-
.
- Русский
Οι άνθρωποι στην Κύπρο έχουν συνηθίσει οι ηλικιωμένοι να είναι μέρος της ζωής των νέων. Η ΕΛΕΝΗ ΦΙΛΙΠΠΟΥ συναντά μια γυναίκα που εργάζεται για να διασφαλίσει ότι οι παλιοί δεν θα γίνουν ένα ξεχασμένο κομμάτι της κοινωνίας
[/P]Στην Κύπρο πολλοί έχουν μεγαλώσει σε ένα διαγενεακό σπίτι. Για πολλούς στο νησί, η σχέση τους με τους ηλικιωμένους -τουλάχιστον τους παππούδες τους- είναι σημαντική. Πολλοί μεγάλωσαν από τους παππούδες και τις γιαγιάδες τους, τα οικογενειακά γεύματα παραδοσιακά γίνονται στο τραπέζι της κουζίνας των παππούδων και των γιαγιάδων και τόσες πολλές ιστορίες μεταφέρονται από αυτούς που πολλοί θεωρούν δεύτερες μητέρες και πατέρες τους.
Τι συμβαίνει όμως όταν οι παππούδες και οι γιαγιάδες μας γερνούν ή δεν έχουν οικογένεια; Τι ρόλο έχουν στην κοινωνία όταν το σώμα τους επιβραδύνει; Μια Κύπρια ηθοποιός και περφόρμερ προσπαθεί να κρατήσει τους ηλικιωμένους απασχολημένους μέσα από το θέατρο και τα βιωματικά εργαστήρια. Με ένα δημιουργικό έργο τη φορά, προσπαθεί να γεφυρώσει το χάσμα μεταξύ των γενεών και να κάνει μια συχνά ξεχασμένη ομάδα της κοινωνίας να αισθάνεται σημαντική και να γίνεται αντιληπτή
"Πάντα είχα ευαισθησία για τους ανθρώπους που γερνούν, αλλά και για τους ανθρώπους που μένουν πίσω ή έχουν ανάγκη", λέει η Ναταλία Παναγιώτου. "Ίσως, αυτή η ευαισθητοποίηση προέρχεται από το γεγονός ότι μεγάλωσα με τη γιαγιά μου, η οποία είναι μια πολύ σημαντική φιγούρα στη ζωή μου. Στην Κύπρο, πολύ συχνά βλέπουμε τους παππούδες και τις γιαγιάδες να έχουν ενεργό ρόλο στην ανατροφή των εγγονών τους και ο δεσμός μεταξύ τους είναι τόσο μοναδικός και ιδιαίτερος. Μερικές φορές εμείς, οι νεότερες γενιές, απλά νιώθουμε ότι πρέπει να τους ανταποδώσουμε αυτό που μας δίνουν εδώ και χρόνια."
Από το 2018 η Ναταλία διευθύνει θεατρικά εργαστήρια για ηλικιωμένους σε κέντρα ημερήσιας φροντίδας ή γηροκομεία. Διευκολύνει έργα που απευθύνονται σε συνταξιούχους, ένα από τα οποία παρουσιάστηκε στο Φεστιβάλ Pame Kaimakli, και συνδιοργανώνει εκδηλώσεις που έχουν ως στόχο να φέρουν κοντά διαφορετικές γενιές
Ένα από αυτά τα έργα ήταν μια σειρά από διαγενεακές συναντήσεις στη φύση που διοργάνωσε η Ναταλία με την Yasemin Collective, μια καλλιτεχνική κολεκτίβα που συνδημιούργησε το 2020. Μέλη της ίδιας οικογένειας, όλων των ηλικιών, συναντήθηκαν για να παίξουν παιχνίδια, να μοιραστούν νέες και παλιές ιστορίες, να τραγουδήσουν και να χορέψουν.
