μου λατρεύει τον ήλιο και την ασφάλεια. Αλλά εγώ ζω ένα είδος ενδιάμεσης ύπαρξης - σούβλα τις Κυριακές με τους γονείς μου, παμπ με τους Βρετανούς φίλους μου κατά τη διάρκεια της εβδομάδας. Ποτέ δεν προσαρμόστηκα πουθενά. Και η ζωή σε αυτό το νησί σίγουρα δεν είναι τόσο ρόδινη όσο ήταν στο παρελθόν. Νομίζω ότι κάθε Βρετανός που σκέφτεται να μετακομίσει στην Κύπρο αυτές τις μέρες πρέπει να σκεφτεί πολύ προσεκτικά την απόφασή του."
Τα περιεχόμενα αυτού του άρθρου, συμπεριλαμβανομένων των σχετικών εικόνων, ανήκουν στην Cyprus Mail
Οι απόψεις και οι γνώμες που εκφράζονται είναι του συγγραφέα ή/και της Cyprus Mail
Πηγή