"Η τελευταία φορά που κάναμε ένα τέτοιο διαγενεακό εργαστήριο ήταν πριν από τρεις μήνες στο Πολιτιστικό Ίδρυμα της Τράπεζας Κύπρου στο πλαίσιο του προγράμματος Aisthisis όπου προσκαλέσαμε τις τρεις γενιές γυναικών (κόρες-μητέρες-γιαγιάδες). Είναι ένα συνεχιζόμενο πρόγραμμα και σύντομα θα ανακοινώσουμε νέες ημερομηνίες, ανεξάρτητα ως συλλογικότητα ή με δομές και οργανισμούς."
Η δουλειά της Ναταλίας με τους ηλικιωμένους περιλαμβάνει επίσης σωματική προθέρμανση για να βοηθήσει την περιορισμένη κινητικότητά τους, εγκεφαλικές ασκήσεις για την ενίσχυση της μνήμης και εστιάζει σε θέματα όπως τα παραδοσιακά παιχνίδια που συνήθιζαν να παίζουν και τα τελετουργικά που είχαν.
"Η δουλειά μου", προσθέτει, "είτε πρόκειται για παιδικά μαθήματα θεάτρου και κίνησης, είτε για θέατρο με κλόουν, είτε από πρόσφατα ως διαμεσολαβητής θεάτρου στην ομαδική φροντίδα, νοσηλεία και αποκατάσταση ηλικιωμένων στη Μητέρα, "διερευνά και θέτει ερωτήματα σχετικά με την ταυτότητα, τα ζητήματα του ανήκειν και τη συλλογική μνήμη, προκειμένου να συμβάλει στην κοινωνική αλλαγή."
Οι συμμετέχοντες στα εργαστήρια της Ναταλίας για ηλικιωμένους είναι συνήθως άνω των 75 ετών και το να περνάει τόσο χρόνο μαζί τους της έχει προσφέρει πολλές γνώσεις. "Πρέπει να παραδεχτώ ότι μαθαίνω πάρα πολλά από αυτούς."
"Ειδικά πράγματα για το πώς ήταν η Κύπρος στο παρελθόν και πώς βίωσαν από πρώτο χέρι τα ιστορικά γεγονότα. Με διδάσκουν επίσης τακτικά πώς να είμαι ταπεινή και ευγενική και πώς να νοιάζομαι για τους ανθρώπους. Η παλαιότερη γενιά είναι ένας τεράστιος θησαυρός μιας οικογένειας και μιας κοινωνίας. Είναι σημαντικό να διατηρούμε μια σχέση μαζί τους γιατί είναι σαν τις ρίζες του δέντρου. Έχουν γνώση, εμπειρία και σοφία που μπορούν να μοιραστούν με τον κόσμο. Πρέπει να αποτελούν ζωτικό μέρος της κοινωνίας."
Στο τέλος της ημέρας, δεν είμαστε τόσο διαφορετικοί. Αυτό έχει παρατηρήσει η Ναταλία από τα προγράμματά της και ελπίζει ότι όλες οι κοινότητες - νέοι ή ηλικιωμένοι - μπορούν να αρχίσουν να κατανοούν καλύτερα η μία την άλλη και να αναγνωρίζουν την αξία τους
"Οι γενιές πρέπει να επικοινωνούν και να κατανοούν η μία την άλλη. Η παλαιότερη γενιά πρέπει να θυμάται ότι κάποτε ήταν νέα και άγρια και η νέα γενιά πρέπει να καταλάβει ότι μια μέρα θα γεράσει και αυτή. Όλοι μας πρέπει να μπαίνουμε στη θέση του άλλου". Μόνο τότε ίσως μπορέσουμε να εκτιμήσουμε πραγματικά αυτούς που βρίσκονται γύρω μας και τις ιστορίες που κουβαλούν μαζί τους.
Περισσότερες πληροφορίες και ενημερώσεις στο www.facebook.com/yasemin.collective και στο Instagram @yasemin.συλλογικά
Τα περιεχόμενα αυτού του άρθρου συμπεριλαμβανομένων των σχετικών εικόνων ανήκουν Cyprus Mail
Οι απόψεις και οι γνώμες που εκφράζονται είναι του συγγραφέα ή/και της Cyprus Mail
Πηγή
